Lokale Afdeling Brussel
UPC_CFI_376/2023
ACT_581538/2023
Inbreukvordering
UPC_CFI_376/2023
BESLISSING TEN GRONDE
Van het Gerecht van Eerste Aanleg van het Eengemaakt Octrooigerecht (UPC)
Lokale Afdeling Brussel
Gewezen op 17 januari 2025
Headnotes/Kopje
1. Afwijzing van de letterlijke inbreukvordering alsmede de inbreukvordering bij equivalentie.
2. De beoordeling van een inbreukvordering (waarbij de beschermingsomvang van een octrooi wordt bepaald) verloopt, in toepassing van artikel 69 EOV en het Protocol, in twee trappen. In een eerste trap dient de letterlijke inbreuk te worden beoordeeld aan de hand van de kenmerken van het octrooi in het licht van de interpretatie van de conclusies. In een tweede trap, indien werd geoor-deeld dat er geen letterlijke inbreuk kan worden aangenomen en mits daarop beroep wordt ge-daan, wordt de inbreuk bij equivalentie beoordeeld.
3. Bij gebreke aan functionele equivalentie kan er geen sprake zijn van een inbreuk bij equivalentie (welke equivalentie-test ook wordt toegepast).
4. Indien de Verklaring van Eis dient vertaald (en betekend) te worden (Regel 271 (8) van het Procedurereglement van het Eengemaakt Octrooigerecht) is niettemin aan de temporele toepassingsvoorwaarde voor het instellen van een bodemprocedure na bewijsbeslag (Regel 198 (1) van het Procedurereglement van het Eengemaakt Octrooigerecht) voldaan indien de (oorspronkelijke) Verklaring van Eis binnen de vooropgestelde termijn werd opgeladen in het CMS.
Keywords/Kernwoorden
Letterlijke inbreuk – Inbreuk bij equivalentie. Bodemprocedure volgend op bewijsbeslag (R.198(1) RoP. Gevolgen voor bewijsbeslag na afwijzing van de inbreukvordering (R.198 (2) RoP)
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
2
EISER:
De heer wonende te
Vertegenwoordigd door: Mter. C. Ronse en Mter. K. Claeyé, advocaten te Havenlaan 86C, B414, 1000
Brussel (België), en Mter. M.W. Rijsdijk en Mter D.E. Colenbrander,
advocaten te Amstelplein 1 (Rembrandt Toren, 28ste verdieping), 1096 HA
Amsterdam (Nederland);
VERWEERDER(S):
(1) OrthoApnea S.L., vennootschap naar Spaans recht, met maatschappelijke zetel te Flauta Mágica 22,
29006 Malaga, Spanje,
(2) VIVISOL B BV, vennootschap naar Belgisch recht met maatschappelijke zetel te Zoning Ouest 14, 7860
Lessines, België, en ingeschreven in de Kruispuntbank van Ondernemingen met ondernemingsnummer
0454.915.053;
Vertegenwoordigd door: Mter. Van den Horst en Mter. Niemeijer, advocaten te Prinses Beatrixlaan
582, 2595 BM Den Haag (Nederland)
OCROOI(EN) WAAROP HET GESCHIL BETREKKING HEEFT
Octrooi nr. Octrooihouder(s)
TAAL VAN DE PROCEDURE: NEDERLANDS
PANEL/AFDELING:
Onderhavig Afdeling (Brussel) met het panel bestaande uit:
Voorzitter / Rechter-Verslaggever Samuel Granata
Juridisch Gekwalificeerde Rechter Margot Kokke
Juridisch Gekwalificeerde Rechter András Kupecz
MONDELINGE BEHANDELING:
De zaak werd mondeling behandeld op de zitting van 6 december 2024.
TEN GELEIDE: GEBRUIKTE AFKORTINGEN
Ter bevordering van de leesbaarheid van deze beslissing, en dit mede gezien de officiële talen van
Procedurereglement van het Eengemaakt Octrooigerecht (Frans, Duits en Engels), zullen hierna volgende
afkortingen en verwijzingen worden gebruikt (in alfabetische volgorde):
Dupliek Conclusie van dupliek volgend op de conclusie van antwoord
volgend op de verweerconclusie (Rejoinder to the Reply to the
Statement of Defence (Regel 12 (d) Procedurereglement van het
Eengemaakt Octrooigerecht)
(Beschikking strekkende tot het
verkrijgen van een) Bewijsbeslag
(Beschikking strekkende tot) een maatregel tot behoud van bewijs
(“Order to preserve evidence”) (R. 192 – R.198 van het
Procedurereglement van het Eengemaakt Octrooigerecht)
Eiser De heer
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
3
EOB Europees Octrooi Bureau
EOV Europees Octrooi Verdrag
EP 430 Europees octrooi 3 216 430 van OrthoApnea S.L. verleend op
13 november 2019.
761 Europees octrooi 1094761B1 verleend op 29 oktober 2008 op basis
van de Internationale octrooiaanvraag van (WO
Gerecht Eengemaakt Octrooigerecht (“Unified Patent Court”)
Griffie Registry
LD Brussel Lokale Divisie Brussel van de rechtbank van het eerste aanleg van
het Eengemaakt Octrooigerecht
MAD “mandibulaire advancement devices”
NOA Vermeend inbreukmakende inrichting van OrthoApnea S.L.
Occlussale vlak (of)
Bijtvlak
Het vlak waar de kiezen op elkaar komen
Het octrooi Europees octrooi 2 van de heer verleend
op 6 november 2019 en van kracht in België, Duitsland, Frankrijk,
Luxemburg en Nederland
ORTHOAPNEA OrthoApnea S.L. (verweerder sub1)
OSA Obstructieve slaapapneu (“obstructive sleep apnoea”)
Par. (Nrs). octrooi Paragraaf weergegeven in de beschrijving van Europees octrooi 2
Pitch-Rapport Rapport opgesteld n.a.v. de uitvoering van de beschikking van 21
september 2023 (bewijsbeslag)(ACT_574133/2023)
Protocol Protocol betreffende de uitlegging van artikel 69 EOV van 5
oktober 1973 zoals herzien bij de Wet tot herziening van het EOV
van 29 november 2000
Repliek Conclusie van antwoord volgend op de verweerconclusie (Reply to
the Statement of Defence (Regel 12 (c) Procedurereglement van
het Eengemaakt Octrooigerecht)
RoP (of)
R. (voorafgaand weergegeven
regel)
Procedurereglement van het Eengemaakt Octrooigerecht (“Rules
of Procedure”)
Verklaring van Eis of VvE Verklaring van Eis (Regel 12 (a) Procedurereglement van het
Eengemaakt Octrooigerecht)
Verweer Verweerconclusie volgend op verklaring van eis (“Statement of
Defence”)(Regel 12 (b) Procedurereglement van het Eengemaakt
Octrooigerecht)
Verweerders OrthoApnea S.L. en Vivisol B BV
Vestibulaire zijde (of)
Vestibulum Oris
Zijkant van de tanden bij de wang
VIVISOL Vivisol B BV (Verweerder sub 2)
UPCA Verdrag van het Eengemaakt Octrooigerecht (“Unified Patent
Court Agreement”)
US 527 Amerikaanse octrooiaanvraag de heer
WO 317 Internationale octrooiaanvraag van (WO
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
4
I. VERLOOP VAN DE PROCEDURE
1. Na verzoek strekkende tot verkrijging van bewijsbeslag ten laste van ORTHOAPNEA, uitgaande van Eiser, wordt op 21 september 2023 een beschikking gewezen waarbij verlof hiertoe wordt verleend (inhoudende een effectief beslag en de aanstelling van een deskundige met de opdracht over te gaan tot beschrijving) (ACT_574133/2023). Het beslag werd uitgevoerd op 22 september 2023. De aangeduide deskundige diende op 28 september 2023 het Pitch-Rapport in bij het Gerecht.
2. Op 23 oktober 2023 wordt een (Nederlandstalige) Verklaring van Eis neergelegd bij het Gerecht (LD Brussel). Deze wordt betekend aan beide Verweerders.
3. Op 23 december 2023 wordt een procedurele beschikking uitgevaardigd (in toepassing van R. 9)( APP_2198/2024) waarbij de datum van de (formele) betekening van de Verklaring van Eis wordt bepaald op 5 december 2023 voor beide Verweerders.
4. Bij schrijven van 4 januari 2024 wordt Eiser op de hoogte gebracht dat ORTHOAPNEA de betekening van de Verklaring van Eis in het Nederlands in de zin van R. 271 (8) weigert. Vervolgens wordt Eiser, overeenkomstig R. 271 (8), door het Gerecht verzocht om een vertaling van de Verklaring van Eis over te maken aan de griffie (uiterlijk op 12 januari 2024). Na ontvangst van deze vertaling (aangereikt als Exhibit van App_2198/2024 inhoudende een Spaanse vertaling van de Verklaring van Eis) wordt op 18 januari 2023 een procedurele beschikking uitgevaardigd waarbij de griffie (van de LD Brussel) wordt opgedragen over te gaan tot betekening ervan aan ORTHOAPNEA.
5. Op 19 januari 2023 wordt een procedurele beschikking uitgevaardigd (in toepassing van R. 9) (ORD_3129/2024) waarbij de datum van betekening van de Verklaring van Eis aan ORTHOAPNEA wordt bepaald op 18 januari 2024. De eerdere procedurele beslissing omtrent de datum van betekening aan ORTHOAPNEA wordt ongedaan gemaakt.
6. Verweerders verzoeken op 5 januari 2024 (in toepassing van R. 323) een taalwijziging van de pro-cedure naar het Engels (als taal van het octrooi). De Rechter-Verslaggever maakt dit verzoek over aan de Voorzitter van de Rechtbank van Eerste Aanleg van het Gerecht in toepassing van R. 323 (1). Op 5 maart 2024 vaardigt vernoemde Voorzitter een beslissing (ACT_660/2024 – 7027/2024) uit waarin zij het verzoek tot taalwijziging afwijst. De (Nederlandse) procedure-taal wordt gehand-haafd.
7. Op 18 april 2024 leggen Verweerders hun Verweer neer gevolgd door de Repliek vanwege Eiser op 18 juni 2024. In deze Repliek reikt Eiser, naast bijkomende stellingname volgend op het Verweer van Verweerders (m.b.t. de letterlijke inbreuk), eveneens argumentatie aan inhoudende dat er minstens sprake zou zijn van een inbreuk bij equivalentie. Eiser past in zijn Repliek zijn vorderingen in deze zin aan alsmede stroomlijnt hij enkele vorderingen in het licht van het Verweer.
8. Op 24 juni 2024 stellen Verweerders een procedureel verzoek in (“Objection against Equivalence”). Verweerders verzoeken de Rechter-Verslaggever primair te weigeren: i) de uitbreiding van de
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
5
grondslag van eis met een beroep op equivalentie ii) de nieuw aangevoerde feiten, en iii) de nieuwe (gewijzigde) vorderingen. Subsidiair verzoeken Verweerders de termijn voor het indienen van hun Dupliek te verlengen tot 18 augustus 2024. De Rechter-Verslaggever vaardigt, na het horen van partijen, op 8 juli 2024 een definitieve procedurele beschikking uit (ORD_37783/2024) waarin het primair verzoek wordt afgewezen. Wel staat de Rechter-Verslaggever een bijkomende termijn toe voor het indienen van de Dupliek en dit tot uiterlijk 1 augustus 2024.
9. Tegen vermelde procedurele beslissing (ORD_37783/2024) leggen Verweersters op 16 juli 2024 een Verzoek tot Herbeoordeling neer (in toepassing van R. 333 (1) en R. 334). In dit verzoek handhaven Verweerders de onderdelen ii) en iii) van hun primaire verzoek niet meer. Na het horen van Verweerders, wijst het Gerecht (LD Brussel zetelend als kamer) bij beschikking van 19 juli 2024 (ORD_42503/2024) het verzoek tot herbeoordeling af en bekrachtigt ze de eerdere beschikking van de Rechter-Verslaggever. Het Gerecht (LD Brussel zetelend als kamer) staat hoger beroep tegen de herbeoordelingsbeschikking toe.
10. Verweerders stellen hoger beroep in tegen bovenvermelde beschikking van zowel de Rechter-Verslaggever (ORD_37783/2024) als de kamer (ORD_42503/2024) hetgeen aanleiding geeft tot een beslissing van het hof van beroep van het Gerecht op 26 juli 2024 (App_42818/2024) (UPC_COA_430/2024) waarin het hof, in eerste instantie, het verzoek strekkende tot opschortende werking afwijst.
11. Op 1 augustus 2024 leggen Verweerders hun Dupliek neer.
12. Bij beschikking van het hof van beroep van het Gerecht (APL_44633/2024) van 21 november 2024 oordeelt het hof van beroep dat het hoger beroep tegen de beschikking van de Rechter-Verslaggever (ORD_37783/2024) onontvankelijk is. Het beroep tegen de herbeoordelingsbeschikking van de kamer (ORD_42503/2024) wordt ontvankelijk geoordeeld, doch afgewezen als ongegrond.
13. Na de interim conferentie vaardigt de Rechter-Verslaggever op 17 september 2024 een beschikking (ORD_598476/2023) uit, waarvan hierna enkel deze onderdelen worden aangehaald van belang voor de verdere beoordeling van het geschil:
1. De waarde van zaak wordt bepaald op € 250.000.
2. (…)
3. Het wordt aangewezen geacht dat de heer VAZQUES-DELGADO beschikbaar is in het kader van een hybride vorm van de pleitzitting zodat deze, (enkel) indien nodig, even-tuele vragen kan beantwoorden van het panel.
4. Partijen worden verzocht om verder mondeling standpunt in te nemen omtrent de gevolgen van het vermeend laattijdig instellen van een procedure ten gronde in het licht van de beschrijvende beslag maatregelen en de gevolgen hiervan.
5. Het gebruik van pleitnota’s en visuele (pleit-) hulpmiddelen wordt toegelaten onder volgende voorwaarden:
• Deze mogen enkel gebruikt worden ter ondersteuning van de reeds geformu-leerde argumentatie
• Deze uiterlijk 48u voor de pleitzitting worden meegedeeld aan de Griffie (LD Brussel)
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
6
• Deze ook mee te delen aan de tegenpartij uiterlijk op dezelfde datum dat deze
worden meegedeeld aan de Griffie (LD Brussel).
6. Het gebruik van een kaakmodel tijdens de pleidooien wordt toegelaten onder de vol-gende
voorwaarden:
• Het model mag enkel gebruikt worden ter ondersteuning van de reeds gefor-muleerde
argumentatie
• Het model dient uiterlijk 14 dagen voor de pleitzitting te worden neergelegd
ter Griffie (LD Brussel)
• Het model dient meegedeeld te worden aan de tegenpartij uiterlijk op dezelfde
datum dat deze worden neergelegd ter Griffie (LD Brussel).
7. (…)
14. Partijen lichten hun schriftelijke stellingen en vorderingen/verzoeken toe op de pleitzitting van het
Gerecht op 6 december 2024 waarbij zij eveneens gebruik maken van door partijen aangereikte
modellen van de NOA waarvan het Gerecht aan Verweerders verzoekt een model neer te leggen
om mee te nemen in het beraad, wat is gebeurd. Eiser verzette zich niet tegen de neerlegging
hiervan. Verder wordt eveneens in toepassing van de beschikking (ORD_598476/2023) de heer
VAZQUES-DELGADO virtueel gehoord (beperkt tot vragen gesteld door het Gerecht) en wordt aan
Eiser (persoonlijk en aanwezig op de zitting) de mogelijkheid geboden verweer te voeren tegen de
stellingen (antwoorden) van de heer VAZQUES-DELGADO.
15. Na pleidooien wordt de zaak in beraad genomen en worden partijen ingelicht dat uitspraak zou
volgen binnen de zes weken.
II. FEITELIJKE ACHTERGROND
II.A. Partijen
II.A.1. Eiser
16. Eiser is, als Belgisch orthodontist, al méér dan 30 jaar actief met een eigen praktijk in
17. Eiser is houder van het octrooi dat verleend werd op 6 november 2019. De octrooi-aanvraag
daartoe werd ingediend op 6 juli 2009. Het octrooi roept de prioriteit in van het Belgisch octrooi BE
(ingediend op 7 juli 2008).
18. Het octrooi heeft betrekking op een in de mond te plaatsen inrichting voor het tegengaan van
nachtelijke ademhalingsproblemen (“device for treating night time breathing problems”), ook wel
snurk- of slaapbeugel (of MAD) genoemd.
II.A.2. Verweerders: ORTHOAPNEA en VIVISOL
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
7
19. ORTHOAPNEA is een Spaanse onderneming. ORTHOAPNEA richt zich op de ontwikkeling, productie
en distributie van een beugel voor de behandeling van OSA. In dat kader heeft ORTHOAPNEA naar
eigen zeggen de NOA ontwikkeld.
20. VIVISOL is, als onderneming van de Groep SOL, actief in de sector van de medische thuiszorgdien-sten
en het beheer van medisch-curatieve thuistherapieën. Daarbij levert VIVISOL diensten en pro-ducten
in het kader van zuurstoftherapie, slaapapneu, ventilatie, diagnose-toestellen en aerosol.
De NOA is één van de producten in haar assortiment.
II.B. Het octrooi
II.B.1. De (relevante) beschrijving van het octrooi
21. Hierna worden de, voor de beoordeling van onderhavig geschil, relevante paragrafen van de
beschrijving van het octrooi weergegeven en dit in de taal van het octrooi (i.e. Engels):
[002] Night-time breathing problems, which can for instance result in snoring, sleep apnoea
syndrome or other sleep disorders are a generally know problem. When a person sleeps, the
rear part of the tongue may tend to slide backwards, whereby the pharyngeal airway is
wholly or partially closed off. It is known to solve such breathing problems with a device that
can be placed further forward in relation to the upper jaw. The neck muscles are hereby
forced into a tensioned position, whereby the tongue moves forward and the airway is left
clear.
[003] Said devices placeable in the mouth are generally known and can be found in a number
of different embodiments, including embodiments as described in the preamble which have
been known since the 1990’s. The known embodiments have the drawback that they allow
too much freedom of movement during opening/closing of the mouth.
[004]US and WO both describe oral appliances in which
coupling means are provided between the lower and upper arches. Such appliances prevent
the tongue being in a position of rest and offer only limited possibilities of control.
[005] The invention has for its object to provide a device according to the preamble of claim
1, which is user-friendly and agreeable to wear, and allows a precise adjustment with a
limited freedom of movement of the lower jaw in relation to the upper jaw.
[006] The invention is distinguished for this purpose by the features of the characterizing
portion of claim 1. The upper coupling element is provided with a stop for co-action with a
contact surface of the lower coupling element, such that when the lower and upper jaw are
moved towards each other a further closing of the mouth is prevented when the contact
surface comes up against the stop. The left and right, upper and lower coupling elements
are further connected to respectively the upper and lower part such that they are situated
in the oral vestibule (…) in the position of the device placed in the mouth, i.e. the coupling
elements are situated between the teeth and respectively the left and right cheek.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
8
[007] In this way the freedom of movement of the lower jaw in relation to the upper jaw is also limited in vertical direction, i.e. in a direction substantially perpendicular to the plane of the lower jaw or upper jaw.
[013] Each upper coupling element is provided with a substantially vertical portion with a concave or convex surface directed towards the front teeth, and each lower coupling element is provided with a substantially complementary shaped surface, this sich that the upper coupling element can engage in the lower coupling element and that the rearward movement of the lower jaw is avoided. In this way the vertical movement of the upper coupling element in relation to the lower coupling element is further guided and limited, while a lateral movement of upper jaw in relation to the lower jaw is possible, as while be further elucidated.
[018] The apparatus further comprises left and right coupling means 4 (for the sake of simplicity only the left coupling means are shown in figure 1) for coupling lower part 2 and upper part 3 close to the back teeth. Each of the left and right coupling means 4 comprises an upper coupling element 6 connected to upper part 3 and a lower coupling element 5 connected to lower part 2. In the position of lower and upper part placed in the mouth these coupling means 4 are situated on the vestibular side of the tooth arch, i.e. between the cheek and the tooth arches. As will become apparent, the left and right coupling means 4 are adapted to move the lower jaw forward in relation to the upper jaw, while the up/down-ward movement of the lower jar in relation upper jaw is also controlled.
[20] Central part 8 is further horizontally displaceable in relation to fixed part 9 via adjusting means (11), wherein the horizontally is understood to mean substantially parallel to lower part 2. Parts 7 and 8 this form a block which is horizontally displaceable in relation to fixed part 9. Parts 7, 8 and 9 with associated adjustment means this allow adjustment of both the vertical and horizontal position in contact with surface 12 in order to obtain an adjustable minimum vertical and horizontal distance between lower jaw and upper jaw.
[21] Upper coupling element 6 is provided with a substantially vertical position 14 with a concave surface 15 directed toward the front teeth, and contact portion 7 of lower coupling element 5 is provided with a substantially complementary shaped surface 16. In this way the upper coupling element can engage in the lower coupling element and the vertical movement of lower jaw in relation to upper jaw is further guided and limited.
II.B.2. De (relevante) conclusies van het octrooi
22. De voor de beoordeling van onderhavig geschil relevante conclusies van het octrooi zijn de volgende:
23. In de oorspronkelijke Engelse taal alsmede in de (onbetwiste) Nederlandse vertaling van het octrooi luidt conclusie 1 (opgedeeld in haar (onbetwiste) kenmerken) als volgt:
1.0 Device for treating breathing problems, comprising Inrichting voor het behandelen van ademhalingsproblemen, omvattende
1.1 a lower part (2) mountable on the lower jaw and an upper part (3) mountable on the upper jaw, which lower and upper parts are adapted to be situated at least in the vicinity of the back teeth; and
een op de onderkaak bevestigbaar onderstuk (2) en een op de bovenkaak bevestigbaar bovenstuk (3), welke onder- en bovenstukken ingericht zijn om zich
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
9
ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden; en
1.2.0 left and right coupling means (4) for coupling the lower part to the upper part close to the back teeth; wherein each of the left and right coupling means comprises an upper coupling element (6) connected to the upper part and a lower coupling element connected to the lower part (5); which left and right coupling means are adapted to move the lower jaw forward in relation to the upper jaw;
linker- en rechter koppelmiddelen (4) voor het koppelen van onderstuk met het bovenstuk nabij de achterste tanden; waarbij elk van de linker- en rechter koppelmiddelen een bovenkoppelelement (6) verbonden met het bovenstuk en een onderkoppelelement verbonden [met] het onderstuk (5) omvat; welke linker- en rechter koppelmiddelen ingericht zijn om de onderkaak naar voren te bewegen ten opzichte van de bovenkaak;
1.2.1 wherein the upper coupling element is provided with a stop (13) for co-action with a contact surface (12) of the lower coupling element; and
waarbij het bovenkoppelelement voorzien is van een aanslag (13) voor samenwerking met een contactoppervlak (12) van het onderkoppelelement, en
1.2.2. wherein each upper coupling element (5, 6) is provided with a portion with a concave or convex surface (15) directed toward the front teeth, and that each lower coupling element is provided with a complementarily shaped surface (16), this such that the upper coupling element can engage in the lower coupling element and that rearward movement of the lower jaw is avoided;
waarbij elk bovenkoppelelement (5, 6) voorzien is van een gedeelte met een naar de voortanden gericht concaaf of convex oppervlak [15], en waarbij elk onderkoppelelement voorzien is van een complementair gevormd oppervlak (16), een en ander zodanig dat het bovenkoppelelement kan aangrijpen in het onderkoppelelement en dat het naar achteren bewegen van de onderkaak wordt vermeden;
1.2.3 characterized in that the upper and lower coupling elements (5, 6) are connected to respectively the upper and lower part such that these upper and lower coupling elements are situated in the oral vestibule in the position of the device placed in the mouth,
met het kenmerk, dat de boven- en onder koppelelementen (5, 6) zodanig verbonden zijn met respectievelijk het boven- en onderstuk dat deze boven- en onderkoppelelementen zich in het vestibulum oris bevinden in de in de mond geplaatste stand van de inrichting;
1.2.4 and in that said stop (13) and said contact surface (12) are located in the oral vestibule, on the vestibular side
of the tooth arch, in the position of the device placed in the mouth, such that when lower jaw and upper jaw are moved toward each other a further closing of the mouth is prevented when the contact surface comes up against the stop.
en dat de aanslag (13) en het contactoppervlak (12) in het vestibulum oris gelegen zijn, aan de vestibulaire zijde van de tandboog, in de in de mond geplaatste stand van de inrichting, zodanig dat bij het naar elkaar toe bewegen van onderkaak en bovenkaak een verder sluiten van de mond wordt vermeden wanneer het contactoppervlak tegen de aanslag komt.
24. In de oorspronkelijke Engelse taal van het octrooi en de (onbetwiste) Nederlandse vertaling luidt conclusie 9 (afhankelijke conclusie) van het octrooi als volgt:
9 Device as claimed in any of the foregoing claims, characterized in that each lower coupling element has in lateral direction a width differing from the associated upper coupling element such that a lateral clearance is obtained which allows a lateral movement of the lower jaw in relation to the upper jaw, wherein a limited lateral or sideways movement of the lower part arranged on the lower jaw in relation to the upper part arranged on the upper jaw, i.e. amovement in the plane of the teeth and substantially perpendicularly of the back teeth, is possible.
Inrichting volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat elk onderkoppelelement in laterale richting een breedte heeft die verschillend is van deze van het bijbehorend bovenkoppelelement, zodanig dat een laterale speling wordt verkregen, die een laterale beweging van de onderkaak ten opzichte van de bovenkaak toelaat, waarbij een beperkte laterale of zijdelingse beweging van het op de onderkaak aangebracht onderstuk ten opzichte van het op de bovenkaak aangebracht bovenstuk, i.e. een beweging in het vlak van de tanden en in hoofdzaak loodrecht op de achterste tanden, mogelijk is
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
10
25. In de oorspronkelijke Engelse taal van het octrooi en de (onbetwiste) Nederlandse vertaling luidt conclusie 10 (afhankelijke conclusie) van het octrooi als volgt:
10 Device as claimed in any of the foregoing claims, characterized in that both for the left and the right coupling means, one coupling element of the upper and lower coupling element is situated in lateral direction at a distance from the opposite lower or upper part in the position of the device placed in the mouth.
Inrichting volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat zowel voor de linker- als voor de rechterkoppelmiddelen één koppelelement van het boven- en onderkoppelelement zich in laterale richting op een afstand van het daartegenover gelegen onder- of bovenstuk bevindt in de in mond geplaatste stand van de inrichting.
26. Het octrooischrift omvat onder andere de volgende relevante tekeningen:
Tekening 1 (bovenste helft)
=
II.C. Het vermeend inbreukmakende product: de NOA
27. De door ORTHOAPNEA ontwikkelde NOA is, naar eigen zeggen, een uniek product dat digitaal werd ontwikkeld en aangepast wordt aan de individuele biomechanica van de onderkaak van elke pati-ent.
28. De (gecommercialiseerde) NOA wordt als volgt voorgesteld door Eiser:
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
29. Verweerders benadrukken in hun argumentatie dat de NOA volledig kan aangepast worden aan de
klinische behoeften van de patiënt, waarbij het onderstuk (en meer bepaald het zogenoemde kam-oppervlakte)
wordt gepersonaliseerd door de anatomie van de patiënt (gebruiker) te volgen.
30. Aan ORTHOAPNEA is EP 430 verleend. De inrichting waarvoor bescherming werd verkregen wordt
weergegeven in Tekening 1 van het EP 430 (zie tekening weergegeven onder randnummer 31).
31. ORTHOAPNEA stelt dat de vermarkte NOA en de inrichting voorwerp van EP 430 grotendeels over-eenkomen
maar daarin verschillen dat in de vermarkte NOA de volger en de kam werden naar bo-ven
geplaatst ten opzichte van EP 430. Deze aanpassing hiervan wordt hierna weergegeven door
gebruik te maken van tekening 1 van het EP 430 (met in het rood aanduiding van verplaatsing van
de volger en de kam).
EP 430 (origineel) Aanpassing aan EP 430 Vermarkte NOA
III. VORDERINGEN
III.A. Vorderingen ingesteld door Eiser
32. In zijn Repliek vordert Eiser (ten opzichte van de Verklaring van Eis licht aangepast) algemeen een
verbod om inbreuk te maken op conclusies 1, 9 en 10 met nevenvorderingen (mededeling, recall,
vernietiging, publicatie, informatie) op straffe van dwangsommen alsmede een voorschot op de
schadevergoeding, en de veroordeling van de Verweersters in de kosten. Concreet worden deze
vorderingen als volgt geformuleerd:
(1) (Verweerders) te bevelen om zich met onmiddellijke ingang na de tussen te komen beslis-sing
van het Gerecht te onthouden van elke rechtstreekse of onrechtstreekse inbreuk op
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
12
het Europees octrooi met nummer 2 in
en
meer bepaald door het (laten) vervaardigen, aanbieden, in de handel brengen of gebruiken,
dan wel met dat doel invoeren of in voorraad hebben, van een:
(a) Inrichting voor het behandelen van ademhalingsproblemen, omvattende:
1.1 een op de onderkaak bevestigbaar onderstuk (2) en een op de bovenkaak
bevestigbaar bovenstuk, welke onder- en bovenstukken ingericht zijn om
zich ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden; en
1.2.0 linker- en rechter koppelmiddelen (4) voor het koppelen van onderstuk met
het bovenstuk nabij de achterste tanden; waarbij elk van de linker- en rech-ter
koppelmiddelen een bovenkoppelelement (6) verbonden met het bo-venstuk
en een onderkoppelelement verbonden het onderstuk (5) omvat;
welke linker- en rechter koppelmiddelen ingericht zijn om de onderkaak
naar voren te bewegen ten opzichte van de bovenkaak;
1.2.1 waarbij het bovenkoppelelement voorzien is van een aanslag (13) voor sa-menwerking
met een contactoppervlak (12) van het onderkoppelelement;
en
1.2.2 waarbij elk bovenkoppelelement (5, 6) voorzien is van een gedeelte met
een naar de voortanden gericht concaaf of convex oppervlak, en waarbij
elk onderkoppelelement voorzien is van een complementair gevormd op-pervlak
(16), een en ander zodanig dat het bovenkoppelelement kan aan-grijpen
in het onderkoppelelement en dat het naar achteren bewegen van
de onderkaak wordt vermeden;
1.2.3 met het kenmerk, dat de boven- en onder koppelelementen (5, 6) zodanig
verbonden zijn met respectievelijk het boven- en onderstuk dat deze bo-ven-
en onderkoppelelementen zich in het vestibulum oris bevinden in de
in de mond geplaatste stand van de inrichting;
1.2.4 en dat de aanslag (13) en het contactoppervlak (12) in het vestibulum oris
gelegen zijn, aan de vestibulaire zijde van de tandboog, in de in de mond
geplaatste stand van de inrichting, zodanig dat bij het naar elkaar toe
bewegen van onderkaak en bovenkaak een verder sluiten van de mond
wordt vermeden wanneer het contactoppervlak tegen de aanslag komt;
(directe inbreuk op conclusie 1 van het Europees octrooi met num-mer
(b) Inrichting volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat elk onder-koppelelement
in laterale richting een breedte heeft die verschillend is van deze
van het bijbehorend bovenkoppelelement, zodanig dat een laterale speling wordt
verkregen, die een laterale beweging van de onderkaak ten opzichte van de boven-kaak
toelaat, waarbij een beperkte laterale of zijdelingse beweging van het op de
onderkaak aangebracht onderstuk ten opzichte van het op de bovenkaak aange-bracht
bovenstuk, i.e. een beweging in het vlak van de tanden en in hoofdzaak lood-recht
op de achterste tanden, mogelijk is.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
13
(directe inbreuk op conclusie 9 van het Europees octrooi met num-mer
(c) Inrichting volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat zowel voor
de linker- als voor de rechterkoppelmiddelen één koppelelement van het boven-
en onderkoppelelement zich in laterale richting op een afstand van het daartegen-over
gelegen onder- of bovenstuk bevindt in de in mond geplaatste stand van de
inrichting.
(directe inbreuk op conclusie 10 van het Europees octrooi met num-mer
(d) Waaronder in ieder geval het product genaamd NOA;
(2) (Verweerders) te bevelen om binnen zeven (7) dagen na de tussen te komen beslissing van
het Gerecht en gedurende minstens zes (6) maanden op de hoofdpagina van hun respec-tievelijke
websites orthoapnea.com en vivisol.be de onderstaande tekst te plaatsen en ge-plaatst
te houden in de taal en op een wijze die past bij en op geen enkele wijze onderge-schikt
is aan de rest van de website, en minstens ten aanzien van de bezoekers die de web-sites
raadplegen vanuit en
(a) In het Nederlands:
‘Geachte bezoeker,
Bij beslissing van [IN TE VOEGEN: datum te wijzen vonnis] heeft de Belgische lokale afdeling
van het Eengemaakt Octrooigerecht geoordeeld dat het hieronder afgebeelde apparaat
voor mandibulaire progressie met productnaam OrthoApnea NOA inbreuk maakt op het
Europees octrooi met nummer 2 van (Eiser) zoals van kracht in
en
[IN TE VOEGEN: foto van de NOA]
[IN TE VOEGEN: OrthoApnea of Vivisol B] heeft niet de vereiste toestemming van (Eiser) om
dit apparaat voor mandibulaire progressie in deze landen te commercialiseren, en zal de
inbreuk in deze landen dan ook staken.
Hoogachtend,’
(b) In het Engels: (…)
(c) In het Frans: (...)
(d) In het Duits (…)
(3) (Verweerders) te bevelen om binnen veertien (14) dagen na de tussen te komen beslissing
van het Gerecht, een volledig, nauwkeurig en verifieerbaar overzicht te verstrekken van alle
verkopen van voornoemde inbreukmakende producten en alle winsten die (Verweerders)
als gevolg daarvan hebben gemaakt, in het bijzonder betreffende:
(a) de aantallen en prijzen van de geproduceerde en/of verkochte en/of geleverde
inbreukmakende producten bestemd voor
burg en onder overlegging van productiebewijs en/of verkoopfactu-ren;
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
14
(b) de aantallen inbreukmakende producten in voorraad bestemd voor
en alsmede de locatie waar de in-breukmakende
producten zich bevinden;
(c) de naam en contactgegevens van afnemers van inbreukmakende producten in
en indien zij geen natuurlijke
personen zijn;
(d) de aantallen inbreukmakende producten verkocht dan wel anderszins geëxploi-teerd
in en onder overleg-ging
van kopieën van de daarop betrekking hebbende verkoop(exploitatie)fac-turen,
m.u.v. de weergaven van persoonsgegevens indien de inbreukmakende
producten zijn geleverd aan natuurlijke personen;
(e) de omvang van de met de productie en de exploitatie van de inbreukmakende
producten genoten winst in en
met overlegging van een rekening en verantwoording voor de berekening
van de winst;
(f) minstens met vermelding van zodanige gegevens als het Gerecht, in afwijking
van het eerder gevorderde, passend zal achten;
(4) (Verweerders) te bevelen om binnen eenentwintig (21) dagen na de tussen te komen be-slissing
van het Gerecht, voor eigen rekening, aan de hierboven opgegeven afnemers (niet
zijnde eindgebruikers) van inbreukmakende producten te verzoeken deze producten terug
te zenden door een mededeling te sturen per brief en per e-mail, zoals hieronder bepaald
en al dan , en kopieën van deze berichten te sturen aan de raadslieden van (Eiser):
‘Geachte geaddresseerde,
Bij beslissing van [IN TE VOEGEN: datum te wijzen vonnis] heeft de Belgische lokale afdeling
van het Eengemaakt Octrooigerecht geoordeeld dat de snurkbeugels met productnaam Or-thoApnea
NOA die wij u geleverd hebben inbreuk maken op op het Europees octrooi met
nummer 2 van (Eiser).
[IN TE VOEGEN: OrthoApnea of Vivisol B] heeft niet de vereiste toestemming van (Eiser) om
de snurkbeugels in en in het verkeer te
brengen, en zal in deze landen dan ook de inbreuk staken.
Op bevel van de Belgische lokale afdeling van het Eengemaakt Octrooigerecht, verzoekt [IN
TE VOEGEN: OrthoApnea of Vivisol B] u dan ook om per kerende alle snurkbeugels met pro-ductnaam
OrthoApnea NOA die u onder zich heeft aan [IN TE VOEGEN: OrthoApnea of Vivi-sol
B] terug te sturen naar [IN TE VOEGEN: retouradres c.q. adres opslagplaats OrthoApnea
of Vivisol B].
Behalve teruggave van de koopsom, neemt [IN TE VOEGEN: OrthoApnea of Vivisol B] ook de
kosten voor het terugsturen van de producten voor haar rekening. U kunt hiervoor contact
opnemen met [IN TE VOEGEN: naam] van [IN TE VOEGEN: OrthoApnea of Vivisol B] via [IN
TE VOEGEN: contactgegevens].
Hoogachtend,’
(5) (Verweerders) te gebieden om binnen achtentwintig (28) dagen na de tussen te komen be-slissing
van het Gerecht, minstens binnen een door het Gerecht te bepalen termijn, alle in
hun bezit zijnde inbreukmakende producten op eigen kosten te vernietigen, en daarvan
bewijs verschaffen aan de raadslieden van (Eiser);
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
15
(6) De bovenstaande bevelen op te leggen aan (Verweerders) op straffe van een dwangsom
van 50.000 EUR per dag dat de respectievelijke Verweerster in strijd handelt met één van
de hierboven gevorderde bevelen van het Gerecht;
(7) (Verweerders)te veroordelen tot het vergoeden van de schade die (Eiser) heeft geleden en
onverhoopt nog verder zal lijden, ten gevolge van de inbreuk op het Europees octrooi met
nummer 2 in en voorlopig
begroot op een provisionele schadevergoeding van 50.000 EUR;
Te bevelen dat de begroting van deze schadevergoeding, met inbegrip van enige intresten,
het voorwerp zal uitmaken van een vervolgprocedure;
(8) (Verweerders) te veroordelen tot vergoeding van de gerechtskosten en andere uitgaven die
(Eiser) in het kader van deze procedure en de procedure met zaaknummer UPC-CFI-
329/2023 heeft gemaakt, zoals bepaald in artikel 69 UPCA;
Te bevelen dat de begroting van deze kosten en uitgaven, met inbegrip van enige intresten,
het voorwerp zal uitmaken van een vervolgprocedure;
Voor het overige, de vorderingen van (Verweerders) af te wijzen als onontvankelijk, zo niet
ongegrond.
III.B. Verzoeken vanwege Verweerders
III.B.1. Verzoeken vanwege van beide Verweerders
33. Verweerders verzoeken als volgt:
(1) De vorderingen van Eiser af te wijzen;
(2) Eiser te veroordelen tot voldoening aan ORTHOAPNEA en VIVISOL B van de kosten van deze
procedure en de aanverwante procedures, een en ander te vermeerderen met rente vanaf
14 dagen na het in deze te wijzen vonnis, althans vanaf een door het Gerecht te bepalen
datum, indien en voor zover Eiser deze kosten niet voordien heeft voldaan;
(3) De hoogte van proceskosten te doen vaststellen in een vervolgprocedure;
III.B.2. Verzoeken vanwege ORTHOAPNEA
34. ORTHOAPNEA verzoekt voorts als volgt:
(4) Het bewijsbeslag gelegd op grond van het Bevel d.d. 21 september 2023 (zaaknummer UPC-CFI_
329/2023) voor zover nodig op te heffen althans teruggave te gelasten van hetgeen in
beslag is genomen en Eiser te veroordelen tot voldoening aan ORTHOAPNEA van de door
ORTHOAPNEA geleden en nog te lijden schade als gevolg van dit bewijsbeslag;
(5) De hoogte van de schade als gevolg van de beslaglegging te doen vaststellen in een
vervolgprocedure.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
16
IV. STELLINGNAME PARTIJEN
35. Partijen betwisten niet dat de NOA de kenmerken 1.0 en 1.1. van het octrooi omvat.
IV.A. Stelling en argumentatie Eiser
36. Eiser stelt algemeen dat de NOA een inbreuk maakt op het octrooi en meer concreet argumenteert hij als volgt (in de hierna weergegeven beoordeling worden deze argumenten verder uitgewerkt weergegeven):
• Aangezien de NOA met/in de vorm van de volger en de kam een bovenkoppelelement met een “aanslag” voor samenwerking met een “contactoppervlak” van het onderkoppelelement omvat, ressorteert de NOA onder kenmerken 1.2.1 en 1.2.4 hetgeen een letterlijke inbreuk ervan inhoudt. Ondergeschikt argumenteert Eiser dat ook “in de perfect symmetrische toestand” een inbreuk bestaat bij equivalentie.
• Aangezien de NOA een conclaaf en convex oppervlak en een complementair gevormd oppervlak omvat, ressorteert de NOA onder kenmerk 1.2.2.
• Aangezien de NOA en linker- en rechter koppelelement omvat, ressorteert de NOA onder kenmerk 1.2.0.
IV.B. Verweer Verweerders
37. Verweerders betwisten dat de NOA onder de beschermingsomvang van het octrooi ressorteert en dat er dan ook geen sprake kan zijn van een letterlijke inbreuk of een inbreuk bij equivalentie. Zij argumenteren concreet als volgt:
IV.B.1. Letterlijke inbreuk
38. Eiser zou er een onjuiste interpretatie op nahouden van conclusie 1 van het octrooi waarbij woorden van deze conclusie “geïsoleerd en losgekoppeld (worden) van zowel de hele context van de conclusie als van wat de vakman zou ontlenen uit de beschrijving en de figuren in het octrooi (en) rechtspraak van de UPC in het licht van artikel 69 EOV”. Ter ondersteuning van deze stelling ontwikkelen Verweerders volgende argumenten:
• De NOA zou de “aanslag” en het ”contactoppervlak” waarmee “het verder sluiten van de mond wordt vermeden” zoals gedefinieerd in de kenmerken 1.2.1. en 1.2.4. niet omvatten omdat – als de kam en de volger structureel al zouden kunnen worden aangemerkt als “aanslag” (13) en “contactoppervlak” (12) - bij de NOA het ondervlak van het bovenkoppelelement zich in meest gesloten toestand op enige afstand (0,16 mm) van het bovenvlak van het onderkoppelement bevindt en als dusdanig de beweging van de boven- en onderkaak niet beperken zodat een volledig gesloten mond mogelijk is (hetgeen niet mogelijk zou zijn in toepassing van het octrooi, méér nog hetgeen net de uitvinding betreft “het vermijden van het verder sluiten van de mond”).
• Verder zou de NOA evenmin “het concave of convexe oppervlak en het complementair gevormd oppervlak” zoals gedefinieerd in kenmerk 1.2.2. omvatten. Concreet stellen
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
17
Verweerders dat de concave en convexe oppervlakken in de NOA niet exact op elkaar
aansluiten en dat als dusdanig geen complementair gevormd vlak zou worden gevormd.
• Tenslotte stellen Verweerders dat de NAO het “linker- en rechterkoppelement zoals
gedefinieerd in kenmerk 1.2.0.” niet zou omvatten, waarbij wordt geargumenteerd dat
locatie van de koppeling bij de NOA zich dichter bij de voorste tanden zou bevinden en
dus niet “nabij de achterste tanden”.
IV.B.2. Inbreuk bij equivalentie
39. Zoals reeds aangegeven wordt de (ondergeschikte) argumentatie omtrent en vordering inhou-dende
inbreuk bij equivalentie door Eiser pas aangereikt en gesteld in haar Repliek (hetgeen in het
licht van de omstandigheden van het geval regelmatig werd geacht ook door het Hof van Beroep
(zie APL_44633/2024, UPC_CoA_456/2024).
40. In deze Repliek past Eiser, ter onderbouwing van haar stelling dat met de NOA inbreuk wordt ge-maakt
bij equivalentie, in eerste instantie de “function-way-result” test toe en stelt ze algemeen
dat de NOA ook in perfect symmetrische gesloten mond equivalent toepassing maakt van een “aan-slag”
en “contactoppervlak” om het verder sluiten van de mond te vermijden. Concreet stelt ze in
toepassing van deze test dat de contactvlakken van de NOA wezenlijk dezelfde functie vervullen (met
name het zorgen voor een “aanslag” voor samenwerking met een “contactoppervlak”, of met andere
woorden het faciliteren van contact), dat zij dit doen op wezenlijk dezelfde wijze (met name door het
zorgen voor contactvlakken nabij de koppelelementen in het vestibulum oris) en met wezenlijk hetzelfde
resultaat (met name het vermijden van een verder sluiten van de mond) als de uitvinding onder kenmerk
1.2.4.
41. Daarnaast (als alternatief) past ze in toepassing van de equivalentie-leer de “onbeduidende verschillen”
(“insubstantial differences”) test toe waarbij zij argumenteert dat er slechts onbeduidende verschillen
bestaan tussen het contactoppervlak bij de NOA en onder EP
42. Verweerders argumenteren dat Eiser de test in toepassing van de inbreuk bij equivalentie niet juist
toepast. Verweerders argumenteren dat er geen equivalentie bestaat na toepassing van de
“function-way-result” test, doordat de functie, de manier en het resultaat van het onder- en
bovenstuk van de NOA wezenlijk verschillen van de “aanslag” en “contactoppervlak” van de
kenmerken 1.2.1. en 1.2.4, geen inbreuk bij equivalentie kan worden aangenomen.
43. Verder argumenteren Verweerders eveneens dat Eiser evenmin in toepassing van de
“onbeduidende verschillen” (“insubstantial differences”) test een inbreuk bij equivalentie bewijst.
Waar de toepassing van deze test inhoudt het beantwoorden van de vraag of de gemiddelde
vakpersoon het verschil tussen de kenmerken 1.2.1 en 1.2.4 en de vermeende equivalente
constructie van de NOA als niet-substantieel (onbeduidend) zou beschouwen, stellen zij concreet
dat aangezien de NOA in geheel gesloten stand kan worden gebracht, (waarbij de contactvlakken
van het onder- en bovenstuk in het occlusale vlak contact maken), de gemiddelde vakpersoon dit
zal beoordelen als een constructie die substantieel verschillend is van en functioneert in vergelijking
met de inrichting voorwerp van conclusie 1 van het octrooi.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
18
IV.B.3. Aanvullend: Het Gillette-verweer
44 Als ondergeschikt en aanvullend verweer reiken Verweerders een zogenaamd Gillette-verweer aan waarbij zij stellen dat “(i)ndien de door (Eiser) gestelde interpretatie(s) van de kenmerken van conclusie 1 wordt/worden gevolgd, past (ORTHOAPNEA) op die onderdelen van de NOA feitelijk de stand van de techniek toe”.
45. Verweerders baseren zich in het kader van dit verweer op WO 317, een octrooi-aanvraag die deel uitmaakt van de stand van de techniek.
V. BEOORDELING
V.A. Structuur van de beoordeling
46. In een eerste onderdeel zal de bevoegdheid van het Gerecht worden beoordeeld (V.B.)
47. Vervolgens zal de stelling van Verweerders worden beoordeeld inhoudende dat de bodemprocedure laattijdig werd ingesteld voor het Gerecht (na betekening van de beschikking waarbij het bewijsbeslag werd toegestaan) (V.C.).
48. Zoals aangegeven betreft het voorwerp van de procedure de vermeende inbreuk op het octrooi (en concreet conclusies 1, 9 en 10) en dit in hoofdorde geargumenteerd als een letterlijke inbreuk en in subsidiaire orde op basis van de zogenaamde equivalentie-leer. De beoordeling van de inbreuk is afhankelijk van de uitleg van de conclusies (“claim construction”) door de gemiddelde vakpersoon gebruik makende van diens vakkennis. Dit onderdeel van de beslissing wordt behandeld onder V.D.
49. Onder V.E. worden dan de inbreukvorderingen beoordeeld waarbij, na het bepalen van het voorwerp van deze vorderingen onder V.E.1., in toepassing van art. 69 EOV en het Protocol in een eerste trap de letterlijke inbreuk op de kenmerken van (conclusie 1, 9 en 10 van) het octrooi zal worden beoordeeld (V.E.2.) en in een tweede trap de inbreuk bij equivalentie (V.E.3.). In V.E.4. worden de implicaties van deze beoordelingen voor het Gillette-verweer geduid.
50. Onder V.F. worden de gevolgen van de inbreukbeoordeling voor de wederzijds gestelde vorderingen besproken. Onder V.F.1. worden de vorderingen beoordeeld ingesteld door Eiser en onder V.F.2. de verzoeken van Verweerders.
V.B. Bevoegdheid van het Gerecht en de LD Brussel
51. Ondanks het gegeven dat partijen de bevoegdheid van het Gerecht niet betwisten, dient het Gerecht haar internationale bevoegdheid ambtshalve te onderzoeken. Het Gerecht oordeelt dat het bevoegd is de ingestelde vorderingen te beoordelen op grond van volgende overwegingen:
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
19
• Het octrooi betreft een Europees octrooi dat niet is onttrokken aan de rechtsmacht van het Gerecht.
• De Verklaring van Eis houden vorderingen in wegens feitelijke inbreuk op het bovenvermelde octrooi welke overeenkomstig artikel 32(1)(a) UPCA binnen de bevoegdheid van het Gerecht ressorteren.
• Het Gerecht kan zijn internationaal bevoegdheid ontlenen aan artikel 4 (1) Brussel Ibis Veror-dening voor wat betreft de Verweerder onder 2 en artikel 8 (1) van deze verordening voor wat betreft de Verweerder onder 1 dan wel aan artikel 7(2) juncto artikel 71b(1) van deze verorde-ning omdat de gestelde inbreuk werd vastgesteld in België1.
52. Waar de internationale bevoegdheid ambtshalve dient onderzocht te worden, is dit niet het geval voor de (interne) territoriale bevoegdheid van de LD Brussel. Volledigheidshalve geeft het Gerecht (en concreet de LD Brussel) aan dat zij bevoegd is conform artikel 33 (1) (a) UPCA omdat de gestelde inbreuk werd vastgesteld in België.
V.C. (Temporele) regelmatigheid van het instellen van een bodemprocedure na bewijsbeslag
53. Verweerders gronden hun verzoek tot “opheffing” van het bewijsbeslag en teruggave van hetgeen in beslag werd genomen op twee onderscheiden gronden (en dit in toepassing van R. 198 (1)). Naast hun argumentatie omtrent de temporele onregelmatigheid (inhoudende het niet-tijdig instellen van de bodemprocedure na bewijsbeslag) wordt evenzeer de opheffing verzocht van het bewijsbeslag (en teruggave van de in beslag genomen goederen) aangezien de NOA geen inbreuk zou maken op het octrooi. Deze laatste argumentatie-lijn zal worden behandeld volgend op de beoordeling omtrent de vermeende octrooi-inbreuk (zie randnummer 110).
54. Het past echter de eerste grond (temporele regelmatigheid) voor de opheffing voorafgaandelijk de beoordeling van de inbreukvorderingen te behandelen aangezien deze een invloed kunnen hebben op de in onderhavige zaak door beide partijen aangedragen bewijsmiddelen die verkregen werden in het kader van het bewijsbeslag.
55. Alvorens de gevorderde opheffing van het bewijsbeslag te beoordelen, merkt het Gerecht op dat de argumentatie van ORTOAPNEA blijkbaar geen betrekking heeft op de gevolgen van de uitvoering van het bewijsbeslag aangezien ORTHOAPNEA eveneens haar verweer (ten dele) grondt op het Pitch-Rapport. Het gevolg hiervan is dat een juridisch inconsequentie komt te ontstaan waar ORTHOAPNEA enerzijds de opheffing (begrepen in de zin van ophoudt van kracht te zijn (als vertaling van “cease to have effect”) van het bewijsbeslag vordert wegens een temporele onregelmatigheid doch anderzijds de (bewijs-) gevolgen van de uitvoering ervan lijkt te aanvaarden. Alleen al om deze reden dient de gevorderde opheffing van het bewijsbeslag op basis van een temporele onregelmatigheid te worden afgewezen als ongegrond. Het Gerecht kan immers niet oordelen dat enerzijds de bodemprocedure laattijdig werd ingesteld en het bewijsbeslag opheffen (hetgeen een onregelmatigheid betreft die de regelmatigheid van het bewijsbeslag ex tunc (van bij
1 Cf. UPC Hof van Beroep, 3 September 2024, UPC_CoA_188/2024 (Aylo/Dish)
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
20
het verkrijgen ervan) aantast en anderzijds een verweer toelaten op basis van het verkregen bewijs na de uitvoering van een bewijsbeslag (en concreet het Pitch-Rapport).
56. Abstractie makend van het voorafgaande, oordeelt het Gerecht dat er geen sprake is van een laattijdige instelling van een bodemprocedure zodat dit op zich niet kan worden beschouwd als een gegronde reden tot opheffing (begrepen in de zin van “ophoudt van kracht te zijn” (als vertaling van “cease to have effect”) van het bewijsbeslag.
57. R.198 (1)2geeft als basisregel aan dat binnen een termijn niet langer dan 31 kalenderdagen of 20 werkdagen (waarbij de langste termijn rekening houdend met de omstandigheden van het geval dient in acht genomen te worden) en die een aanvang neemt vanaf de datum vooropgesteld in de beschikking die het bewijsbeslag toestaat (waarbij rekening dient te worden gehouden met de datum waarop het rapport (als weergegeven in R. 196.4.) wordt neergelegd), de verzoeker (i.e. Eiser) een bodemprocedure dient in te leiden (“start”) voor het Gerecht. Bij gebreke aan het tijdig inleiden (“start”) van een bodemprocedure dient het Gerecht er zorg voor te dragen dat de beschikking wordt herroepen of “in andere gevallen” (als vertaling van “otherwise”) ophoudt van kracht te zijn “cease to have effect”). Dit “zorg dragen” geldt niet ex officio maar dient verzocht te worden door Verweerders (“upon request of the defendant”).
58. R. 198 (1) bepaalt niet aan welke rechter een dergelijk verzoek dient gericht te worden, zodat wordt aangenomen dat dergelijk verzoek ingesteld in onderhavige procedure regelmatig (ontvankelijk) is.
59. In de beschikking van 21 september 2023 (ACT_574133/2024) is als volgt geoordeeld omtrent de termijn waarbinnen Eiser dient over te gaan tot het instellen van een bodemprocedure (onderlijning aangebracht door het Gerecht):
5.8 bepaalt de termijn waarbinnen een bodemprocedure moet worden ingesteld, als be-doeld in regel 198.1 RoP, op 31 kalenderdagen na de betekening van de beslissing aan de verweerder, bij uitblijven waarvan het gerecht op verzoek van de verweerder kan bevelen dat deze beslissing wordt herroepen of anderszins ophoudt van kracht te zijn
60. Eiser heeft het bewijsbeslag verkregen op 21 september 2023 en is overgegaan tot betekening van de beschikking en uitvoering ervan op 22 september 2023. Het Pitch-Rapport werd neergelegd op 28 september 2023. Eiser is vervolgens overgaan tot betekening van haar Verklaring van Eis op 23 oktober 2023.
61. Algemeen gesteld, neemt de termijnberekening in toepassing van R. 300 (a) een aanvang op de dag volgend op de betekening (i.e. 23 september 2023). De termijn van 31 kalenderdagen (als langste termijn) na betekening eindigt op 23 oktober 2023.
2 R. 198 (1) bepaalt als volgt “The Court shall ensure that an order to preserve evidence is revoked or otherwise cease to have effect, upon request of the defendant, without prejudice to the damages which may be claimed, if, within a time period not exceeding 31 calendar days or 20 working days, whichever is the longer, from the date specified in the Court’s order with due account to the date where the Report referred to in Rule 196.4 shall be presented, the applicant does not start proceedings on the merits of the case before the Court.”
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
21
62. ORTHOAPNEA baseert haar verweer op de stelling dat de betekening aan haar van de (Spaanstalige) Verklaring van Eis (na verzoek hiertoe conform R. 271 (8)) werd uitgevoerd op 19 januari 2024 (hetgeen buiten de termijn van 31 kalenderdagen valt).
63. Het Gerecht oordeelt echter dat de datum van het “inleiden van de bodemprocedure” (“start”) 23 oktober 2023 is, i.e. de datum van het opladen van de (Nederlandstalige) Verklaring van Eis in het CMS. Dit volgt ook uit de bewoordingen van R.17 (4)3. De ‘activities log’ in workflow 581538/2023 in CMS vermeldt op 23 oktober 2023 (15:54) ‘Acknowledment of Lodge’ en kort daarna ‘Acknowledge Upload’. Daarmee is de procedure gestart. De datum van de betekening van de Nederlandstalige Verklaring van Eis is niet de datum waarop de bodemprocedure wordt ingeleid (“start”). Ook de betekening van de Spaanse vertaling van de Verklaring van Eis wordt niet beschouwd als relevante datum voor het inleiden (“start”) van een bodemprocedure voor het Gerecht in de zin van R. 198 (1) (na verzoek tot vertaling van de Verklaring van Eis (in toepassing van R. Regel 271 (8)).
64. Hier anders over oordelen zou immers tot gevolg hebben dat Verweersters het moment van het inleiden (“start”) van de procedure zouden kunnen beïnvloeden door de betekening (Service) te weigeren door een vertaling te vragen.
65. Ter volledigheid geeft het Gerecht aan dat Verweerders eveneens een (beperkte) argumentatie ontwikkelen omtrent de noodzaak van het bewijsbeslag in het licht van 4 proefaankopen die door Eiser werden verricht van vier verschillende NOA voorafgaandelijk het verzoek tot bewijsbeslag. Deze proefaankopen zouden volgens Verweerders voldoende zijn geweest om (i) de aanstelling van een deskundige te vorderen en/of (ii) (onmiddellijk) een bodemprocedure in te leiden. Het Gerecht stelt vast dat Verweerders op geen herziening hebben verzocht van bovenstaande beschikking in toepassing van R. 197 (4).
V.D. Het octrooi en uitleg van de conclusies (“claim construction”)
V.D.1. Juridische omkadering
66. Overeenkomstig art. 69 EOV en het Protocol, rechtsbronnen voor het Gerecht in toepassing van Art. 24(1) UPCA, is een octrooiconclusie niet alleen het uitgangspunt, maar ook de beslissende basis voor het bepalen van de beschermingsomvang van een Europees octrooi. De uitleg van een octrooiconclusie hangt niet alleen af van de strikte, letterlijke betekenis van de gebruikte bewoordingen. De beschrijving en de tekeningen dienen gebruikt te worden als hulpmiddelen voor de uitleg van een octrooiconclusie en niet alleen om eventuele onduidelijkheden in een octrooiconclusie weg te nemen. Dit betekent echter niet dat de octrooiconclusie slechts als leidraad zou dienen en dat het onderwerp ervan zich ook uitstrekt tot wat, na bestudering van de
3 R. 17 (4) bepaalt als volgt “The action shall be regarded as having commenced before the Court as from the date of
receipt attributed to the statement of claim”.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
22
beschrijving en tekeningen, het onderwerp lijkt te zijn waarvoor de octrooihouder bescherming
zoekt4 .
67. Een octrooiconclusie moet worden uitgelegd vanuit het gezichtspunt van de gemiddelde
vakpersoon5 . Bij de uitleg van een octrooiconclusie hanteert de gemiddelde vakpersoon geen zuiver
filologische benadering, maar bepaalt deze de technische betekenis van de gebruikte termen aan
de hand van de beschrijving en de tekeningen en door de bril van zijn algemene vakkennis. Een
kenmerk in een octrooiconclusie moet altijd worden geïnterpreteerd in het licht van de conclusie
als geheel6 . Uit de beschrijving en de tekeningen kan blijken dat de octrooispecificatie zelfstandig
termen definieert en in dit opzicht het eigen lexicon (woordenboek) van een octrooi kan vormen.
Zelfs als de in het octrooi gebruikte termen afwijken van het algemene gebruik, kan het dus zijn dat
de uiteindelijk betekenis van een term uit de conclusie, deze is die uit de octrooispecificatie blijkt.
68. Bij de toepassing van deze beginselen dient ernaar gestreefd te worden een redelijke mate van
bescherming van de octrooihouder te combineren met voldoende rechtszekerheid voor derden.
V.D.2. Het octrooi
69. Het octrooi heeft betrekking op een inrichting voor het behandelen van ademhalingsproblemen.
Nachtelijke ademhalingsproblemen, die bijvoorbeeld kunnen leiden tot snurken,
slaapapneusyndroom of andere slaapstoornissen, zijn een algemeen bekend probleem.
70. In het octrooi wordt aangegeven dat wanneer iemand slaapt, het achterste deel van de tong de
neiging kan hebben om naar achteren schuiven, waardoor de luchtweg van de keelholte geheel of
gedeeltelijk wordt afgesloten (par. 0002 octrooi). Volgens het octrooi (par. 0002 octrooi) was
bekend dat dergelijke ademhalingsproblemen kunnen worden opgelost met een inrichting die in
de mond wordt geplaatst en waarmee de onderkaak verder naar voren wordt geplaatst ten
opzichte van de bovenkaak. De nekspieren worden hierbij in een gespannen positie gedwongen,
waardoor de tong naar voren beweegt en de luchtweg vrij blijft. Dergelijke inrichtingen waren
algemeen bekend op de prioriteitsdatum en omvatten inrichtingen volgens de aanhef van de
conclusie, doch zouden als nadeel hebben dat deze te veel bewegingsvrijheid tijdens het
openen/sluiten van de mond toelaten (par. 0003 octrooi).
71. De in de octrooibeschrijving genoemde documenten uit de stand van de techniek (US
en WO beschrijven mondprotheses (inrichtingen) waarbij
koppelmiddelen zijn aangebracht tussen de onderste en bovenste tandboog. Dergelijke
hulpmiddelen hebben volgens de beschrijving als nadeel dat ze voorkomen dat de tong in een
rustpositie komt en dat ze slechts beperkte controlemogelijkheden bieden (par. 0004 octrooi).
4 Order of the CoA of 11 March 2024 in case CoA 335/2023, Nanostring/10 x Genomics, page 24
5 UPC_CoA_335/2023, NanoString/10x Genomics, p. 26-27 van de oorspronkelijke Duitstalige versie, CoA UPC 13 mei
2024, VusionGroup/Hanshow, ook UPC_CFI_1/2023 en UPC_CFI_14/2023 (par. 6.3-6.8).
6 CoA UPC 13 mei 2024, VusionGroup/Hanshow, punt 29
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
23
72. De uitvinding beoogt een inrichting te verschaffen die gebruiksvriendelijk is en aangenaam om te dragen, en een precieze aanpassing mogelijk maakt met een beperkte bewegingsvrijheid van de onderkaak ten opzichte van de bovenkaak (par. 0005 octrooi). De oplossing die het octrooi daartoe aandraagt en die in conclusie 1 wordt geclaimd, is een inrichting waarbij (i) de koppelstukken van het onderste en bovenste deel van de mondprothese zich niet tussen de onderste en bovenste tandboog bevinden maar in het vestibulum oris en wel (ii) zodanig dat zij een verder sluiten van de mond vermijden wanneer het “contactoppervlak” van het onderkoppelstuk (“contactopppervlak” (12)) tegen de “aanslag” van het bovenkoppelstuk (“aanslag” (13) of “stop” in de originele Engelse taal) komt (par. 0006 en 0008 octrooi).
V.D.3. De gemiddelde vakpersoon en diens vakkennis
73. De gemiddelde vakpersoon is volgens Eiser een “team dat bestaat uit een arts met ervaring in de behandeling van slaapgerelateerde ademshalingsproblemen, waaronder slaapapneu, bijgestaan door een orthodontist”. Aangezien Verweerders deze omschrijving niet betwisten en de definitie van Eiser het Gerecht niet onjuist voorkomt, gaat het Gerecht hiervan uit.
74. Met betrekking tot de vakkennis van de gemiddelde vakpersoon, wordt op het volgende gewezen:
• Eiser (gedragen door stukken en niet betwist door Verweerders) geeft aan dat de meest ge-bruikelijke slaaphouding (70% van de bevolking) de zijhouding is (laterale slaappositie of zijlig). Deze slaappositie heeft verschillende voordelen, zoals het bevorderen van de wervelkolom-positie, het verminderen van snurken, en het helpen bij het verlichten van symptomen van gastro-oesofageale reflux en slaapapneu. Slaapdeskundigen raden aan om lateraal te slapen om comfortabeler te rusten en de kans op onderbroken slaap te verkleinen. Lateraal slapen is des te belangrijker voor patiënten met slaapapneu, en maakt het deel uit van de positionele slaaptherapie ter behandeling van slaapapneu. Immers bij lateraal slapen blijft de luchtweg doorgaans open omdat de tong en het zachte gehemelte niet naar achteren zakken, wat wél gebeurt bij rugslapen. De behandeling van slaapapneu bestaat daarom in belangrijke mate uit een zogenaamde “body positioning behandeling”, ook wel positionele therapie genoemd. Stu-dies zouden aantonen dat bij ongeveer 56% tot 75% van de patiënten met OSA, de frequentie en duur van de apnoeas worden verbeterd door de lichaamspositie.
• Naast deze positionele therapie zouden studies (niet betwist door Verweerders) ook aantonen dat MAD’s een positief effect te hebben voor:
o patiënten met positionele OSA die gewoonlijk op de rug slapen. Bij deze patiënten volgt de apneu dus uit het gewoonlijk op de rug liggen en zal de apneu dus ook mee behandeld worden via positionele slaaptherapie een laterale slaappositie na te streven,
o patiënten met niet-positionele OSA die gewoonlijk op de zij slapen. Bij deze patiënten volgt de apneu niet uit het gewoonlijk op de zij slapen en moet de positie dus niet worden aan-gepast, zodat ook hier de patiënt een laterale slaappositie aanhoudt
• Partijen betwisten niet dat de gemiddelde vakpersoon kennis heeft van het gegeven dat kaakgewrichten mobiel, flexibel en sterk zijn en grote krachten op elkaar kunnen uitoefenen. De druk die ontstaat wanneer de onderkaak en bovenkaak naar elkaar bewegen, wordt uitgeoefend op de tanden (en dit in het bijzonder in het bijtvlak of occlusale vlak). Deze
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
24
krachten, samengaand met de laterale speling van de onder- en bovenkaak komen specifiek tot uiting wanneer een persoon bij het slapen met zijn tanden knarst.
V.D.4. Uitleg van de conclusie 1 (“claim construction”)
75. Rekening houdend met de vakkennis van de gemiddelde vakpersoon oordeelt het Gerecht als volgt m.b.t. de uitleg van de enige onafhankelijke (inrichtings)conclusie 1 van het octrooi:
76. Kenmerk 1.0. (geen betwisting)
1.0. inrichting voor het behandelen van ademhalingsproblemen, omvattende
De conclusie claimt een inrichting die geschikt is voor het behandelen van ademhalingsproblemen. Volgens de beschrijving (par. 0002 octrooi) zijn nachtelijke ademhalingsproblemen, die bijvoorbeeld kunnen leiden tot snurken, slaapapneusyndroom of andere slaapstoornissen een algemeen bekend probleem.
77. Kenmerk 1.1. (geen betwisting)
1.1. een op de onderkaak bevestigbaar onderstuk (2) en een op de bovenkaak bevestigbaar bovenstuk, welke onder- en bovenstukken ingericht zijn om zich ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden, en
De inrichting omvat een boven- en een onderstuk dat respectievelijk op de boven- en onderkaak bevestigbaar is. De conclusie noch de beschrijving definieert deze elementen nader. Uit tekening 1 blijkt dat de boven- en onderstukken een “bijtvorm” betreft die om de tanden sluit (waarmee de inrichting, indirect via de tanden, bevestigbaar is aan de kaak), maar de conclusie is niet beperkt tot een dergelijke uitvoering. De conclusie vereist ook dat de onder- en bovenstukken zijn ingericht om zich ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden.
78. Kenmerk 1.2.0.
1.2.0 linker- en rechter koppelmiddelen (4) voor het koppelen van onderstuk met het bovenstuk nabij de achterste tanden; waarbij elk van de linker- en rechter koppelmiddelen een bovenkoppelelement (6) verbonden met het bovenstuk en een onderkoppelelement verbonden [met] het onderstuk (5) omvat; welke linker- en rechter koppelmiddelen ingericht zijn om de onderkaak naar voren te bewegen ten opzichte van de bovenkaak;
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
25
Het koppelen moet plaatsvinden “nabij de achterste tanden”. De beschrijving licht niet nader toe wat moet worden verstaan onder of wat de functie is van de koppeling “nabij de achterste tanden”. De tekeningen 1, 2 en 4 bieden wel een indicatie over wat met deze zinsnede wordt bedoeld.
De gemiddelde vakpersoon zal zich verder realiseren dat wat “nabij de achterste tanden” mede afhangt van de anatomie van de patiënt (waarbij bijvoorbeeld tanden kunnen zijn verwijderd). De gemiddelde vakpersoon zal dienovereenkomstig een ruime uitleg geven aan dit kenmerk waarbij de koppelmiddelen zich in ieder geval niet nabij de voortanden/aan de voorzijde van de kaak zullen bevinden.
Kenmerk 1.2.0. kan voorts niet los worden gezien van het kenmerk 1.1. waaruit volgt dat onder- en bovenstuk (die als drager functioneren van de koppelelementen) zijn ingericht om zich ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden. Dit wordt bevestigd door tekening 1.
79. Kenmerk 1.2.1. samengelezen met kenmerk 1.2.4.
1.2.1 waarbij het bovenkoppelelement voorzien is van een aanslag (13) voor samenwerking met een contactoppervlak (12) van het onderkoppelelement, en
(1.2.3. met het kenmerk dat (…))
1.2.4 en dat de aanslag (13) en het contactoppervlak (12) in het vestibulum oris gelegen zijn, aan de vestibulaire zijde van de tandboog, in de in de mond geplaatste stand van de inrichting, zodanig dat bij het naar elkaar toe bewegen van onderkaak en bovenkaak een verder sluiten van de mond wordt vermeden wanneer het contactoppervlak tegen de aanslag komt.”
Kenmerk 1.2.4. volgt op kenmerk 1.2.3. Kenmerk 1.2.3. vangt aan met het begrip “met het kenmerk, dat (…)” waarbij in kenmerk 1.2.4. wordt aangevuld met het begrip “en dat” om vervolgens aan te geven “de aanslag (13) en het contactoppervlak (12) zijn in het vestibulum oris gelegen, aan de vestibulaire zijde van de tandboog, in de in de mond geplaatste stand van de inrichting, zodanig dat bij het naar elkaar toe bewegen van onderkaak en bovenkaak een verder sluiten van de mond wordt vermeden wanneer het contactoppervlak tegen de aanslag komt.”
Kenmerk 1.2.1. geeft aan dat de koppelelementen zijn voorzien van, respectievelijk een “aanslag” 13 (op het bovenste koppelelement) en een “contactoppervlak” 12 (op onderste koppelelement), zoals te zien is in tekeningen 1 en 3 (A en B).
• Tekening 1 (relevante gedeelte)
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
26
• Tekening 3 (A en B)
Kenmerk 1.2.4 specificeert vervolgens allereerst dat de “aanslag” en het “contactoppervlak” in het vestibilum oris zijn gelegen, in het bijzonder aan de vestibulaire zijde van de tandboog (gedefinieerd als tussen de wang en de tandbogen, zie hierboven en par. 0006 en par. 0018 van het octrooi).
Verder maakt kenmerk 1.2.4 duidelijk dat de technische functie van “aanslag” en “contactoppervlak” erin bestaat om op een zodanige manier samen te werken dat ze het verder sluiten van de mond vermijden als de inrichting in de mond is geplaatst (zie ook par. 0006 octrooi).
Ter verduidelijking worden de onderscheiden constructieve elementen van kenmerk 1.2.1. weergegeven verwijzend naar de tekeningen van het octrooi (waarbij voor de leesbaarheid de numerieke aanduiding weergegeven in conclusie 1 worden herhaald):
2. op de onderkaak bevestigbaar onderstuk
3. op de bovenkaak bevestigbaar bovenstuk
4. linker en rechterkoppelmiddelen
5. onderkoppelelement
6. bovenkoppelelement
12. contactoppervlak
13. aanslag
15 en 16. Complementair gevormde oppervlakken
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
27
“Aanslag” en “contactoppervlak” zijn aldus als zodanig herkenbare structurele onderdelen van de koppelelementen die de functie hebben om, in samenwerking, de neerwaartse verticale bewegingsvrijheid van de onderkaak ten opzichte van de bovenkaak (d.w.z. in een richting loodrecht op het onderste of bovenste kaakvlak naar beneden) in te perken (zie par. 0007 octrooi). De aanslag “stopt” (‘aanslag’ is een vertaling van de term “stop” in de originele Engelse tekst van de conclusie) op het “contactoppervlak” waardoor het verder sluiten wordt vermeden (par. 0006 octrooi).
De (technische) functie van kenmerk 1.2.4 is dus te voorkomen dat het onderstuk en bovenstuk contact maken in het occlusale vlak (bijtvlak van de beugel) bij het sluiten van de mond. Hierop wordt verder ingegaan bij de beoordeling van de inbreuk bij equivalentie.
Ter volledigheid wordt in deze uitleg eveneens aangegeven dat waar Eiser stelt dat het technisch effect van de kenmerken van conclusie 1 (mede is) het voorkomen is van het openvallen van de mond, de gemiddelde vakpersoon dergelijk technisch effect niet kan afleiden noch uit conclusie 1, noch de beschrijving en noch tekeningen.
De gemiddelde vakpersoon zal verder begrijpen (in de uitleg van kenmerk 1.2.1. in samenlezing met kenmerk 1.2.4.):
• Dat met het “verder sluiten van de mond” het verder sluiten van de kaken (dat wil zeggen beide kaken verder naar elkaar toebrengen) wordt bedoeld. Dit wordt bevestigd doordat de conclusie ook verduidelijkt dat het gaat om het vermijden van sluiten “bij het naar elkaar toe bewegen van onderkaak en bovenkaak”.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
28
• dat, zoals ook weergegeven in de tekeningen, om te kunnen samenwerken “aanslag” en “contactoppervlak” evenwijdig aan elkaar zijn gepositioneerd in het horizontale vlak van de boven-, resp. onderkaak.
80. Kenmerk 1.2.2.
1.2.2 waarbij elk bovenkoppelelement (5, 6) voorzien is van een gedeelte met een naar de voortanden gericht concaaf of convex oppervlak [15], en waarbij elk onderkoppelelement voorzien is van een complementair gevormd oppervlak (16), een en ander zodanig dat het bovenkoppelelement kan aangrijpen in het onderkoppelelement en dat het naar achteren bewegen van de onderkaak wordt vermeden;
Om het naar achteren bewegen van de onderkaak te vermijden is elk bovenkoppelelement voorzien van een met een naar de voortanden gericht concaaf of convex oppervlak en zijn de onderkoppelelementen voorzien van een complementair gevormd oppervlak.
Doordat het bovenkoppelelement op deze manier kan aangrijpen in het onderkoppelelement, kan het naar achteren bewegen (d.w.z. in het “horizontale vlak”) van de onderkaak worden vermeden. Om deze functie te vervullen is het niet noodzakelijk dat de oppervlakken “perfect complementair” zijn in de zin dat ze exact spiegelbeeldig zijn voor wat betreft hun vorm en afmetingen. De gemiddelde vakpersoon begrijpt dat niet vereist is dat de oppervlakken exact op elkaar aansluiten of dezelfde lengte hebben, zolang er maar sprake is van “aangrijpen” en het vermijden van het naar achter schuiven van de kaak (vgl. ook tekening 2, waarin niet alle complementaire oppervlakken exact spiegelbeeldig zijn uitgevoerd).
Ter zitting heeft Eiser, onder verwijzing naar par. 0013 van het octrooi nog gewezen op het “aangrijpen” in combinatie met het “further guid[ing] and limit[ing]” van de verticale beweging van de koppelingselementen, waarbij zij duidt op een opwaartse verticale beweging. Wat hiervan ook zij, hieruit volgt niet dat het noodzakelijk zou zijn dat het convexe (of concave) oppervlak en het complementaire oppervlak precies spiegelbeeldig dienen te zijn uitgevoerd. Immers, zo lang de oppervlakken in voldoende mate complementair zijn aan elkaar dat ze langs elkaar kunnen “schuiven” zal ook deze (door Eiser gestelde, “verticale”) functie kunnen worden vervuld.
81. Kenmerk 1.2.3.
1.2.3 met het kenmerk, dat de boven- en onder koppelelementen (5, 6) zodanig verbonden zijn met respectievelijk het boven- en onderstuk dat deze boven- en onderkoppelelementen zich in het vestibulum oris bevinden in de in de mond geplaatste stand van de inrichting;
De gemiddelde vakpersoon is bekend met de term vestibulum oris (overeenkomstig par. 0006 van het octrooi (laatste zin) waarin wordt aangegeven dat dit de ruimte betreft aan de “buitenkant” van de tanden tussen de tanden en de wang). Kenmerk 1.2.3 vereist dat
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
29
de koppelmiddelen zich in deze ruimte bevinden als de inrichting in de mond geplaatst is. Het octrooi/de conclusie bakent zich blijkens de beschrijving af van inrichtingen waarbij de koppelmiddelen zich bevinden tussen de tanden (dat wil zeggen tussen de tandbogen, zie bijvoorbeeld US2007/0283967 -par. 0004 octrooi).
IV.E. Beoordeling van de inbreukvorderingen
82. De stelplicht en bewijslast van inbreuk op het octrooi rusten op de Eiser (Art. 54 UPCA).
83. Het Gerecht beoordeelt de inbreuk in twee trappen, in toepassing van art. 69 EOV en het Protocol. In een eerste trap wordt de 'letterlijke' inbreuk op de kenmerken van (conclusie 1, 9 en 10 van) het octrooi beoordeeld in het licht van de beschermingsomvang die volgt uit de uitleg van conclusie 1 (“claim construction”) (zie hierboven onder randnummer 75-81). Gezien het Gerecht hierna zal oordelen dat met de NOA geen letterlijke inbreuk wordt gemaakt op het octrooi (en concreet conclusies 1, 9 en 10) en Eiser subsidiair stelt dat de NOA inbreuk maakt bij equivalentie, wordt in een tweede trap de equivalentie beoordeeld.
IV.E.1. De inrichting (NOA) voorwerp van de inbreukvorderingen
84. Het Gerecht gaat uit van de vermarkte NOA. De inrichting (NOA) die als basis van de hierna volgende beoordeling wordt genomen, betreft deze die het voorwerp was van de proefaankopen door Eiser alsmede deze die in beslag werden genomen in uitvoering van het bewijsbeslag. Aangezien de NOA en de in EP 430 beschreven inrichting (onbetwist) van elkaar verschillen in die zin dat de volger en de kam naar boven zijn geplaatst (zie hierboven randnummer 31), en noch gesteld noch gebleken is dat de precieze inrichting volgens EP 430 op de markt is of op de markt dreigt te komen, neemt het Gerecht de in EP 430 beschreven inrichting niet als uitgangspunt bij de beantwoording van de inbreukvraag.
85. Volledigheidshalve wordt aangegeven dat niet betwist wordt dat de NOA’s die ter pleitzitting door Eiser werden aangereikt en door het Gerecht zijn bestudeerd, het voorwerp van de inbreukvorderingen betreffen.
IV.E.2. “Letterlijke” inbreuk
IV.E.2.1. Kenmerken 1.0. en 1.1.
86. Zoals aangegeven betwisten Verweerders niet dat de NOA voldoet aan de kenmerken 1.0. en 1.1.
IV.E.2.2. Kenmerk 1.2.0.
87. Het Gerecht oordeelt in het licht van de bovenstaande uitleg (zie randnummer 73 e.v.) dat de NOA voldoet aan kenmerk 1.2.0. De NOA omvat linker- en rechterkoppelelementen (voor het koppelen van het onderstuk aan het bovenstuk) nabij de achterste tanden.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
30
88. Verweerders trachten dit te ontkrachten door te verwijzen naar een fotografische weergave van de NOA waarbij ze stelt dat “de locatie van de koppeling zich dichter bij de voorste tanden bevindt, en dus niet nabij de achterste tanden”.
89. Het Gerecht volgt dit verweer niet en wijst op volgende overtuigende elementen aangedragen door Eiser:
• In het Pitch-Rapport wordt als volgt aangegeven: “(h)et NOA product sample verder linkse en rechtse koppelelementen [omvat] die het onderstuk en het bovenstuk losmaakbaar en met een aantal vrijheidsgraden aan elkaar koppelen. Deze koppelelementen bevinden zich in de buurt van de achterste tanden en aan de buitenzijde van de tandenboog, d.w.z. aan de vestibulaire zijde of in gebruik tussen de wang en de tandbogen” (p. 29 Pitch-Rapport).
• Bovenstaande fotografische weergave (waarvan de oorsprong voor het Gerecht onduidelijk is) stemt niet overeen met de overige fotografische weergaven, de inrichtingen voorwerp van de proefaankopen en het fysisch model aangedragen door Verweerders ter zitting. Uitdrukkelijk verwijst het Gerecht naar de fotografische weergave van de vier onderstukken (met elk een andere mate van voorwaartse verplaatsing van de onderkaak ten opzichte van de onderkaak ingedeeld als -1, standaard, +1 en +2):
In elk van deze weergaven is te zien dat het koppelstuk (waarvan hierboven in 3 van de weergaven enkel het onderstuk wordt weergeven), het koppelelement (volledig weergegeven in de 2eweergave), zich “in de buurt van de achterste tanden” bevindt. Tegen de achtergrond van de bovenstaande uitleg van het betreffende kenmerk (zie randnummer 78), oordeelt het Gerecht dat de NOA hiermee voldoet aan kenmerk 1.2.0.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
31
• Tenslotte wordt in herinnering gebracht dat de positie van de koppelmiddelen niet los kan worden gezien van de in kenmerk 1.1 geclaimde vereiste dat het boven- en onderstuk zijn ingericht om zich ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden (zie uitleg van dit kenmerk onder randnummer 77). Door Verweerders wordt niet betwist dat aan kenmerk 1.1 is voldaan. Met andere worden als deze dragers zijn ingericht om zich ten minste in de buurt van de achterste tanden te bevinden, geldt dit uiteraard eveneens voor de koppelmiddelen waarop de koppelelementen zijn bevestigd.
IV.E.2.3. Kenmerken 1.2.1. en 1.2.4.
90. Het Gerecht oordeelt dat NOA niet voldoet aan de kenmerken als weergegeven onder kenmerk 1.2.1. en dit in samenlezing met kenmerk 1.2.4.
91. In het licht van de eerder gegeven uitleg van conclusiekenmerk 1.2.1. en 1.2.4 van (conclusie 1 van) het octrooi (zie randnummer 79), oordeelt het Gerecht dat bij de NOA de sluiting van de mond niet verder wordt vermeden (of beperkt) door een “aanslag” en “contactoppervlak” in de zin van conclusie 1, ongeacht welke interpretatie Eiser er ook op nahoudt van de constructieve inrichting van de NOA. Volgens Eiser zouden als “aanslag” en het “contactoppervlak” kunnen worden beschouwd (waarbij het Gerecht een fotografische weergave voorziet ter verduidelijking):
• Volger-oppervlak en het kam-oppervlak
• Het ondervlak van de volger en het bovenvlak van de onderkant van de kam
• De contactoppervlakken van het onderstuk en bovenstuk (niet expliciet aangeduid in onderstaande figuur; deze bevinden zich “tussen” de boven- en onderstukken).
92. In géén van de aangereikte beschouwingen voldoet de NOA aan kenmerk 1.2.1 in samenlezing met 1.2.4 waarbij als volgt wordt gemotiveerd:
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
32
• Volger-oppervlak en het kam-oppervlak: Verweerders hebben voldoende gemotiveerd weersproken dat de kam- en volgeroppervlakten als in de tekening hiervoor bedoeld bepalend zijn voor het vermijden van het verder sluiten van de mond. De onderdelen die bij de NOA het verder sluiten van de mond voorkomen, zijn het onder- en bovenstuk van de inrichting. In de “open” toestand van de mond, waarbij de verticale beweging van de kaken nog niet is beperkt, staan de volger en kam van de NOA het verder sluiten van de mond toe. Er is dan hoe dan ook geen sprake van het vermijden van een verder sluiten van de mond door deze oppervlakken. In de “gesloten” toestand hebben het bedoelde volger-oppervlak en het kam-oppervlak feitelijk geen functie bij het beperken van verticale bewegingsrichting van de onderkaak naar de bovenkaak (veeleer van de horizontale beweging).
• Het ondervlak van de volger en het bovenvlak van de onderkant van de kam: ook van deze onderdelen van de NOA kan het Gerecht niet vaststellen dat deze als “aanslag” en “contactoppervlak” in de zin van (kenmerk 1.2.1 en 1.2.4 van) conclusie 1 kunnen worden aangemerkt. Verweerders doen in dit verband allereerst een beroep op het Pitch-Rapport. De deskundige laat zien dat na het koppelen van de boven- en onderstukken van de NOA en het horizontaal en zijdelings (lateraal) heen en weer bewegen van de boven- en onderstukken in de gesloten stand er geen, althans geen waarneembaar, contact plaatsvindt tussen het hier bedoelde volger-oppervlak en het kam-oppervlak waarbij grafiet van een potlood wordt afgezet op de betreffende oppervlakken (Foto 25 tot en met 31 Pitch-Rapport). Verder hebben Verweerders op overtuigende wijze aangetoond met verwijzing naar de voor de productie gebruikte (CAD) software en een “Surface Contact Map”, dat het productieproces van de NOA erop is gericht om ervoor te zorgen dat het bovenvlak van de onderkant van de kam in de gesloten positie niet tegen het ondervlak van de volger aankomt. Het Gerecht heeft voorts zelf ter zitting kunnen vaststellen dat er in de gesloten toestand nog steeds ruimte zit (zij het zeer beperkt) tussen deze vlakken van de NOA. Deze vlakken werken volgens Verweerders dus niet samen om het resultaat te bekomen dat de verdere sluiting van de mond wordt vermeden. Volgens Verweerders zijn het (de contactoppervlakken van) het boven- en onderstuk van de NOA die het verder sluiten van de mond voorkomen. Daartegenover is door Eiser, op wie ter zake de bewijslast rust, onvoldoende standpunt ingenomen. De enkele kritiek dat de deskundige in het Pitch-Rapport geen in vivo experiment heeft uitgevoerd en het door Eiser samen met zijn octrooigemachtigde bij twee patiënten uitgevoerde experiment met blauwe kleurstof (stuk II.6), waarvan de representatieve waarde door Verweerders is betwist, overtuigen het Gerecht, mede in het licht van de voornoemde feiten, niet. Bovendien stelt het Gerecht vast dat indien er al een (min of meer toevallige) aanraking zou bestaan tussen het onder- en het bovenvlak in bepaalde in vivo situaties, te weten in het bijzonder bij slapen in zijlig, hiermee nog niet vaststaat dat daarmee ook het verder sluiten van de mond wordt vermeden zoals vereist door kenmerk 1.2.4. Veeleer aannemelijk is dat dit, zoals door Verweerders betoogd, het gevolg is van het contact tussen onderstuk en bovenstuk op zich. Het onderstuk en bovenstuk bevinden zich dan al volledig op elkaar en het is dit gegeven dat het verder sluiten van de mond vermijdt.
• De contactoppervlakken van het onderstuk en bovenstuk. De contactoppervlakken liggen (onbetwist) in het occlusale vlak en voldoen niet aan het vereiste van kenmerk 1.2.4, eerste deelkenmerk, aangezien het occlusale vlak (juist) geen onderdeel vormt van het vestibulum oris.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
33
93. Verder wordt de stelling van Eiser, die erop neerkomt dat er sprake is van inbreuk zodra er in een laterale slaaphouding (in enigszins gekantelde toestand) enig contact is tussen de “aanslag” en het “contactoppervlak” van de linker- ofwel de rechter-koppelmiddelen, niet gevolgd aangezien deze uitgaat van een onjuiste uitleg van kenmerk 1.2.4. Immers, in een dergelijke toestand – die in de conclusies noch in de beschrijving wordt genoemd – kan de mond nog wel degelijk verder worden gesloten, namelijk door de verticale beweging aan de andere kant van het kaakgewricht. Zelfs als er met Eiser vanuit zou worden gegaan dat de gemiddelde vakpersoon zou weten dat in de zijslaappositie, waarin slaapapneupatiënten regelmatig slapen, de kaak aan één kant zou “uitzakken” (hetgeen door gedaagde wordt betwist), doorkruist dit de bovenstaande beoordeling niet. Immers, het functionele kenmerk (technisch effect) van “stop” (“aanslag”) en “contactoppervlak” is het voorkomen van het verder sluiten van de mond en al zou er in de zijslaapppositie één kant van de kaak eerder contact maken is er pas sprake is van het sluiten van de mond als beide kaken naar elkaar toe bewegen. Van het voorkomen van verdere sluiting is immers pas sprake als deze “tweezijdige” kaakbeweging wordt vermeden.
94. Waar het bovenstaande niet zou beantwoorden aan de stellingen van Eiser worden deze hierna (ten overvloede), in het licht van het voorafgaande, concreet beoordeeld:
• “De beweerde zeer beperkte afstand van 0,16 of 0,17 mm [tussen het bovenvlak van de onderkant van de kam en het ondervlak van de volger] in gesloten toestand in perfect symmetrische positie bevestigt net de inbreuk”: Allereerst wordt opgemerkt dat Eiser deze stelling uitwerkt (in hoofdorde) in toepassing van het de inrichting geclaimd in EP 430. Zoals hierboven onder randnummer 31 toegelicht, overtuigen Verweerders het Gerecht voldoende dat EP 430 afwijkt van het voorwerp van de inbreukvorderingen. Verder argumenteert Eiser dat dergelijke beperkte afstand bij een “minimale kanteling” ervoor zal zorgen dat er contact komt te ontstaan tussen het bovenkoppelement en het onderkoppelement. Zelfs indien met Eiser zou worden aangenomen dat bij een dergelijke scheefstand er een contact zou komen te ontstaan tussen het bovenkoppelement en het onderkoppelement (een stelling die volgens Verweerders niet wordt bewezen in een in vivo test) oordeelt het Gerecht dat hierdoor niet wordt bewezen dat hierdoor het verder sluiten van de mond (aan de andere zijde) wordt vermeden door de kam/volger zodat niet voldaan is kenmerk 1.2.4 (zie hierboven).
• “Het beoogde gebruik leidt des te meer tot contact tussen het ondervlak van de volger en het bovenvlak van de kam”: Eiser doelt hier mee op de gebruikelijk zijlig. Zoals het Gerecht hierboven heeft aangegeven (zie randnummer 79) zal een gemiddelde vakpersoon tegen de achtergrond van de functie van de aanslag en het contactoppervlak, inhoudende het beperken van de (verticale) bewegingsvrijheid van de kaken, zich realiseren dat met het “verder sluiten van de mond” het verder sluiten van de kaken (dat wil zeggen het op elkaar brengen van beide kaken zowel links als rechts) wordt bedoeld. Dit wordt bevestigd doordat de conclusie ook verduidelijkt dat het gaat om het vermijden van sluiten “bij het naar elkaar toe bewegen van onderkaak en bovenkaak”.
• “Door het contact [tussen boven- en onderstuk] wordt bij het naar elkaar bewegen van de onderkaak en bovenkaak een verder sluiten van de mond vermeden wanneer het contactoppervlak tegen de aanslag komt”: Waar Eiser in onderbouwing van dit argument stelt dat de conclusies “op geen enkele wijze beperkt zijn in de die mate dat er een bepaalde afstand zou moeten zijn tussen
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
34
het bovenstuk en onderstuk” kan deze stelling haar niet baten. Wat daarvan ook zij, kenmerk 1.2.4. vereist ook dat dit contact moet zijn gelegen in het vestibilum oris, terwijl het contact tussen boven- en onderstuk bij de NOA in het occlusule vlak geschiedt zodat reeds daarom niet aan de conclusie is voldaan.
• De verwijzing naar paragraaf 20 van de beschrijving van het octrooi heeft betrekking op de werking van de “adjustment means” waarmee de verticale en horizontale positie van het contactoppervlak kan worden aangepast om een aanpasbare minimale verticale en horizontale afstand tussen de onderkaak en bovenkaak wordt verkregen. Deze “adjustment means” zijn onderdeel van (afhankelijke) conclusies 2 tot 8 en niet van conclusie 1.
IV.E.2.4. Kenmerk 1.2.2.
95. Gezien het Gerecht hierboven oordeelde dat er geen inbreuk kan worden vastgesteld m.b.t. de invulling van kenmerk 1.2.1. in samenlezing met kenmerk 1.2.4., dient het Gerecht niet meer over te gaan tot beoordeling omtrent het al dan niet voldaan zijn aan dit kenmerk 1.2.2.
IV.E.2.5. Inbreuk op conclusies 9 en 10 van het octrooi
96. Gezien niet voldaan is aan alle kenmerken van onafhankelijke conclusie 1, wordt evenmin een inbreuk aangenomen op de afhankelijke conclusies 9 en 10 van het octrooi.
IV.E.3 Inbreuk bij equivalentie
IV.E.3.1. Theoretisch kader
97. Met betrekking tot de principes ter beoordeling van de inbreuk bij equivalentie wordt door het Gerecht gewezen op de beslissing van 22 november 20247 door het Gerecht. Gezien deze beslissing werd uitgevaardigd nadat partijen hun laatste schriftelijke argumentatie hadden opgeladen in het CMS, werd hen toegelaten op de pleitzitting om omtrent de toepassingsvoorwaarden ervan mondeling standpunt in te nemen.
98. Ter beoordeling van een vermeend inbreuk bij equivalentie dient, of nu de door het Gerecht in
voornoemde uitspraak gebruikte test de “function-way-result” dan wel de “onbeduidende verschillen” (“insubstantial differences”) test wordt toegepast, in de eerste plaats technisch functionele equivalentie te worden beoordeeld. Bij gebreke aan dergelijke functionele equivalentie strandt een beroep op inbreuk bij equivalentie reeds daarop ongeacht welke test wordt toegepast.
IV.E.3.2. Toepassing
99. Zoals aangegeven is de technische functie van (het functionele deel van) kenmerk 1.2.4 (waarmee kenmerk 1.2.1 dient te worden samengelezen) te voorkomen dat het contactoppervlak van het
7 UPC_CFI_239/2023, Plant-e vs. Arkyne, nr. 86-88.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
35
onderstuk en de aanslag van het bovenstuk contact maken in het occlusale vlak (bijtvlak van de
beugel)(zie randnummer 79). Dit heeft een rechtstreeks gevolg op de krachten van de kaken (en
concreet de krachtenomleiding) bij het gebruik van de inrichting als beschreven in conclusie 1 van
het octrooi. De krachten van de onderkaak en bovenkaak manifesteren zich, bij het sluiten van de
mond (zonder gebruik van de inrichting als geclaimd in/van het octrooi, onder gebruikmaking van
bekende inrichtingen zoals beschreven in par. 0004 van het octrooi), tussen de onderste en
bovenste tandbogen, d.w.z. in het occlusale vlak. Door het gebruik van de inrichting als
weergegeven in het octrooi worden deze krachten omgeleid naar de koppelelementen, in het
bijzonder aanslag en contactoppervlak van de koppelelementen, die zich in de vestibulaire ruimte
aan de zijde van de tandboog bevinden. Deze interpretatie is in lijn met het probleem dat het
octrooi beoogt op te lossen, als weergegeven par. 0005 octrooi, en in het bijzonder met het
beperken van de verticale bewegingsvrijheid van de kaken als beschreven in par. 0007, terwijl de
inrichting gebruiksvriendelijk en aangenaam is om te dragen. Dit doel wordt bereikt door (i) de
positie van de “aanslag” en “contactoppervlak” (in het vestibulum oris als weergegeven in het
constructieve kenmerk van 1.2.4. (eerste deelkenmerk) en (ii) de functie (“vermijden van het verder
sluiten van de mond” als weergegeven in het functionele kenmerk (tweede deelkenmerk).Zoals
hiervoor overwogen, moet de passage “het verder sluiten van de mond” voorkomen, zo worden
begrepen, dat door het contact tussen de aanslag en het contactoppervlak in het vestibulum oris
niet alleen wordt voorkomen dat de mond verder sluit maar dat daarbij ook wordt voorkomen dat
het onderstuk en het bovenstuk in het occlusale vlak contact maken. Dat is ook te zien op de
tekeningen van het octrooi.
100. Bij NOA hebben (de overeenkomstige delen van) de koppelelementen deze functie, inhoudende
het vermijden van het verder sluiten van de mond, niet. Bij de NOA wordt het volledig sluiten van
de mond voorkomen doordat het onder- en bovenstuk van de inrichting op elkaar komen. Niet de
koppelelementen hebben dan als functie om het verder sluiten van de mond te vermijden, maar
het boven- en onderstuk en wel in het occlusale vlak.
101. De krachten bij de NOA worden in de meest gesloten toestand (waarbij boven- en onderstuk op
elkaar komen) niet overgedragen op en afgeleid naar de koppelelementen in het vestibulum oris,
maar worden opgevangen door het onder- en bovenstuk in het occlusale vlak. De door Eiser
aangeduide contactoppervlakken tussen het boven- en onderstuk van de NOA vervullen dus
weliswaar de functie van het voorkomen van het verder sluiten van de mond, maar doen dat op
een wezenlijk andere wijze dan de in het vestibulum oris gelegen koppelelementen volgens de
uitvinding. Hierbij speelt een rol dat, zoals blijkt uit de beschrijving (par. 0004 octrooi), en zoals ook
door Eiser uitdrukkelijk erkend (randnummer. 36 Repliek), het kenmerk dat de aanslag en het
contactoppervlak zich aan de vestibulaire zijde van de tandboog bevinden aan conclusie 1 is
toegevoegd om onderscheid te maken met de stand van de techniek, met name US
waarbij de “bite pads”, die tussen de tandbogen zitten, het verder sluiten van de mond voorkomen.
Bij de NOA vindt het contact tussen het bovenstuk en het onderstuk eveneens plaats tussen te
tandbogen. Tegen deze achtergrond kan Eiser zich in het onderhavige geval niet met succes
beroepen op inbreuk bij wege van equivalentie.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
36
102. Voor de volledigheid (en in navolging van de argumentatiestructuur van Eiser) oordeelt het Gerecht dat toepassing van de zogenaamde “onbeduidende verschillen” (“insubstantial differences”) test niet tot een ander resultaat leidt. Immers gezien het gegeven dat de NOA in ‘gesloten toestand’ kan worden gebracht waarbij de contactvlakken van het onder- en bovenstuk in het occlusale vlak contact maken en er geen aanslag/contactoppervlak is in de koppelelementen die dit voorkomt, zal de gemiddelde vakpersoon oordelen dat deze inrichting beduidend verschillend is en wezenlijk anders functioneert dan de inrichting van conclusie 1 die er net is op gericht het volledig sluiten van de mond te vermijden door te voorzien in een koppelelement met aanslag en contactoppervlak in het vestibulum oris, waarbij de afstand tussen de “contact portion” en “base portion adjustable” is om de neerwaartse verticale beperking aan te passen (zie 0009 octrooi en tekeningen 1-3). In het verlengde hiervan begrijpt de vakman dat er bij de NOA een ander krachtenevenwicht ontstaat in vergelijking met de inrichting die wordt geclaimd in conclusie 1. Bij de NOA worden de verticale krachten gecentraliseerd in het occlusale vlak en bij de inrichting volgens conclusie 1 in de koppelelementen die zich in het vestibulum oris bevinden. Het constructieve verschil (dat de oorzaak is van een verschillend krachtenevenwicht) zal door de gemiddelde vakpersoon als beduidend (substantieel) worden beschouwd.
IV.E.4. Gillette-verweer
103. Gezien bovenstaande niet-inbreuk beoordeling, dient niet te worden overgegaan tot beoordeling van het (ondergeschikt) Gillette-verweer.
IV.F. De gevolgen voor bovenstaande beoordeling voor de wederzijds ingestelde vorderingen
IV.F.1. Vorderingen ingesteld door Eiser
104. In het licht van bovenstaande beoordeling worden de vorderingen ingesteld door Eiser afgewezen als ongegrond.
IV.F.2. Verzoeken Ingesteld door Verweerders
IV.F.2.1. Verzoeken ingesteld door beide Verweerders
(i) Veroordeling tot betaling van de procedure en aanverwante procedures
105. Gezien Eiser wordt in het ongelijk gesteld, dient hij te worden veroordeeld tot betaling van de kosten van onderhavige procedure (in toepassing van Art. 69(2) juncto R. 118 (5)).
106. In toepassing van R. 152 (2) wordt reeds geoordeeld dat de (terugbetaling van de) representatie-kosten, in het licht van de waardering van de zaak op € 250.000, dient bepaald te worden op een plafond van € 38.000 (en dit op zich in toepassing van de “Schedule of Costs adopted by the Administrative Committee on 24 April 2023”).
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
37
107. Gezien geen elementen worden aangereikt die het mogelijk maken voor het Gerecht om te beoordelen of dit plafond werd bereikt en partijen uitdrukkelijk verklaren ter zitting om de kosten en schade te beoordelen in een vervolgprocedure (R. 125), beperkt het Gerecht zich tot een principiële beslissing omtrent de terugbetaling van de representatiekosten.
108. Verweerders vorderen tevens de betaling van de kosten voor “aanverwante procedures”. Het is voor het Gerecht niet duidelijk op welke procedures wordt gedoeld en dit temeer aangezien Verweerders een afzonderlijke schadevordering instellen ingevolge van de beslaglegging in het kader van het bewijsbeslag (zie randnummer 109).
(ii) Schade ingevolge van de beslaglegging in het kader van het bewijsbeslag
109. Gezien Verweerders verzoeken om deze te doen vaststellen in het kader van een vervolgprocedure (R. 125), gaat het Gerecht heden niet over tot beoordeling hiervan.
IV.F.2.2. Verzoeken ingesteld door ORTHOAPNEA
(i) Opheffing van het bewijsbeslag en teruggave van de in beslag genomen goederen
110. Bovenstaande beoordeling, inhoudende het afwijzen van de inbreukvordering ingesteld door Eiser, heeft tot gevolg dat het bewijsbeslag dient opgeheven te worden in de zin dat Eiser wordt veroordeeld tot teruggave van alle in beslaggenomen voorwerpen (in toepassing van R. 198 (2)).
111. Om praktische redenen wordt aan Eiser een termijn verstrekt van 10 werkdagen na betekening van onderhavige beslissing om uitvoering te geven aan dit gegrond verklaard verzoek.
(ii) Veroordeling tot de schade geleden als gevolg van het bewijsbeslag
112. De beoordeling strekkende tot betaling van een schadevergoeding als gevolg van het bewijsbeslag, vraagt allereerst een beoordeling omtrent de aard van aansprakelijkheid in hoofde van Eiser (objectieve foutaansprakelijkheid (waarbij de schade dient bewezen te worden) dan wel subjectieve foutaansprakelijkheid (waarbij de fout, het oorzakelijk verband tussen de fout en de schade alsmede de schade op zich dient bewezen te worden).
113. Gezien ORTHOAPNEA de “hoogte van de schade” als gevolg van de beslaglegging wenst te horen vaststellen in een vervolgprocedure (in toepassing van R. 125) en gezien partijen geen standpunt innemen omtrent de aard van de fout, acht het Gerecht het aangewezen om de beoordeling omtrent deze schadevordering in zijn geheel te beoordelen in dergelijke vervolgprocedure.
V. BEMIDDELING
114. In bovenstaande beslissing wordt de inbreukvordering afgewezen en overgegaan tot principiële veroordeling van Eiser tot betaling van de representatiekosten. Zoals aangegeven zal een
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
38
definitieve beoordeling van deze kosten en eventuele schade worden beoordeeld in een vervolgprocedure (R. 125).
115. Het Gerecht herinnert partijen aan de mogelijkheden die worden geboden door het Patent Mediation and Arbitration Center, en algemeen op de mogelijkheden van bemiddeling, om een bemiddelde oplossing te bereiken omtrent de terug te betalen representatiekosten en (eventuele) schadevergoeding waarbij naast deze beslissing eveneens het risico (en kosten) op een hoger beroep kunnen worden meegenomen in dit proces.
VI. BESLISSING
Om bovengenoemde motieven en na partijen gehoord te hebben, oordeelt het Gerecht als volgt:
1. Wijst de inbreukvorderingen en alle vervolgvorderingen hieromtrent ingesteld door Eiser af als ongegrond.
2. Oordeelt dat Eiser temporeel regelmatig een bodemprocedure heeft ingesteld na het verkrijgen van het bewijsbeslag bij beschikking van 21 september 2023 (ACT_574133/2023).
3. Heft het bewijsbeslag toegestaan bij beschikking van 21 september 2023 (ACT_574133/2023) op.
4. Beveelt Eiser tot teruggave van de goederen die in beslag werden genomen in het kader van de uitvoering van het bewijsbeslag toegestaan bij beschikking van 21 september 2023 (ACT_574133/2023).
5. Veroordeelt Eiser als de in het ongelijk gestelde partij tot betaling van de redelijke en evenredige kosten van representatie en overige kosten van Verweerders van de procedure.
6. Verwerpt de overige vorderingen en verzoeken, met uitzondering van de vaststelling dat de bepa-lingen van de concrete kosten van de procedure en de (eventuele) schadevergoeding dienen te wor-den beoordeeld in een vervolgprocedure in toepassing van R. 150, resp. R. 125 van het Procedurere-glement van het Gerecht.
7. Deze beslissing is onmiddellijk uitvoerbaar met uitzondering van de opheffing van het bewijsbeslag (onder 2) en het bevel tot teruggave (onder 3) waarbij aan Eiser een termijn van 10 werkdagen wordt verstrekt vanaf betekening van de beslissing om hieraan uitvoering te geven.
UPC_CFI_376/2023 – 17 januari 2025
39
Beslissing uitgevaardigd op 17 januari 2025 door:
Samuel GRANATA
Voorzitter en Rechter-Verslaggever
Juridisch Gekwalificeerde Rechter
Margot KOKKE
Juridisch Gekwalificeerde Rechter
András KUPECZ
Juridisch Gekwalificeerde Rechter
Déborah PLETINCKX
Grifier
INFORMATIE OMTRENT HOGER BEROEP
Een partij die geheel of gedeeltelijk in het ongelijk is gesteld, kan binnen twee maanden na de datum van kennisgeving beroep instellen bij het Hof van Beroep (artikel 73 (1)UPCA, R 220 (1)(a) RoP, 22 (1) (a) RoP).
INFORMATIE OMTRENT UITVOERING
(Art. 82 UPCA, Art. Art. 37(2) UPCS, R. 118 (8), 158 (2), 354, 355 (4) RoP) 
Een authentiek afschrift van de tenuitvoerlegging van de beslissing wordt op verzoek van de tenuitvoerleg-gende partij door de adjunct-griffier afgegeven in toepassing van R. 69 RegR (Regels betreffende de griffie van het Eengemaakt Octrooigerecht).
DETAILS VAN DE BESLISSING
Beslissing nummer ORD_598478/2023
Zaaknummer ACT_581538/2023
UPC Nummer UPC_CFI_376/2023
Type-Actie Inbreukvordering


Machine Translation

Brussels Local
Department
UPC_CFI_376/2023
ACT_581538/2023
Infringement claim
UPC_CFI_376/2023
DECISION ON THE MERITS
Of the Court of First Instance of the Unified Patent Court (UPC) Local Division Brussels
Referred to 17 January 2025
Headnotes/Copy
1. Rejection of literal infringement claim as well as infringement claim by equivalence.
2. In application of Article 69 EPC and the Protocol, the assessment of an infringement claim (determining
the scope of protection of a patent) proceeds in two stages. In a first stage, literal infringement is to be
assessed by reference to the features of the patent in the light of the interpretation of the claims. In a
second step, if it has been held that no literal infringement can be assumed and provided it is relied
upon, infringement is assessed by equivalence.
3. In the absence of functional equivalence, there can be no infringement by equivalence (whatever
equivalence test is applied).
4. If the Statement of Claim needs to be translated (and served) (Rule 271 (8) of the Procedural Rules of
the Unified Patent Court), the temporal application condition for instituting proceedings on the merits
after seizure of evidence (Rule 198 (1) of the Procedural Rules of the Unified Patent Court) is
nevertheless satisfied if the (original) Statement of Claim was uploaded into the CMS within the
stipulated period.
Keywords/Keywords
Literal infringement - Infringement by equivalence. Soil proceedings following attachment of evidence (R.198(1)
RoP. Effect on attachment of evidence after dismissal of infringement claim (R.198(2) RoP)
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
2
CLAIMANT:
Mr residing at
Represented by: Mter. C. Ronse and Mter. K. Claeyé, lawyers at Havenlaan 86C, B414, 1000
Brussels (Belgium), and Mter. M.W. Rijsdijk and Mter D.E. Colenbrander,
lawyers at Amstelplein 1 (Rembrandt Tower, 28th floor), 1096 HA Amsterdam
(The Netherlands);
DEFENDANT(S):
(1) OrthoApnea S.L., a company incorporated under Spanish law, with its registered office at Flauta Mágica
22, 29006 Malaga, Spain,
(2) VIVISOL B BV, company incorporated under Belgian law with registered office at Zoning Ouest 14, 7860
Lessines, Belgium, and registered in the Crossroads Bank for Enterprises with company number
0454.915.053;
Represented by: Mter. Van den Horst and Mter. Niemeijer, lawyers at Prinses Beatrixlaan
582, 2595 BM The Hague (The Netherlands)
OCROOI(S) TO WHICH THE DISPUTE RELATES
Patent no. Patent holder(s)
LANGUAGE OF PROCEEDINGS: DUTCH
PANEL/DIVISION:
Present Department (Brussels) with the panel consisting of:
Chairman / Judge-Rapporteur Samuel Granata
Legally Qualified Judge Margot Kokke
Judge qualified in law András Kupecz
ORAL HEARING:
The case was heard orally at the hearing held on 6 December 2024.
FOREWORD: ABBREVIATIONS USED
To facilitate the readability of this decision, and this also in view of the official languages of Procedural Rules of
the Unified Patent Court (French, German and English), the following abbreviations and references will be used
below (in alphabetical order):
Plaint Conclusion of rejoinder following the reply following the statement
of defence (Rejoinder to the Reply to the Statement of Defence (Rule
12(d) Procedural Rules of the
Unified Patent Court)
(Order seeking a n ) attachment of
evidence
(Order seeking) an order preserving evidence
("Order to preserve evidence") (R. 192 - R.198 of the
Procedural Rules of the Unified Patent Court)
Claimant Mr.
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
3
EPO European Patent Office
EPC European Patent Convention
EP 430 European patent 3 216 430 by OrthoApnea S.L. granted on
13 November 2019.
European patent 1094761B1 granted on 29 October 2008 on the
basis of de International patent application of (WO
761
Court Unified Patent Court ("Unified Patent Court")
Registry Registry
LD Brussels Local Division Brussels of the Court of First Instance of the
the Unified Patent Court
MAD "mandibular advancement devices"
NOA Allegedly infringing device of OrthoApnea S.L.
Occlusal plane (or)
Occlusal plane
The plane where the molars meet
The patent European patent 2 by Mr. granted
on 6 November 2019 and in force in Belgium, Germany, France
Luxembourg and the Netherlands
ORTHOAPNEA OrthoApnea S.L. (defendant sub1)
OSA Obstructive sleep apnoea ("obstructive sleep apnoea")
Par (Nos) patent Paragraph reproduced in the description of European patent 2
Pitch Report Report prepared following the execution of the decision of 21
September 2023 (attachment of evidence)(ACT_574133/2023)
Protocol Protocol on the Interpretation of Article 69 EPC of 5 October 1973 as
revised by the EPC Revision Act
dated 29 November 2000
Rejoinder Reply following the Statement of Defence (Rule 12(c) Procedural Rules
of the
the Unified Patent Court)
RoP (or)
R. (preceding rule
reproduced)
Rules of Procedure of the Unified Patent Court ("Rules of Procedure")
Statement of Claim or RoP Statement of Claim (Rule 12(a) Rules of Procedure of the
Unified Patent Court)
Defence Defence claim following Statement of Defence (Rule 12(b) Rules of
Procedure of the Unified Patent Court)
Patent Court)
Defendants OrthoApnea S.L. and Vivisol B BV
Vestibular side (or)
Vestibulum Oris
Side of teeth at cheek
VIVISOL Vivisol B BV (defendant subd. 2)
UPCA Unified Patent Court Convention ("Unified Patent
Court Agreement")
US 527 US patent application Mr.
WO 317 International patent application of (WO
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
4
I. PROCEEDINGS.
1. Following an application seeking to obtain an attachment of evidence against ORTHOAPNEA,
originating from the Claimant, an order granting leave to do so was made on 21 September 2023
(entailing an effective attachment and the appointment of an expert with instructions to proceed with
the description) (ACT_574133/2023). The attachment was executed on 22 September 2023. The
appointed expert submitted the Pitch Report to the Tribunal on 28 September 2023.
2. A (Dutch-language) Statement of Claim is filed with the Tribunal (LD Brussels) on 23 October 2023. This
is served on both Defendants.
3. On 23 December 2023, a procedural order is issued (in application of R. 9)( APP_2198/2024) setting
the date of (formal) service of the Statement of Claim at 5 December 2023 for both Defendants.
4. By letter dated 4 January 2024, Plaintiff is informed that ORTHOAPNEA refuses service of the
Statement of Claim in Dutch within the meaning of R. 271 (8). Thereafter, pursuant to R. 271 (8), the
Claimant is requested by the Tribunal to submit a translation of the Statement of Claim to the Registry
(no later than 12 January 2024). Upon receipt of this translation (served as Exhibit to App_2198/2024
containing a Spanish translation of the Statement of Claim), a procedural order is issued on 18 January
2023 directing the Registry (of the LD Brussels) to proceed with service thereof on ORTHOAPNEA.
5. On 19 January 2023, a procedural order is issued (in application of R. 9) (ORD_3129/2024) setting the
date of service of the Statement of Claim on ORTHOAPNEA at 18 January 2024. The earlier procedural
decision regarding the date of service on ORTHOAPNEA is reversed.
6. The defendants request on 5 January 2024 (in application of R. 323) a language change of the pro-
cedure to English (as the language of the patent). The Judge-Rapporteur transmits this request to the
President of the Court of First Instance in application of R. 323 (1). On 5 March 2024, the
aforementioned President issues a decision (ACT_660/2024 - 7027/2024) rejecting the request for a
change of language. The (Dutch) procedural language is maintained.
7. On 18 April 2024, the Defendants filed their Defence, followed by the Rejoinder on behalf of the
Plaintiff on 18 June 2024. In this Rejoinder the Plaintiff, in addition to additional assertions following
the Defendants' Defence (with regard to literal infringement), also put forward arguments to the effect
that there would at least be infringement in the event of equivalence. In its Rejoinder, Claimant adjusts
its claims in this sense as well as streamlines some claims in light of the Defence.
8. On 24 June 2024, Defendants bring a procedural application ("Objection against Equivalence").
Defendants primarily request that the Judge-Rapporteur refuse: i) the extension of the
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
5
basis of claim relying on equivalence ii) the newly alleged facts, and iii) the new (amended) claims. In
the alternative, the Defendants request that the deadline for filing their Duplies be extended to 18
August 2024. The Judge-Rapporteur, after hearing the parties, issued a final procedural order on 8 July
2024 (ORD_37783/2024) dismissing the primary application. However, the Judge-Reporter does allow
an additional period for the filing of the Duplicate and this until no later than 1 August 2024.
9. Against said procedural decision (ORD_37783/2024), the Defendants filed a Request for Reassessment
(in application of R. 333 (1) and R. 334) on 16 July 2024. In this application, Defendants no longer
maintain parts (ii) and (iii) of their primary application. After hearing the Defendants, the Tribunal (LD
Brussels sitting as chambers), by order dated 19 July 2024 (ORD_42503/2024), dismissed the
application for reassessment and upheld the earlier order of the Judge-Rapporteur. The General Court
(LD Brussels sitting as chambers) allowed an appeal against the reassessment order.
10. Defendants appeal the above order of both the Judge-Reporter (ORD_37783/2024) and the Chamber
(ORD_42503/2024) which gives rise to a decision of the Court of Appeal of the Tribunal on 26 July 2024
(App_42818/2024) (UPC_COA_430/2024) in which the court, in the first instance, dismissed the
application for stay of proceedings.
11. On 1 August 2024, the Defendants filed their Duplique.
12. By Order of the Court of Appeal of the Tribunal (APL_44633/2024) dated 21 November 2024, the Court
of Appeal held that the appeal against the Judge-Rapporteur's Order (ORD_37783/2024) was
inadmissible. The appeal against the Board's reassessment order (ORD_42503/2024) is held admissible
but dismissed as unfounded.
13. Following the interim conference, the Judge Advocate issued an order (ORD_598476/2023) on 17
September 2024, of which only those parts are cited below of relevance to the further assessment of
the dispute:
1. The value of case is set at€ 250,000.
2. (...)
3. It is considered appropriate that Mr VAZQUES-DELGADO be available under a hybrid
form of the oral hearing so that he can, (only) if necessary, answer even- tual questions
from the panel.
4. The parties are invited to further oral submissions on the consequences of allegedly late
proceedings on the merits in the light of the descriptive attachment measures and their
consequences.
5. The use of pleading notes and visual (pleading) aids will be allowed under the following
conditions:
• These may only be used to support the arguments already formulated
• These must be notified to the Registry (LD Brussels) at the latest 48 hours before
the hearing
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
6
• These should also be communicated to the opposing party at the latest on the
same date that they are communicated to the Registry (LD Brussels).
6. The use of a jaw model during pleadings is permitted under the following conditions:
• The model may only be used in support of arguments already formulated
• The model should be deposited at the Registry (LD Brussels) no later than 14 days
before the hearing
• The model should be communicated to the opposing party at the latest on the
same date they are lodged at the Registry (LD Brussels).
7. (...)
14. The parties explained their written submissions and claims/requests at the Tribunal's oral hearing on 6
December 2024, also using models of the NOA provided by the parties, a model of which the Tribunal
requested the Defendants to deposit a model to include in the deliberations, which was done. The
Claimant did not oppose the deposit thereof. Furthermore, also in application of the order
(ORD_598476/2023), Mr VAZQUES-DELGADO is given a virtual hearing (limited to questions asked by
the Tribunal) and the Claimant (in person and present at the hearing) is given the opportunity to
defend against Mr VAZQUES-DELGADO's contentions (answers).
15. After pleadings, the case is taken under advisement and the parties are informed that judgment would
follow within six weeks.
II. FACTUAL BACKGROUND
II.A. Parties
II.A.1. Claimant
16. The claimant, as a Belgian orthodontist, has been operating its own practice in
17. The claimant holds the patent which was granted on 6 November 2019. The patent application to that
effect was filed on 6 July 2009. The patent invokes the priority of the Belgian patent BE
(filed on 7 July 2008).
18. The patent relates to a device to be placed in the mouth for counteracting night time breathing
problems ("device for treating night time breathing problems"), also called snoring or sleep brace (or
MAD).
II.A.2. Defendants: ORTHOAPNEA and VIVISOL
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
7
19. ORTHOAPNEA is a Spanish company. ORTHOAPNEA focuses on the development, production and
distribution of a brace for the treatment of OSA. In this context, ORTHOAPNEA claims to have
developed the NOA.
20. VIVISOL, as a SOL Group company, operates in the medical home care services sector and the
management of medical-curative home therapies. In doing so, VIVISOL provides services and pro-
ducts in the fields of oxygen therapy, sleep apnoea, ventilation, diagnostic devices and aerosol. The
NOA is one of the products in its range.
II.B. The patent
II.B.1. The (relevant) description of the patent
21. The paragraphs of the description of the patent relevant to the assessment of this dispute are
reproduced below in the language of the patent (i.e. English):
[02] Night-time breathing problems, which can for instance result in snoring, sleep apnoea
syndrome or other sleep disorders are a generally known problem. When a person sleeps, the
rear part of the tongue may tend to slide backwards, whereby the pharyngeal airway is wholly
or partially closed off. It is known to solve such breathing problems with a device that can be
placed further forward in relation to the upper jaw. The neck muscles are hereby forced into a
tensioned position, whereby the tongue moves forward and the airway is left clear.
[03] Said devices placeable in the mouth are generally known and can be found in a number
of different embodiments, including embodiments as described in the preamble which have
been known since the 1990's. The known embodiments have the drawback that they allow too
much freedom of movement during opening/closing of the mouth.
[04] US and WO both describe oral appliances in which coupling
means are provided between the lower and upper arches. Such appliances prevent the tongue
being in a position of rest and offer only limited possibilities of control.
[05] The invention has for its object to provide a device according to the preamble of claim 1,
which is user-friendly and agreeable to wear, and allows a precise adjustment with a limited
freedom of movement of the lower jaw in relation to the upper jaw.
[06] The invention is distinguished for this purpose by the features of the characterising
portion of claim 1. The upper coupling element is provided with a stop for co-action with a
contact surface of the lower coupling element, such that when the lower and upper jaw are
moved towards each other a further closing of the mouth is prevented when the contact
surface comes up against the stop. The left and right, upper and lower coupling elements are
further connected to respectively the upper and lower part such that they are situated in the
oral vestibule (...) in the position of the device placed in the mouth, i.e. the coupling elements
are situated between the teeth and respectively the left and right cheek.
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
8
[07] In this way the freedom of movement of the lower jaw in relation to the upper jaw is also
limited in vertical direction, i.e. in a direction substantially perpendicular to the plane of the
lower jaw or upper jaw.
[013] Each upper coupling element is provided with a substantially vertical portion with a
concave or convex surface directed towards the front teeth, and each lower coupling element
is provided with a substantially complementary shaped surface, this sich that the upper
coupling element can engage in the lower coupling element and that the rearward movement
of the lower jaw is avoided. In this way the vertical movement of the upper coupling element in
relation to the lower coupling element is further guided and limited, while a lateral movement
of upper jaw in relation to the lower jaw is possible, as while be further elucidated.
[018] The apparatus further comprises left and right coupling means 4 (for the sake of
simplicity only the left coupling means are shown in figure 1) for coupling lower part 2 and
upper part 3 close to the back teeth. Each of the left and right coupling means 4 comprises an
upper coupling element 6 connected to upper part 3 and a lower coupling element 5 connected
to lower part 2. In the position of lower and upper part placed in the mouth these coupling
means 4 are situated on the vestibular side of the tooth arch, i.e. between the cheek and the
tooth arches. As will become apparent, the left and right coupling means 4 are adapted to
move the lower jaw forward in relation to the upper jaw, while the up/down- ward movement
of the lower jar in relation upper jaw is also controlled.
[20] Central part 8 is further horizontally displaceable in relation to fixed part 9 via adjusting
means (11), wherein the horizontally is understood to mean substantially parallel to lower part
2. Parts 7 and 8 this form a block which is horizontally displaceable in relation to fixed part 9.
Parts 7, 8 and 9 with associated adjustment means this allow adjustment of both the vertical
and horizontal position in contact with surface 12 in order to obtain an adjustable minimum
vertical and horizontal distance between lower jaw and upper jaw.
[21] Upper coupling element 6 is provided with a substantially vertical position 14 with a
concave surface 15 directed toward the front teeth, and contact portion 7 of lower coupling
element 5 is provided with a substantially complementary shaped surface 16. In this way the
upper coupling element can engage in the lower coupling element and the vertical movement
of lower jaw in relation to upper jaw is further guided and limited.
II.B.2. The (relevant) claims of the patent
22. The claims of the patent relevant to the assessment of the present dispute are as follows:
23. In the original English language as well as in the (undisputed) Dutch translation of the patent, claim 1
(broken down into its (undisputed) features) reads as follows:
1.0 Device for treating breathing problems, comprising Device for the treating of
breathing problems, comprising
1.1 a lower part (2) mountable on the lower jaw and an
upper part (3) mountable on the upper jaw, which
lower and upper parts are adapted to be situated at
least in the vicinity of the back teeth; and
a lower part (2) mountable on the lower jaw and an
upper part (3) mountable on the upper jaw, which
lower and upper parts are adapted to be located at least
in the vicinity of the back teeth.
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
9
to be located at least near the rear teeth
be located; and
1.2.0 left and right coupling means (4) for coupling the
lower part to the upper part close to the back teeth;
wherein each of the left and right coupling means
comprises an upper coupling element (6) connected to
the upper part and a lower coupling element
connected to the lower part (5); which left and right
coupling means are adapted to move the lower jaw
forward in relation to the upper jaw;
left and right coupling means (4) for coupling the lower
part with the upper part near the rear teeth; where
each of the left and right coupling means includes an
upper coupling element (6) connected to the upper
part and a lower coupling element connected [to] the
lower part
(5); which left and right coupling means are arranged to
move the lower jaw forward
relative to the maxilla;
1.2.1 wherein the upper coupling element is provided with a
stop (13) for co-action with a contact surface
(12) of the lower coupling element; and
wherein the upper coupling element is provided with a
stop (13) for co-action with a contact surface (12) of the
lower coupling element,
and
1.2.2. wherein each upper coupling element (5, 6) is
provided with a portion with a concave or convex
surface (15) directed towards the front teeth, and
that each lower coupling element is provided with a
complementarily shaped surface (16), this such that
the upper coupling element can engage in the lower
coupling element and that rearward movement of
the lower jaw is avoided;
wherein each upper coupling element (5, 6) is provided
with a portion having a concave or convex surface facing
the front teeth [15], and wherein each lower coupling
element is provided with a complementarily shaped
surface (16), the foregoing such that the upper coupling
element can engage in the lower coupling element and
that rearward movement of the lower jaw is
avoided;
1.2.3 characterised in that the upper and lower coupling
elements (5, 6) are connected to respectively the
upper and lower part such that these upper and
lower coupling elements are situated in the oral
vestibule in the position of the device placed in the
mouth,
with the characteristic, that the upper and lower
coupling elements (5, 6) are connected to respectively
the upper and lower part such that these upper and
lower coupling elements are situated in the oral
vestibulum in the position of the device placed in the
mouth
state of the establishment;
1.2.4 and in that said stop (13) and said contact surface
(12) are located in the oral vestibule, on the
vestibular side
of the tooth arch, in the position of the device placed
in the mouth, such that when lower jaw and upper
jaw are moved toward each other a further closing of
the mouth is prevented when the contact
surface comes up against the stop.
and that the stop (13) and the contact surface (12) are
located in the vestibulum oris, on the vestibular side of
the tooth arch, in the position of the device placed in
the mouth, such that when lower jaw and upper jaw
are moved towards each other a further closing of the
mouth is prevented when the contact surface comes up
against the stop
comes.
24. In the original English language of the patent and the (undisputed) Dutch translation, claim 9
(dependent claim) of the patent reads as follows:
9 Device as claimed in any of the foregoing claims,
characterised in that each lower coupling element
has in lateral direction a width differing from the
associated upper coupling element such that a lateral
clearance is obtained which allows a lateral
movement of the lower jaw in relation to the upper
jaw, wherein a limited lateral or sideways movement
of the lower part arranged on the lower jaw in
relation to the upper part arranged on the upper jaw,
i.e. amovement in the plane of the teeth and
substantially perpendicularly of the back teeth,
is possible.
Arrangement according to one of the preceding
conclusions, having the characteristic, that each lower
jaw element has a width in lateral direction different
from that of the corresponding upper jaw element,
such that a lateral play is obtained, which allows a
lateral movement of the lower jaw in relation to the
upper jaw, whereby a limited lateral or lateral
movement of the lower part arranged on the lower jaw
in relation to the upper part arranged on the upper jaw,
i.e. an amovement in the plane of the teeth and
substantially
perpendicular to the rear teeth, is possible
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
10
25. In the original English language of the patent and the (undisputed) Dutch translation, claim 10
(dependent claim) of the patent reads as follows:
10 Device as claimed in any of the foregoing claims,
characterised in that both for the left and the right
coupling means, one coupling element of the upper
and lower coupling element is situated in lateral
direction at a distance from the opposite lower or
upper part in the position of the device placed in the
mouth.
Device according to one of the preceding claims, having
the feature, that for both left and right coupling means,
one coupling element of the upper and lower coupling
element is situated in lateral direction at a distance
from the opposite lower or upper part in the position of
the device placed in mouth
position of the device.
26. The patent specification includes, inter alia, the following relevant drawings:
Drawing 1 (upper half)
=
II.C. The allegedly infringing product: the NOA
27. By its own admission, the NOA developed by ORTHOAPNEA is a unique product that has been digitally
developed and adapted to the individual biomechanics of the mandible of each pati- ent.
28. The (commercialised) NOA is presented by the Plaintiff as follows:
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
29. In their arguments, the defendants emphasise that the NOA can be fully adapted to the clinical needs
of the patient, personalising the lower part (and more specifically the so-called comb surface) by
following the patient's (user's) anatomy.
30. ORTHOAPNEA has been granted EP 430. The device for which protection was obtained is shown in
Drawing 1 of EP 430 (see drawing reproduced under marginal 31).
31. ORTHOAPNEA states that the marked NOA and the design object of EP 430 are largely the same but
differ in that in the marked NOA the follower and comb were moved upwards compared to EP 430.
This adjustment is shown below using drawing 1 of EP 430 (with the displacement of the follower and
comb indicated in red).
EP 430 (original) Adaptation to EP 430 Marked NOA
III. CLAIMS
III.A. Claims brought by the Claimant
32. In its Rejoinder, the Claimant seeks (with respect to the Statement of Claim slightly modified) generally
an injunction against infringement of claims 1, 9 and 10 with ancillary claims (notice, recall, annulment,
publication, information) on pain of periodic penalty payments as well as an advance payment of
damages, and an order that the Defendants pay the costs. Specifically, these claims are formulated as
follows:
(1) (Defendants) to refrain from any direct or indirect infringement of
12
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
the European patent number 2 in and
more specifically, by manufacturing, offering, placing on the market or using, or importing or
stocking for that purpose, any:
(a) Device for treating respiratory problems, comprising:
1.1 a lower part (2) attachable to the lower jaw and an upper part attachable to
the upper jaw, which lower and upper parts are arranged to be located at
least near the posterior teeth; and
1.2.0 left and right coupling means (4) for coupling lower piece with the upper
piece near the posterior teeth; wherein each of the left and right coupling
means comprises an upper coupling element (6) connected to the bo- ven
piece and a lower coupling element connected the lower piece (5); which left
and right coupling means are arranged to move the lower jaw forward
relative to the upper jaw;
1.2.1 wherein the upper coupling member is provided with a stop (13) for sa- ming
action with a contact surface (12) of the lower coupling member; and
1.2.2 wherein each upper coupling element (5, 6) is provided with a portion having
a concave or convex surface directed towards the front teeth, and wherein
each lower coupling element is provided with a complementary formed
surface (16), the latter allowing the upper coupling element to engage with
the lower coupling element and preventing backward movement of the lower
jaw;
1.2.3 with the feature that the upper and lower coupling elements (5, 6) are
connected to the upper and lower parts respectively in such a way that these
upper and lower coupling elements are located in the vestibulum oris in the
mouth position of the device
1.2.4 and that the stop (13) and the contact surface (12) are located in the
vestibulum oris, on the vestibular side of the dental arch, in the in-mouth
position of the appliance, such that when the lower jaw and upper jaw move
towards each other, a further closing of the mouth is avoided when the
contact surface comes up against the stop;
(direct infringement of claim 1 of the European patent with num- mer
(b) Arrangement according to one of the preceding conclusions, having the characteristic,
that each lower coupling element has a width in lateral direction different from that
of the corresponding upper coupling element, such that a lateral clearance is
obtained, which allows a lateral movement of the lower jaw in relation to the upper
jaw, whereby a limited lateral or lateral movement of the lower part applied to the
lower jaw in relation to the upper part applied to the upper jaw, i.e. allows a
movement in the plane of the teeth and essentially perpendicular to the posterior
teeth.
13
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
(direct infringement of claim 9 of the European patent with num- ber
(c) Device according to one of the preceding claims, having the characteristic, that for
both the left and right coupling means, one coupling element of the upper and lower
coupling element is located in a lateral direction at a distance from the opposite lower
or upper part in the mouth position of the device.
(direct infringement of claim 10 of the European patent with num- mer
(d) Including in any case the product called NOA;
(2) (Defendants) to post and maintain on the home page of their respective websites
orthoapnea.com and vivisol.be, within seven (7) days from the date of the General Court's
decision and for at least six (6) months, the following text in the language and in a manner
appropriate and in no way inferior to the rest of the website, and at least in respect of visitors
accessing the websites from and
(a) In Dutch:
'Dear visitor,
By decision of [IN WITNESS: date to be rendered], the Belgian local division of the Unified Patent
Court held that the mandibular advancement device pictured below with product name
OrthoApnea NOA infringes the European patent number 2 of (Claimant) as in force
in
and
[INCLUDING: photograph of the NOA]
[INCLUDING: OrthoApnea or Vivisol B] does not have the required permission from (Plaintiff) to
commercialise this device for mandibular progression in these countries, and will therefore
cease infringement in these countries.
Sincerely,'
(b) In English: (...)
(c) In French: (...)
(d) In German (...)
(3) Order (Defendants) to provide, within fourteen (14) days of the Tribunal's interlocutory
decision, a complete, accurate and verifiable statement of all sales of the aforementioned
infringing products and all profits made by (Defendants) as a result thereof, in particular
concerning:
(a) the numbers and prices of the infringing products produced and/or sold and/or
supplied to
citizens and upon presentation of proof of production and/or sales
invoices;
14
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
(b) the numbers of infringing products in stock destined for
and as well as the location of the
infringing products;
(c) the name and contact details of buyers of infringing products in
and if they are not natural
persons;
(d) the numbers of infringing products sold or otherwise exploited in
and with consultation of
copies of the related sales (exploitation) fac- tures, with the exception of personal
data if the infringing products were supplied to natural persons;
(e) the size of the profits made from the production and exploitation of the infringing
products in and
with the presentation of an account for the calculation of the profit;
(f) at least with such particulars as the Tribunal shall deem appropriate,
notwithstanding anything previously claimed;
(4) Order (Defendants), within twenty-one (21) days of the Tribunal's interlocutory order, at their
own expense, to require the above specified purchasers (other than end-users) of infringing
products to return such products by sending a notice by letter and email as provided below
and whether , and send copies of such notices to counsel for (Plaintiff):
'Dear addressee,
By decision of [IN WITNESS: date to be rendered], the Belgian local division of the Unified Patent
Court held that the snoring braces with product name Or- thoApnea NOA that we have supplied
to you infringe the European patent with number 2 of (Plaintiff).
[IN FILE: OrthoApnea or Vivisol B] does not have the required permission from (Plaintiff) to
market the snoring braces in and , and will
therefore cease infringement in these countries.
Therefore, by order of the Belgian local division of the Unified Patent Court, [SUBMITTED:
OrthoApnea or Vivisol B] requests you to return by return all snore braces with the product
name OrthoApnea NOA in your possession to [SUBMITTED: OrthoApnea or Vivisol B].
Apart from returning the purchase price, [INCLUDED: OrthoApnea or Vivisol B] will also bear the
costs of returning the products. To do so, please contact [INCLUDED: name] of [INCLUDED:
OrthoApnea or Vivisol B] at [INCLUDED: contact details].
Yours sincerely,'
(5) Order (Defendants) to destroy all infringing products in their possession at their own expense
within twenty-eight (28) days of the Tribunal's order to be entered, at least within a period to
be determined by the Tribunal, and provide evidence thereof to counsel for (Plaintiff);
15
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
(6) To impose the above orders on (Defendants) on pain of a penalty of EUR 50,000 for each day
that the respective Defendant breaches any of the Tribunal's orders sought above;
(7) order (Defendants) to make good the damage (Claimant) has suffered and will suffer
unexpectedly, as a result of the infringement of the European patent number 2
in and
provisionally assessed at a provisional damages of EUR 50,000;
Order that the quantification of such damages, including any interest, shall be the subject of
subsequent proceedings;
(8) Order (Defendants) to reimburse the legal costs and other expenses incurred by (Plaintiff) in
these proceedings and the proceedings with case number UPC-CFI- 329/2023, as provided for
in Article 69 UPCA;
Order that the budgeting of these costs and expenses, including any interest, shall be the
subject of follow-up proceedings;
O t h e r w i s e , dismiss the claims of (Defendants) as inadmissible, if not unfounded.
III.B. Requests on behalf of Defendants III.B.1.
33. The Defendants request as follows:
(1) Dismiss the Plaintiff's claims;
(2) Order the Plaintiff to pay ORTHOAPNEA and VIVISOL B the costs of these proceedings and
related proceedings, together with interest from 14 days after the judgment to be given in
these proceedings, or at least from a date to be determined by the Tribunal, if and to the
extent that the Plaintiff has not paid these costs before then;
(3) The amount of legal costs to be determined in a follow-up procedure;
III.B.2.Requests by ORTHOAPNEA
34. ORTHOAPNEA further requests as follows:
(4) Lift the seizure of evidence pursuant to the Order dated 21 September 2023 (case number
UPC- CFI_329/2023) to the extent necessary or at least order the return of that which has
been seized and order the Plaintiff to pay ORTHOAPNEA the damages suffered and to be
suffered by ORTHOAPNEA as a result of this seizure of evidence;
(5) To have the amount of the damages resulting from the seizure determined in follow-up
proceedings.
16
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
IV. POSITION OF THE PARTIES
35. The parties do not dispute that the NOA covers features 1.0 and 1.1. of the patent.
IV.A. Thesis and argument Plaintiff
36. The plaintiff argues generally that the NOA infringes the patent and, more concretely, it argues as
follows (these arguments are presented in more detail in the assessment below):
• Since the NOA with/in the form of the follower and comb comprises an upper coupling element
with a "stop" for cooperation with a "contact surface" of the lower coupling element, the NOA falls
within features 1.2.1 and 1.2.4 which constitutes literal infringement thereof. Subordinately,
Claimant argues that "in the perfectly symmetrical condition" an infringement also exists at
equivalence.
• Since the NOA includes a conclave and convex surface and a complementary shaped surface, the
NOA falls within feature 1.2.2.
• Since the NOA includes and left and right coupling element, the NOA falls under feature 1.2.0.
IV.B. Defence Defendants
37. The defendants dispute that the NOA falls within the scope of protection of the patent and therefore
there can be no literal infringement or infringement by equivalence. Specifically, they argue as follows:
IV.B.1. Literal infringement
38. Claimant allegedly misinterprets claim 1 of the patent where words of this claim "are (being) isolated
and disconnected from both the whole context of the claim and what the person skilled in the art would
derive from the description and figures in the patent (and) case law of the UPC in light of Article 69
EPC". In support of this contention, the Defendants develop the following arguments:
• The NOA would not include the "stop" and "contact surface" that "avoids further closing of
the mouth" as defined in features 1.2.1. and 1.2.4. not include because - if the ridge and
follower could be structurally classified as "stop" (13) and "contact surface" (12) at all - in
the case of the NOA, the lower surface of the upper coupling element is located at some
distance (0,16 mm) from the upper surface of the lower head element and, as such, does
not restrict the movement of the upper and lower jaw so that a completely closed mouth
is possible (which would not be possible in application of the patent, even more so in
application of the invention as regards "avoiding further closing of the mouth").
• Furthermore, the NOA would also not include "the concave or convex surface and the
complementary formed surface" as defined in feature 1.2.2. Specifically
17
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
Defendants that the concave and convex surfaces in the NOA are not exactly aligned and
as such would not form a complementary formed surface.
• Finally, Defendants argue that the NAO would not include the "left and right coupling
element as defined in feature 1.2.0." would not include, arguing that location of the clutch
in the NOA would be closer to the anterior teeth and therefore not "near the posterior
teeth".
IV.B.2. Infringement at equivalence
39. As already indicated, the (subordinate) argument concerning and claiming infringement at equivalence
is only raised and asserted by the Plaintiff in its Rejoinder (which, in the light of the circumstances of
the case, was considered regular also by the Court of Appeal (see APL_44633/2024,
UPC_CoA_456/2024).
40. In this Rejoinder, Plaintiff, in support of her contention that the NOA infringes on equivalence, firstly
applies the "function-way-result" test and generally states that the NOA also makes equivalent
application of a "touch" and "contact surface" even in perfectly symmetrical closed mouth to avoid
further closing of the mouth. Specifically, in application of this test, she states that the contact surfaces
of the NOA perform substantially the same function (in particular, providing a "touch" for cooperation with
a "contact surface", or in other words, facilitating contact), that they do so in substantially the same way (in
particular, by providing contact surfaces near the coupling elements in the vestibulum oris) and with
substantially the same result (in particular, avoiding further closing of the mouth) as the invention under
feature 1.2.4.
41. In addition (alternatively), in application of the equivalence doctrine, she applies the "insubstantial
differences" ("insubstantial differences") test arguing that only insubstantial differences exist between the
contact area at the NOA and under EP
42. Defendants argue that Plaintiff does not correctly apply the test in applying the breach at equivalence.
Defendants argue that because there is no equivalence after applying the "function-way-result" test,
because the function, way and result of the lower and upper parts of the NOA are substantially
different from the "stop" and "contact area" of features 1.2.1. and 1.2.4, no infringement at
equivalence can be assumed.
43. Further, Defendants also argue that Plaintiff also does not prove a breach at equivalence in application
of the "insubstantial differences" ("insubstantial differences") test. Where the application of this test
involves answering the question of whether the average subject matter expert could see the
difference between characteristics 1.2.1 and 1.2.4 and the allegedly equivalent construction of the
NOA would be considered non-substantial (insignificant), they specifically state that since the NOA can
be brought into a completely closed position, (with the contact surfaces of the lower and upper part
making contact in the occlusal plane), the average person skilled in the art will assess this as a
construction that is substantially different from and functions in comparison to the device subject to
claim 1 of the patent.
18
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
IV.B.3. Supplementary: The Gillette defence
44 As a subsidiary and supplementary defence, Defendants offer a so-called Gillette defence whereby they
argue that "(i)n case the interpretation(s) of the features of claim 1 alleged by (Plaintiff) are followed,
(ORTHOAPNEA) actually applies prior art to those parts of the NOA".
45. For the purposes of this defence, the defendants rely on WO 317, a patent application that is part of
the prior art.
V. ASSESSMENT
V.A. Structure of the assessment
46. In a first section, the jurisdiction of the Tribunal will be assessed (V.B.)
47. Next, the Defendants' contention that the proceedings on the merits were brought late before the
Tribunal (after service of the order granting the attachment of evidence) will be assessed (V.C.).
48. As indicated, the subject matter of the proceedings concerns the alleged infringement of the patent
(and specifically claims 1, 9 and 10), argued in main order as literal infringement and in subsidiary
order on the basis of the so-called equivalence doctrine. The assessment of infringement depends on
the interpretation of the claims ("claim construction") by the average person skilled in the art using his
professional knowledge. This part of the decision is dealt with under V.D.
49. Under V.E., the infringement claims will then be assessed where, after determining the subject matter
of these claims under V.E.1., in application of Article 69 EPC and the Protocol, literal infringement of
the features of (claims 1, 9 and 10 of) the patent will be assessed in a first step (V.E.2.) and
infringement by equivalence in a second step (V.E.3.). The implications of these assessments for the
Gillette defence are set out in V.E.4.
50. Under V.F., the implications of the infringement assessment for the mutually asserted claims are
discussed. Section V.F.1. assesses the claims brought by the Claimant and Section V.F.2. assesses the
claims brought by the Defendants.
V.B. Jurisdiction of the Tribunal and the Brussels LD
51. Despite the fact that the parties do not dispute the jurisdiction of the Tribunal, the Tribunal must
examine of its own motion its international jurisdiction. The Tribunal finds that it has jurisdiction to
assess the claims brought on the basis of the following considerations:
19
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
• The patent is a European patent which has not been removed from the Tribunal's jurisdiction.
• The Statement of Claim entails claims for actual infringement of the above-mentioned patent
which fall within the jurisdiction of the Tribunal pursuant to Article 32(1)(a) UPCA.
• The Tribunal may derive its international jurisdiction from Article 4(1) Brussels Ibis Regulation in
respect of the Respondent under 2 and Article 8(1) of this Regulation in respect of the Respondent
under 1 or from Article 7(2) in conjunction with Article 71b(1) of this Regulation because the
alleged infringement was established in Belgium1.
52. Whereas international jurisdiction should be examined ex officio, this is not the case for the (internal)
territorial jurisdiction of the Brussels LD. For the sake of completeness, the Tribunal (and specifically
the Brussels LD) indicates that it has jurisdiction under Article 33 (1) (a) UPCA because the alleged
infringement was established in Belgium.
V.C. (Temporal) regularity of instituting proceedings on the merits following
attachment of evidence
53. The defendants ground their application for "lifting" the attachment of evidence and restitution of
what was seized on two distinct grounds (and this in application of R. 198 (1)). In addition to their
argument concerning the temporal irregularity (implying the failure to institute the proceedings on the
merits in due time after the seizure of evidence), the lifting of the seizure of evidence (and restitution
of the seized goods) is equally requested as the NSA would not infringe the patent. The latter line of
argument will be dealt with following the assessment regarding the alleged patent infringement (see
marginal 110).
54. However, it is appropriate to deal with the first ground (temporal regularity) for removal prior to the
assessment of the infringement claims as they may have an impact on the evidence submitted in the
present case by both parties and obtained in the context of the seizure of evidence.
55. Before assessing the claimed lifting of the attachment of evidence, the Court notes that ORTOAPNEA's
argumentation apparently does not concern the consequences of the execution of the attachment of
evidence since ORTHOAPNEA also bases its defence (in part) on the Pitch Report. As a result, a legal
inconsistency arises where ORTHOAPNEA on the one hand claims the lifting (understood in the sense
of ceasing to have effect (as a translation of "cease to have effect") of the evidence seizure because of
a temporal irregularity but on the other hand seems to accept the (evidentiary) consequences of its
execution. For this reason alone, the claimed lifting of the attachment of evidence on the basis of a
temporal irregularity should be rejected as unfounded. Indeed, the Court cannot hold that, on the one
hand, the proceedings on the merits were instituted late and lift the evidence seizure (which
constitutes an irregularity that affects the regularity of the evidence seizure ex tunc (of at
1Cf. UPC Court of Appeal, 3 September 2024, UPC_CoA_188/2024 (Aylo/Dish)
20
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
affecting its obtaining) and, on the other hand, allow a defence based on the evidence obtained after the
execution of an evidence seizure (and, concretely, the Pitch Report).
56. Abstracting from the foregoing, the Tribunal finds that there is no question of a late institution of
proceedings on the merits so that this in itself cannot be considered a justifiable reason for lifting
(understood in the sense of "ceases to have effect" (as a translation of "cease to have effect") the
evidence seizure.
57. R.198 (1)2indicates as a basic rule that within a period not exceeding 31 calendar days or 20 working
days (whichever is longer, taking into account the circumstances of the case) and commencing from
the date stipulated in the order authorising the attachment of evidence (taking into account the date
on which the report (as reproduced in R. 196.4.) is filed), the applicant (i.e. the Claimant) must initiate
("start") proceedings on the merits before the Tribunal. In the absence of the timely initiation ("start")
of proceedings on the merits, the Tribunal must ensure that the order is revoked or "in other cases" (as
translation of "otherwise") ceases to have effect "cease to have effect"). This "ensuring" does not apply
ex officio but should be requested by Defendants ("upon request of the defendant").
58. R. 198 (1) does not specify to which court such an application should be addressed, so it is assumed
that such an application instituted in the present proceedings is regular (admissible).
59. The order of 21 September 2023 (ACT_574133/2024) ruled as follows on the time limit within which
the Claimant must proceed to institute proceedings on the merits (emphasis added by the Tribunal):
5.8 sets the time limit within which proceedings on the merits must be instituted, as referred to
in rule 198.1 RoP, at 31 calendar days after service of the decision on the defendant, failing
which the Tribunal may, at the defendant's request, order that such decision be revoked or
otherwise cease to have effect
60. The plaintiff obtained the evidence order on 21 September 2023 and proceeded to serve the order and
execute it on 22 September 2023. The Pitch Report was filed on 28 September 2023. The plaintiff then
proceeded to serve her Statement of Claim on 23 October 2023.
61. Generally speaking, the period calculation in application of R. 300(a) commences on the day following
service (i.e. 23 September 2023). The period of 31 calendar days (as the longest period) after service
ends on 23 October 2023.
(2) R. 198 (1) provides as follows "The Court shall ensure that an order to preserve evidence is revoked or otherwise cease to
have effect, upon request of the defendant, without prejudice to the damages which may be claimed, if, within a time
period not exceeding 31 calendar days or 20 working days, whichever is the longer, from the date specified in the Court's
order with due regard to the date where the Report referred to in Rule 196.4 shall be presented, the applicant does not
commence proceedings on the merits of the case before the Court."
21
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
62. ORTHOAPNEA bases its defence on the contention that service on it of the (Spanish-language)
Statement of Claim (following a request to that effect pursuant to R. 271 (8)) was made on 19 January
2024 (which is outside the 31-calendar-day period).
63. However, the Tribunal finds that the date of the "initiation of the proceedings on the merits" ("start") is
23 October 2023, i.e. the date of the uploading of the (Dutch-language) Statement of Claim in the CMS.
This also follows from the wording of R.17 (4)3. The 'activities log' in workflow 581538/2023 in CMS
states 'Acknowledgement of Lodge' on 23 October 2023 (15:54) and shortly thereafter 'Acknowledge
Upload'. This marks the start of the procedure. The date of service of the Dutch-language Verklaring
van Eis is not the date on which the proceedings on the merits are initiated ('start'). Similarly, the
service of the Spanish translation of the Statement of Claim is not considered a relevant date for the
initiation ("start") of proceedings on the merits before the Tribunal within the meaning of R. 198 (1)
(after request for translation of the Statement of Claim (in application of R. Rule 271 (8)).
64. Indeed, to hold otherwise here would have the effect of allowing the Defendants to influence the
timing of the initiation ("start") of the proceedings by refusing service (Service) by requesting a
translation.
65. For completeness, the Tribunal indicates that the Defendants also develop a (limited) argument
regarding the necessity of the attachment of evidence in light of 4 trial purchases made by the
Claimant of four different NOA prior to the application for the attachment of evidence. These trial
purchases, according to the Defendants, would have been sufficient to (i) require the appointment of
an expert and/or (ii) (immediately) commence proceedings on the merits. The Tribunal finds that the
Defendants did not seek review of the above order in application of R. 197(4).
V.D. The patent and interpretation of claims ("claim construction")
V.D.1.Legal framework
66. Under Art 69 EPC and the Protocol, sources of law for the Tribunal in application of Art 24(1) UPCA, a
patent claim is not only the starting point but also the decisive basis for determining the scope of
protection of a European patent. The interpretation of a patent claim depends not only on the strict,
literal meaning of the wording used. The description and drawings should be used as tools for
explaining a patent claim and not just to clear up any ambiguities in a patent claim. However, this does
not mean that the patent claim would only serve as a guide and its subject matter includes what, after
examining the
(3) R. 17 (4) provides as follows "The action shall be regarded as having commenced before the Court as from the date of
receipt attributed to the statement of claim".
22
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
description and drawings, appears to be the subject matter for which the patentee seeks protection4.
67. A patent claim must be interpreted from the point of view of the average person skilled in the art5.
When interpreting a patent claim, the average person skilled in the art does not take a purely
philological approach, but determines the technical meaning of the terms used by reference to the
description and drawings and through the lenses of his general professional knowledge. A feature in a
patent claim must always be interpreted in the light of the claim as a whole6. The description and
drawings may show that the patent specification independently defines terms and, in this respect, may
constitute a patent's own lexicon (dictionary). Thus, even if the terms used in the patent deviate from
common usage, the ultimate meaning of a term from the claim may be that which appears from the
patent specification.
68. In applying these principles, the aim should be to combine a reasonable degree of protection for the
patentee with sufficient legal certainty for third parties.
V.D.2.The patent
69. The patent relates to a device for treating respiratory problems. Nocturnal breathing problems, which
can lead, for example, to snoring, sleep apnoea syndrome or other sleep disorders, are a common
problem.
70. The patent indicated that when a person sleeps, the posterior part of the tongue may tend to slide
backwards, partially or completely closing the airway of the pharynx (par. 0002 patent). According to
the patent (par. 0002 patent), it was known that such respiratory problems could be solved by a device
placed in the mouth that moves the lower jaw further forward relative to the upper jaw. The neck
muscles are thereby forced into a tensed position, moving the tongue forward and keeping the airway
clear. Such devices were generally known at the priority date and included devices according to the
opening words of the claim, but would have the disadvantage of allowing too much freedom of
movement during opening/closing of the mouth (par. 0003 patent).
71. The prior art documents cited in the patent description (US and WO describe oral
prostheses (devices) wherein
coupling means are fitted between the lower and upper dental arch. Such appliances, according to the
description, have the disadvantage that they prevent the tongue from moving to a resting position and
provide only limited control options (par 0004 patent).
4Order of the CoA of 11 March 2024 in case CoA 335/2023, Nanostring/10 x Genomics, page 24
5UPC_ CoA_335/2023, NanoString/10x Genomics, p. 26-27 of the original German-language version, CoA UPC 13 May 2024,
VusionGroup/Hanshow, also UPC_CFI_1/2023 and UPC_CFI_14/2023 (paras 6.3-6.8).
6CoA UPC 13 May 2024, VusionGroup/Hanshow, para. 29
23
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
72. The invention seeks to provide a device that is user-friendly and comfortable to wear, and allows a
precise adjustment with limited freedom of movement of the lower jaw relative to the upper jaw (par.
0005 patent). The solution put forward by the patent for that purpose and claimed in claim 1 is a
device in which (i) the connectors of the lower and upper parts of the oral prosthesis are not located
between the lower and upper dental arch but in the vestibulum oris and (ii) such that they avoid a
further closing of the mouth when the "contact surface" of the lower connector ("contact surface"
(12)) against the "stop" of the upper coupling ("stop" (13) or "stop" in the original English
comes (par. 0006 and 0008 patent).
V.D.3.The average person skilled in the art and his expertise
73. According to Claimant, the average skilled person is a "team comprising a physician experienced in the
treatment of sleep-related breathing problems, including sleep apnoea, assisted by an orthodontist".
Since the Defendants do not dispute this description and the Claimant's definition does not appear to
the Tribunal to be incorrect, the Tribunal assumes it.
74. With regard to the expert knowledge of the average professional, the following is noted:
• Plaintiff (supported by exhibits and not disputed by Defendants) indicates that the most
commonly used sleeping position (70% of the population) is the side position (lateral sleep position
or side position). This sleeping position has several benefits, including promoting spinal position,
reducing snoring, and helping to relieve symptoms of gastro-oesophageal reflux and sleep apnoea.
Sleep experts recommend sleeping laterally to rest more comfortably and reduce the risk of
interrupted sleep. Lateral sleeping is all the more important for patients with sleep apnoea,
making it part of positional sleep therapy to treat sleep apnoea. After all, when sleeping laterally,
the airway generally remains open because the tongue and soft palate do not sag backwards,
which does happen when sleeping supine. The treatment of sleep apnoea therefore largely
consists of so-called "body positioning treatment", also called positional therapy. Stu- dies would
show that in about 56% to 75% of patients with OSA, the frequency and duration of apnoeas are
improved by body positioning.
• In addition to this positional therapy, studies (not disputed by Defendants) would also show that
MADs have a positive effect for:
o patients with positional OSA who usually sleep supine. In these patients, the apnoea therefore
follows from habitually lying on their backs and will therefore also be co-treated via positional
sleep therapy to pursue a lateral sleep position,
o patients with non-positional OSA who habitually sleep on the side. In these patients, the
apnoea does not result from habitually sleeping on the side and therefore the position does
not need to be adjusted, so here, too, the patient maintains a lateral sleep position
• The parties do not dispute that the average practitioner is aware that jaw joints are mobile,
flexible and strong and can exert large forces on each other. The pressure created when the lower
jaw and upper jaw move towards each other is exerted on the teeth (and this particularly in the
biting or occlusal p l a n e ). These
24
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
The claim claims a device suitable for treating respiratory problems. According to the
description (par. 0002 patent), nocturnal breathing problems, which may lead, for example,
to snoring, sleep apnoea syndrome or other sleep disorders, are a commonly known problem.
1.0. device for treating breathing problems, comprising
The device comprises an upper and a lower part attachable to the upper and lower jaw
respectively. Neither the conclusion nor the description further defines these elements.
Drawing 1 shows that the upper and lower pieces involve a "bite shape" that closes around
the teeth (making the device attachable, indirectly through the teeth, to the jaw), but the
conclusion is not limited to such a design. The conclusion also requires that the lower and
upper parts are arranged to be located at least near the posterior teeth.
1.1. a lower part (2) attachable to the lower jaw and an upper part attachable to the upper
jaw, which lower and upper parts are arranged to be located at least in the vicinity of the
posterior teeth, and
1.2.0 left and right coupling means (4) for coupling lower part with upper part near the
posterior teeth; wherein each of the left and right coupling means comprises an upper
coupling element (6) connected to the upper part and a lower coupling element connected
[to] the lower part (5); which left and right coupling means are arranged to move the lower
jaw forward relative to the upper jaw;
forces, together with the lateral play of the lower and upper jaws are specifically manifested when a
person grinds their teeth when sleeping.
V.D.4.Explanation of claim 1 ("claim construction")
75. Taking into account the expert knowledge of the average skilled person, the Tribunal rules as follows
regarding the interpretation of the only independent (furnishing) claim 1 of the patent:
76. Feature 1.0 (no dispute).
77. Characteristic 1.1 (no dispute).
78. Feature 1.2.0.
25
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
79. Feature 1.2.1. read together with feature 1.2.4.
1.2.1 wherein the upper coupling element provided is from a stop (13) for
cooperation with a contact surface (12) of the lower coupling element, and
(1.2.3. with the feature that (...))
1.2.4 and that the stop (13) and the contact surface (12) are located in the vestibulum oris, on
the vestibular side of the dental arch, in the position of the device placed in the mouth, such
that when the lower jaw and upper jaw move towards each other, a further closing of the
mouth is avoided when the contact surface meets the
stop."
Feature 1.2.4. follows feature 1.2.3. Feature 1.2.3. starts with the term "with the feature, that
(...)" where in feature 1.2.4. is supplemented by the term "and that" to then indicate "the
stop (13) and the contact surface (12) are located in the vestibulum oris, on the vestibular side
of the dental arch, in the position of the device placed in the mouth, in such a way that when
the lower jaw and upper jaw move towards each other, a further closing of the mouth is
avoided when the contact surface comes against the stop."
Feature 1.2.1. indicates that the coupling elements are provided with, respectively, a "stop"
13 (on upper coupling element) and a "contact surface" 12 (on lower coupling element), as
shown in drawings 1 and 3 (A and B).
• Drawing 1 (relevant part)
Coupling should take place "near the rear teeth". The description does not further explain
what is to be understood by or the function of the coupling "near the rear teeth". Drawings 1,
2 and 4 do offer an indication as to what is meant by this phrase.
The average practitioner will further realise that what constitutes "near posterior teeth"
partly depends on the patient's anatomy (where, for example, teeth may have been
removed). Accordingly, the average practitioner will give a broad interpretation to this
attribute where the coupling means will not be located near the front teeth/at the front of
the jaw in any case.
Furthermore, characteristic 1.2.0. cannot be viewed in isolation from characteristic 1.1. from
which it follows that lower and upper parts (acting as carriers of the coupling elements) are
arranged to be located at least near the posterior teeth. This is confirmed by drawing 1.
26
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
• Drawing 3 (A and B)
Feature 1.2.4 then firstly specifies that the "stop" and "contact surface" are located in the
vestibilum oris, in particular on the vestibular side of the dental arch (defined as between the
cheek and dental arches, see above and par. 0006 and par. 0018 of the patent).
Furthermore, feature 1.2.4 makes it clear that the technical function of "stop" and "contact
surface" is to work together in such a way that they avoid further closing of the mouth when
the device is placed in the mouth (see also par. 0006 patent).
For clarity, the distinct structural elements of feature 1.2.1. are shown referring to the
drawings of the patent (repeating for readability the numerical indication shown in claim 1):
2. lower member attachable to the lower jaw 6. upper coupling element
3. upper part attachable to the upper jaw 12. contact surface
4. left and right couplers 13. stop
5. lower coupling element 15 and 16. Complementary shaped
surfaces
27
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
"Stopper" and "contact surface" are structural components of the coupling elements thus
identifiable as such that have the function, in cooperation, of restricting the downward
vertical movement of the mandible relative to the maxilla (i.e. in a direction perpendicular to
the lower or upper jaw surface downwards) (see par. 0007 patent). The stop "stops" ("stop" is
a translation of the term "stop" in the original English text of the claim) on the "contact
surface" preventing further closing (par. 0006 patent).
Thus, the (technical) function of feature 1.2.4 is to prevent the lower piece and upper piece
from making contact in the occlusal plane (biting surface of the bracket) when closing the
mouth. This is discussed further in the assessment of the infringement in equivalence.
For completeness, this explanation also indicates that where Claimant argues that the
technical effect of the features of claim 1 is (partly) to prevent the mouth from falling open,
the average skilled person cannot infer such technical effect either from claim 1, the
description and drawings.
The average skilled person will further understand (in explaining feature 1.2.1. in conjunction
with feature 1.2.4:)
• That "further closing of the mouth" refers to further closing of the jaws (i.e. bringing
both jaws further together). This is confirmed by the fact that the conclusion also
clarifies that it refers to avoiding closing "as the lower jaw and upper jaw move
towards each other".
28
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
The average person skilled in the art is familiar with the term vestibulum oris (in accordance
with par. 0006 of the patent (last sentence) indicating that this refers to the space on the
"outside" of the teeth between the teeth and the cheek). Feature 1.2.3 requires that
1.2.3 having the feature, that the upper and lower coupling elements (5, 6) are connected to
the upper and lower part respectively such that these upper and lower coupling elements are
located in the vestibulum oris in the position of the device placed in the mouth;
80. Feature 1.2.2.
1.2.2 wherein each upper coupling element (5, 6) is provided with a portion having a concave
or convex surface facing the front teeth [15], and wherein each lower coupling element is
provided with a complementary shaped surface (16), the foregoing in a manner to allow the
upper coupling element to engage with the lower coupling element and to avoid backward
movement of the lower jaw;
To avoid backward movement of the mandible, each upper coupling element is provided with
a concave or convex surface facing the front teeth and the lower coupling elements are
provided with a complementary formed surface.
By allowing the upper coupling element to engage with the lower coupling element in this
way, backward movement (i.e. in the "horizontal plane") of the lower jaw can be avoided. To
fulfil this function, it is not necessary for the surfaces to be "perfectly complementary" in the
sense that they are exactly mirror images in terms of their shape and dimensions. The
average skilled person understands that it is not required that the surfaces be exactly
matched or have the same length, as long as there is "engagement" and avoidance of the jaw
sliding backwards (cf. also drawing 2, in which not all complementary surfaces are exactly
mirror images).
At the hearing, the claimant, referring to paragraph 0013 of the patent, further referred to
the "engage" in combination with the "further guid[ing] and limit[ing]" of the vertical
movement of the coupling elements, indicating an upward vertical movement. Whatever of
this, it does not follow that it would be necessary for the convex (or concave) surface and the
complementary surface to be exactly mirror images. Indeed, as long as the surfaces are
complementary to each other to a sufficient degree that they can "slide" past each other, this
(claimed by Claimant, "vertical") function will also be able to be fulfilled.
81. Feature 1.2.3.
• that, as also shown in the drawings, in order to cooperate "stop" and "contact
surface" are positioned parallel to each other in the horizontal plane of the upper
and lower jaws, respectively.
29
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
IV.E. Assessment of the infringement claims
82. The burden of proof of infringement of the patent rests on the Claimant (Art. 54 UPCA).
83. The Tribunal assesses infringement in two stages, in application of Art 69 EPC and the Protocol. In a
first stage, the "literal" infringement of the features of (claims 1, 9 and 10 of) the patent is assessed in
the light of the scope of protection that follows from the interpretation of claim 1 ("claim
construction") (see above under marginal numbers 75-81). Given that the Tribunal will hold below that
the NOA does not literally infringe the patent (and specifically claims 1, 9 and 10) and Claimant
alternatively argues that the NOA infringes by equivalence, equivalence is assessed in a second step.
IV.E.1. The device (NOA) subject of the infringement claims
84. The Tribunal starts from the marketed NOA. The device (NOA) taken as the basis of the assessment
below refers to the one that was the subject of the test purchases by the Claimant as well as the one
seized in execution of the evidence seizure. Since the NOA and the device described in EP 430 differ
(undisputedly) in that the follower and the comb are placed upwards (see supra note 31), and neither
has it been stated nor shown that the exact device according to EP 430 is on the market or in danger of
being on the market, the Tribunal does not take the device described in EP 430 as the basis for
answering the infringement question.
85. For completeness, it is stated that it is not disputed that the NOAs submitted by the Claimant at the
oral hearing and considered by the Tribunal are the subject matter of the infringement claims.
IV.E.2. "Literal" infringement
IV.E.2.1. Features 1.0. and 1.1.
86. As indicated, Defendants do not dispute that the NOA complies with Features 1.0. and 1.1.
IV.E.2.2. Feature 1.2.0.
87. In light of the above explanation (see marginal 73 et seq.), the Tribunal finds that the NOA complies
with Characteristic 1.2.0. The NOA includes left and right coupling elements (for coupling the lower
part to the upper part) near the rear teeth.
the coupling means are located in this space when the device is positioned in the mouth.
From the description, the patent/claim delineates devices where the coupling means are
located between the teeth (i.e. between the dental arches, see e.g. US2007/0283967 -par.
0004 patent).
30
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
88. The defendants attempt to refute this by referring to a photographic representation of the NOA where
it states that "the location of the coupling is closer to the front teeth, and therefore not near the rear
teeth".
89. The Tribunal does not follow this defence and points to the following persuasive elements put forward
by the Claimant:
• The Pitch Report states as follows: "(t)he NOA product sample further [includes] left and right coupling
elements that connect the lower and upper parts detachably and with a number of degrees of freedom.
These coupling elements are located near the posterior teeth and on the outer side of the tooth arch,
i.e. on the vestibular side or in use between the cheek and tooth arches" (p. 29 Pitch Report).
• The above photographic representation (whose origin is unclear to the Tribunal) is inconsistent with
the other photographic representations, the establishments object of the trial purchases and the
physical model put forward by the Defendants at the hearing. Expressly, the Tribunal refers to the
photographic representation of the four lower parts (each with a different degree of forward
displacement of the lower jaw in relation to the mandible classified as
-1, standard, +1 and +2):
In each of these views, it can be seen that the coupling element (of which only the lower part is
shown above in 3 of the views), the coupling element (fully shown in the 2eview), is located "near
the posterior teeth". Against the background of the above interpretation of the relevant feature
(see margin number 78), the Tribunal finds that the NOA thereby complies with feature 1.2.0.
31
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
• Finally, it is recalled that the position of the coupling means cannot be separated from the
requirement claimed in characteristic 1.1 that the upper and lower parts are arranged to be at
least in the vicinity of the rear teeth (see explanation of this characteristic under marginal 77). It is
not disputed by the Defendants that feature 1.1 is satisfied. In other words, if these carriers are
arranged to be at least in the vicinity of the rear teeth, this obviously also applies to the coupling
devices to which the coupling elements are attached.
IV.E.2.3. Features 1.2.1. and 1.2.4.
90. The Tribunal finds that NOA does not satisfy the characteristics set out under characteristic
1.2.1. and this in conjunction with characteristic 1.2.4.
91. In light of the earlier interpretation of Conclusion Feature 1.2.1. and 1.2.4 of (Claim 1 of) the Patent
(see marginal 79), the Tribunal finds that in NOA the closure of the mouth is not further avoided (or
limited) by a "stop" and "contact surface" within the meaning of Claim 1, irrespective of whatever
interpretation the Claimant may have of the constructive design of NOA. According to the Claimant,
"stop" and "contact surface" could be considered (with the Tribunal providing a photographic
representation for clarification):
• Follower surface and ridge surface
• The lower surface of the follower and the upper surface of the underside of the comb
• The contact surfaces of the lower part and upper part (not explicitly indicated in
figure below; these are located "between" the top and bottom pieces).
92. In none of the submitted considerations does the NOA satisfy characteristic 1.2.1 in conjunction with
1.2.4 justifying as follows:
32
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
• Follower surface and comb surface: The defendants have sufficiently refuted that the comb and
follower surfaces referred to in the drawing above are decisive for avoiding further closing of the
mouth. In the NOA, the parts that prevent further closing of the mouth are the lower and upper
parts of the device. In the "open" state of the mouth, where the vertical movement of the jaws is
not yet restricted, the follower and ridge of the NOA allow further closing of the mouth. In this
case, there is then no question of these surfaces avoiding further closing of the mouth. In the
"closed" state, the said follower surface and comb surface actually have no function in restricting
vertical direction of movement from the lower jaw to the upper jaw (rather horizontal
movement).
• The lower surface of the follower and the upper surface of the underside of the ridge: the Tribunal
is also unable to find that these parts of the NOA qualify as "stop" and "contact surface" within the
meaning of (features 1.2.1 and 1.2.4 of) Claim 1. In this regard, the defendants first rely on the
Pitch Report. The expert shows that after coupling the upper and lower parts of the NOA and
moving the upper and lower parts horizontally and laterally (laterally) back and forth in the closed
position, there is no, or at least no discernible, contact between the follower surface referred to
here and the comb surface where graphite from a pencil is deposited on the respective surfaces
(Photo 25 to 31 Pitch Report). Furthermore, the Defendants have convincingly demonstrated with
reference to the (CAD) software used for the production and a "Surface Contact Map", that the
manufacturing process of the NOA is aimed at ensuring that the upper surface of the bottom of
the comb in the closed position does not touch the lower surface of the follower. The Tribunal
itself further found at the hearing that in the closed position, there is still space (albeit very
limited) between these surfaces of the NOA. Thus, according to the Defendants, these planes do
not work together to achieve the result of avoiding further closure of the mouth. According to
Defendants, it is (the contact surfaces of) the upper and lower parts of the NOA that prevent the
further closure of the mouth. This has not been sufficiently stated by the Claimant, on whom the
burden of proof rests in this regard. The mere criticism that the expert in the Pitch Report did not
conduct an in vivo experiment and the experiment with blue dye (Exhibit II.6) conducted by the
Claimant together with its patent attorney in two patients, the representative value of which has
been disputed by the Defendants, do not convince the Tribunal, also in the light of the
aforementioned facts. Moreover, the Court finds that even if there were a (more or less
accidental) contact between the lower and upper surface in certain in vivo situations, i.e. in
particular when sleeping on the side, this does not prove that this also prevents further closing of
the mouth as required by characteristic 1.2.4. Rather, it is plausible, as the Defendants argue, that
this is the result of the contact between lower piece and upper piece in itself. The bottom piece
and top piece are then already fully on top of each other and it is this fact that avoids further
closing of the mouth.
• The contact surfaces of the lower and upper part. The contact surfaces are (undisputedly) in the
occlusal plane and do not satisfy the requirement of feature 1.2.4, first sub-characteristic, as the
occlusal plane is (precisely) not part of the vestibulum oris.
33
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
93. Furthermore, Claimant's contention, to the effect that infringement occurs as soon as there is any
contact between the "stop" and the "contact surface" of the left- or right-coupling means in a lateral
sleep position (in a slightly tilted state), is not followed as it assumes an incorrect interpretation of
feature 1.2.4. After all, in such a condition - which is neither mentioned in the conclusions nor in the
description - the mouth can still be closed further, namely by the vertical movement on the other side
of the jaw joint. Even if it were assumed with Plaintiff that the average professional would know that in
the side sleeping position, in which sleep apnoea patients regularly sleep, the jaw would "sag" on one
side (which is disputed by Defendant), this does not thwart the above assessment. After all, the
functional characteristic (technical effect) of "stop" ("stop") and "contact surface" is to prevent further
closing of the mouth, and even if one side of the jaw were to make contact earlier in the side-sleeping
position, there is no closure of the mouth until both jaws move towards each other. Indeed, there is no
question of preventing further closure until this "bilateral" jaw movement is avoided.
94. Where the above would not answer the Claimant's contentions, they are assessed specifically below
(for the sake of completeness), in the light of the foregoing:
• "The alleged very limited distance of 0.16 or 0.17 mm [between the upper surface of the bottom of the
comb and the lower surface of the follower] when closed in perfectly symmetrical position just
confirms the infringement." First, it is noted that Claimant elaborates this contention (in main order) in
application of the device claimed in EP 430. As explained above under marginal 31, Defendants
sufficiently convince the Tribunal that EP 430 differs from the subject matter of the infringement
claims. Further, Claimant argues that such limited distance will cause contact to occur between the
upper coupling element and the lower coupling element in the event of a "minimal tilt". Even if it were
to be assumed with Plaintiff that with such a tilt there would be a contact between the upper head
element and the lower head element (a proposition which Defendants argue is not proven in an in vivo
test), the Tribunal finds that this does not prove that this avoids further closing of the mouth (on the
other side) by the comb/follower so that attribute is not satisfied
1.2.4 (see above).
• "The intended use leads all the more to contact between the lower surface of the follower and the
upper surface of the comb": here, the Claimant is referring to the habitual side-lying. As the Tribunal
indicated above (see margin 79), against the background of the function of the stop and the contact
surface, which is to limit the (vertical) freedom of movement of the jaws, an average professional will
realise that by "further closing the mouth" is meant the further closing of the jaws (i.e. bringing both
jaws together both left and right). This is confirmed because the conclusion also clarifies that it refers
to avoiding closing "when moving lower jaw and upper jaw together".
• "Because of the contact [between upper and lower jaw], when the lower jaw and upper jaw move
towards each other, a further closing of the mouth is avoided when the contact surface comes up
against the stop": Where the Claimant states in support of this argument that the conclusions are "in
no way limited to the extent that there should be a certain distance between
34
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
the upper part and lower part" this statement cannot help her. Whatever that may be, feature 1.2.4.
also requires that this contact must be located in the vestibilum oris, whereas in the case of the NOA,
the contact between upper and lower part takes place in the occlusal plane so that for that reason
alone the claim is not satisfied.
• The reference to paragraph 20 of the patent description refers to the operation of the "adjustment
means" by which the vertical and horizontal position of the contact surface can be adjusted in order to
obtain an adjustable minimum vertical and horizontal distance between the lower jaw and upper jaw.
These "adjustment means" are part of (dependent) conclusions 2 to 8 and not of conclusion 1.
IV.E.2.4. Feature 1.2.2.
95. As the Court of First Instance held above that no infringement can be established with regard to the
fulfilment of characteristic 1.2.1. in conjunction with characteristic 1.2.4.
IV.E.2.5. Infringement of claims 9 and 10 of the patent
96. Given that all the features of independent claim 1 are not met, infringement of dependent claims 9
and 10 of the patent is also not presumed.
IV.E.3 Infringement in the event of equivalence
IV.E.3.1. Theoretical framework
97. Regarding the principles for assessing infringement by equivalence, the Tribunal refers to the decision
of 22 November 20247by the Tribunal. Given that this decision was issued after the parties had
uploaded their final written arguments in the CMS, they were allowed at the oral hearing to express
oral views on its terms of application.
98. In assessing an alleged infringement of equivalence, whether the test used by the Tribunal in the
aforementioned decision is the "function-way-result" or the "insubstantial differences" test, technical
functional equivalence must first be assessed. In the absence of such functional equivalence, a claim of
infringement for equivalence already runs aground on that regardless of which test is applied.
IV.E.3.2. Application
99. As indicated, the technical function of (the functional part of) feature 1.2.4 (with which feature 1.2.1 is
to be read together) is to prevent the contact surface of the
7UPC_ CFI_239/2023, Plant-e vs. Arkyne, no. 86-88.
35
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
lower part and the stop of the upper part make contact in the occlusal plane (biting surface of the
brace)(see margin number 79). This has a direct effect on the forces of the jaws (and concretely the
force redirection) when using the device as described in claim 1 of the patent. The forces of the lower
jaw and upper jaw manifest themselves, when closing the mouth (without use of the device as claimed
in/from the patent, using known devices as described in paragraph 0004 of the patent), between the
lower and upper dental arches, i.e. in the occlusal plane. By using the device as shown in the patent,
these forces are redirected to the coupling elements, in particular stop and contact surface of the
coupling elements, located in the vestibular space on the side of the dental arch. This interpretation is
in line with the problem the patent aims to solve, as shown par. 0005 patent, and in particular with
limiting the vertical freedom of movement of the jaws as described in par. 0007, while making the
device user-friendly and comfortable to wear. This purpose is achieved by (i) the position of the "stop"
and "contact surface" (in the vestibulum oris as shown in the constructive feature of 1.2.4. (first sub-characteristic)
and (ii) the function ("avoid further closing of the mouth" as shown in the functional
characteristic (second sub-characteristic).As considered above, the passage "avoid further closing of
the mouth" should be understood to mean that the contact between the stop and the contact surface
in the vestibulum oris not only prevents the mouth from closing further but also prevents the lower
and upper parts from making contact in the occlusal plane in the process. This can also be seen in the
drawings of the patent.
100. In NOA, (the corresponding parts of) the coupling elements do not have this function of avoiding
further closing of the mouth. In NOA, the complete closing of the mouth is prevented by the lower and
upper parts of the device coming together. It is then not the coupling elements that have the function
of avoiding further closing of the mouth, but the upper and lower parts, and this in the occlusal plane.
101. The forces at the NOA in the most closed state (where upper and lower parts meet) are not transferred
to and diverted to the coupling elements in the vestibulum oris, but are absorbed by the lower and
upper parts in the occlusal plane. Thus, while the contact surfaces between the upper and lower parts
of the NOA indicated by Claimant perform the function of preventing the mouth from closing further,
they do so in a substantially different way from the coupling elements located in the vestibulum oris
according to the invention. A factor here is that, as is apparent from the description (par. 0004 patent),
and as also expressly acknowledged by Claimant (marg. 36 Rejoinder), the feature that the stop and
contact surface are located on the vestibular side of the dental arch was added to claim 1 to
distinguish it from the prior art, in particular US
where the "bite pads" located between the dental arches prevent further closing of the mouth. In the
NOA, the contact between the upper and lower part also takes place between toothed arches. Against
this background, the Claimant cannot successfully claim infringement by way of equivalence in the
present case.
36
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
102. For the sake of completeness (and following the Claimant's argument structure), the Tribunal finds that
application of the so-called "insubstantial differences" ("insubstantial differences") test does not lead to
a different result. After all, given that the NOA can be put in a 'closed state' where the contact surfaces
of the lower and upper parts make contact in the occlusal plane and there is no stop/contact surface in
the coupling elements that prevents this from happening the average person skilled in the art will
judge that this device is significantly different and functions substantially differently from the device of
claim 1, which is just aimed at avoiding the complete closure of the mouth by providing a coupling
element with stop and contact surface in the vestibulum oris, where the distance between the
"contact portion" and "base portion is adjustable" to adjust the downward vertical restriction (see
0009 patent and drawings 1-3). By extension, the skilled person understands that a different balance
of forces occurs with the NOA compared to the device claimed in claim 1. With the NOA, the vertical
forces are centralised in the occlusal plane and with the device claimed in claim 1 in the coupling
elements located in the vestibulum oris. The constructive difference (which causes a different balance
of forces) will be considered significant (substantial) by the average practitioner.
IV.E.4. Gillette defence
103. In view of the above non-infringement assessment, it is not necessary to proceed to assess the
(subordinate) Gillette defence.
IV.F. The implications of the above assessment for the mutually asserted
claims
IV.F.1.Claims brought by Claimant
104. In light of the above assessment, the claims brought by Plaintiff are dismissed as unfounded.
IV.F.2.Claims brought by Defendants
IV.F.2.1. Claims brought by both Defendants
(i) Order to pay the proceedings and related proceedings
105. Given that the Claimant is unsuccessful, it should be ordered to pay the costs of these proceedings (in
application of Art. 69(2) in conjunction with R. 118 (5)).
106. In application of R. 152 (2), it is already held that the (reimbursement of the) representation costs, in
light of the valuation of the case at €250,000, should be set at a ceiling of €38,000 (and this in itself in
application of the "Schedule of Costs adopted by the Administrative Committee on 24 April 2023").
37
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
107. As no elements are provided to enable the Tribunal to assess whether this ceiling has been reached
and the parties expressly declare at the hearing to assess the costs and damages in follow-up
proceedings (R. 125), the Tribunal limits itself to a decision of principle on the reimbursement of the
representation expenses.
108. The defendants also claim payment of costs for "related proceedings". It is not clear to the Tribunal
which proceedings are referred to and this all the more so since the Defendants are bringing a
separate claim for damages as a result of the attachment of evidence (see margin 109).
(ii) Damages as a result of the attachment of evidence order
109. In view of the Defendant's requests to have these determined in follow-up proceedings (R. 125), the
Court is not proceeding to assess them today.
IV.F.2.2. Applications brought by ORTHOAPNEA
(i) Lifting the attachment of evidence and restitution of the seized property
110. As a result of the above assessment, which entails the dismissal of the infringement claim brought by
the Plaintiff, the seizure of evidence should be lifted in the sense that the Plaintiff is ordered to return
all seized items (in application of R. 198 (2)).
111. For practical reasons, the Claimant is granted a period of 10 working days from service of this decision
to give effect to this application which has been declared well-founded.
(ii) Order for damages suffered as a result of the seizure of evidence
112. The assessment for payment of damages as a result of the seizure of evidence first of all requires an
assessment of the nature of liability on the part of the Plaintiff (objective fault liability (whereby the
damage must be proven) or subjective fault liability (whereby the fault, the causal link between the
fault and the damage and the damage itself must be proven).
113. Since ORTHOAPNEA wishes to hear the "amount of the damage" resulting from the seizure
determined in follow-up proceedings (in application of R. 125) and since the parties do not take a
position on the nature of the fault, the Court considers it appropriate to assess the assessment
regarding this claim for damages in its entirety in such follow-up proceedings.
V. REMEDY
114. The above decision dismisses the infringement claim and moves to order the Plaintiff in principle to
pay the representation expenses. As indicated, a
38
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
final assessment of these costs and any damages will be assessed i n follow-up proceedings (R. 125).
115. The Tribunal reminds the parties of the possibilities offered by the Patent Mediation and Arbitration
Centre, and generally on the possibilities of mediation, to reach a mediated solution regarding the
representation expenses and damages (if any) to be repaid where, in addition to this decision, the risk
(and costs) of an appeal may also be included in this process.
VI. DECISION
For the above reasons and having heard the parties, the Tribunal rules as follows:
1. D i s m i s s e s as unfounded the infringement claims and all follow-up claims in this regard brought by
the Claimant.
2. Holds that the Claimant has duly instituted proceedings on the merits after obtaining the order of
attachment of evidence dated 21 September 2023 (ACT_574133/2023).
3. Repeals the attachment of evidence authorised by order dated 21 September 2023 (ACT_574133/2023).
4. Orders the Claimant to return the property seized in execution of the attachment of evidence authorised
by order dated 21 September 2023 (ACT_574133/2023).
5. Orders the Claimant as the unsuccessful party to pay the Defendants' reasonable and proportionate
costs of representation and other expenses of the proceedings.
6. Dismisses the remaining claims and applications, except for the finding that the determinations of the
concrete costs of the proceedings and the damages (if any) are to be assessed in follow-up proceedings
in application of R. 150 and R. 125, respectively, of the Procedural Rules of the Tribunal.
7. This decision is immediately enforceable with the exception of the lifting of the attachment of evidence
(under 2) and the restitution order (under 3) whereby the Claimant is granted a period of 10 working
days from service of the decision to give effect thereto.
39
UPC_CFI_376/2023 - 17 January 2025
Decision issued on 17 January 2025 by:

APPEAL INFORMATION
A party who is unsuccessful in whole or in part may appeal to the Court of Appeal within two months from the date of notification (Section 73 (1)UPCA, R 220 (1)(a) RoP, 22 (1)(a) RoP).
INFORMATION REGARDING IMPLEMENTATION
(Art. 82 UPCA, Art. Art. 37(2) UPCS, R. 118 (8), 158 (2), 354, 355 (4) RoP)
An authentic copy of the enforcement of the decision shall be issued by the Deputy Registrar at the request of the enforcing party in application of R. 69 RegR (Rules on the Registry of the Unified Patent Court).

DETAILS OF THE DECISION
Decision number ORD_598478/2023
Case number ACT_581538/2023
UPC Number UPC_CFI_376/2023
Type-Action Infringement claim