Brussel - Lokale Afdeling
ORD_33711/2025
ACT_7974/2025
ACT_581538/2025
UPC_CFI_131/2025
UPC_CFI_131/2025

Beslissing
Overeenkomstig R.156 RoP
Van het Gerecht van Eerste Aanleg van het Eengemaakt Octrooigerecht (UPC)
Lokale Afdeling Brussel
Gewezen op 25 juli 2025

Headnotes
1. Een verhoging of verlaging van het plafond weergegeven in de administratieve beslissing van 24 april
2023 “on the scale of recoverable costs ceilings” dient zo vroeg mogelijk in de procedure te worden
verzocht in toepassing van Art. 2 (4) en (5) van vermelde administratieve beslissing. Een verzoek hiertoe
gedaan tijdens de kostenprocedure dient (in principe) als laattijdig te worden beschouwd. Dergelijke
laattijdigheid is mogelijk niet van toepassing voor verweerder indien deze pas in de loop van de
kostenprocedure op de hoogte worden gebracht van de werkelijke representatiekosten die worden
gevorderd door de eiser.
2. De gevorderde kosten worden beschouwd als “feiten”. Indien deze worden betwist, komt het (in
toepassing van artikel 54 UPCA en R. 172.1. RoP) aan de eiser toe om de bewijsmiddelen aan te dragen
ter ondersteuning van het aangedragen “feit”.
3. Het Gerecht ziet noch een reden noch een wettelijke grondslag waarom de bewijslast en de
bewijsrechtelijke standaard in hoofde van eiser in het kader van een kostenprocedure anders
respectievelijk lager zou zijn dan deze van toepassing op andere “feiten” aangedragen in de loop van
een UPC-procedure. De verwijzing naar eventuele nationale praktijken van het land van de
“representatives” (bv. in het licht van de bewijsstandaard van de representatiekosten) doorkruist het
UPC principe omtrent bewijslast en bewijsrechtelijke standaard als weergegeven in artikel 54 UPCA (en
R. 172.1. RoP) niet.
4. indien de “feiten” (“kosten”) worden betwist door de verweerder en indien eiser beschikt over bewijzen
die de aangedragen “feiten” (“kosten”) ondersteunen, is deze gehouden dergelijke bewijzen aan te
dragen. Anders dan R 156.1 RoP doet uitschijnen, dienen dergelijke bewijzen niet enkel te worden
voorgelegd indien het Gerecht hierom verzoekt. R. 156.1. RoP stelt enkel dat de Rechter-Verslaggever
de bevoegdheid (“may”) heeft om zich schriftelijke bewijs te doen overhandigen en ontlast eiser niet
van zijn bewijslast als weergegeven in artikel 54 UPCA en R. 172.1. RoP.
5. In toepassing van de in de preambule van de administratieve beslissing van 24 april 2023 “on the scale
of recoverable costs ceilings” voorziene appreciatievrijheid van het Gerecht (“a large margin of appreciation for the Court”) en billijkheidsoverwegingen (“equity”), vermag het het Gerecht om het
plafond (als veiligheidsnet) toe te passen m.b.t. de terugvorderbare representatiekosten indien de
omstandigheden van de zaak dit verantwoorden.
6. De vertaalkosten (inhoudende vertalingen die werden gemaakt in het licht van het verweer en de
communicatie tussen cliënten en hun juridische vertegenwoordigers (“representatives”) (of vertalingen
omtrent beslissing genomen in de procedure-taal) alsmede de reis-en verblijfkosten van de juridische
vertegenwoordigers (”representatives”) ressorteren onder de representatiekosten. R. 152.1. RoP dient
in deze zin ruim geïnterpreteerd te worden.

Keywords:
• Kostenprocedure
• Representatiekosten
• Bewijslast en bewijsrechtelijke standaard
• Plafond voor terugvorderbare representatiekosten

EISER(S):
(1) OrthoApnea S.L., vennootschap naar Spaans recht, met maatschappelijke zetel te Flauta Mágica
22, 29006 Malaga, Spanje,
(2) VIVISOL B BV, vennootschap naar Belgisch recht met maatschappelijke zetel te Zoning Ouest 14,
7860 Lessines, België, en ingeschreven in de Kruispuntbank van Ondernemingen met
ondernemingsnummer 0454.915.053;
Vertegenwoordigd door: Mter. van den Horst en Mter. Niemeijer, advocaten te Prinses Beatrixlaan
582, 2595 BM Den Haag (Nederland)

VERWEERDER(S):
De heer wonende te België;
Vertegenwoordigd door: Mter. C. Ronse en Mter. K. Claeyé, advocaten te Havenlaan 86C, B414, 1000
Brussel (België), en Mter. M.W. Rijsdijk en Mter D.E. Colenbrander,
advocaten te Amstelplein 1 (Rembrandt Toren, 28ste verdieping), 1096 HA
Amsterdam (Nederland);

OCTROOI(EN) WAAROP HET GESCHIL BETREKKING HEEFT
Octrooi nr. Octrooihouder(s)
EP 2 331 036

PANEL/AFDELING:
Onderhavig Afdeling (Brussel) met het panel bestaande uit:
Rechter-Verslaggever Samuel Granata
Juridisch Gekwalificeerde Rechter Margot Kokke
Juridisch Gekwalificeerde Rechter András Kupecz

BESLISSENDE RECHTER:
Onderhavig procedurele beslissing (order) werd uitgevaardigd door de Rechter-Verslaggever.

I. PROCEDURELE ACHTERGROND EN ARGUMENTATIE PARTIJEN
1. Op 17 februari 2025 hebben Eisers een verzoek tot betaling van kosten (R. 151 RoP) opgeladen
in het CMS (ACT_7974/2025). Dit verzoek strekte ertoe Verweerder te horen veroordelen tot
betaling van de kosten van het geding (specifiek deze die betrekking hebben op
ACT_581538/2023 - UPC_CFI_376/2023) begroot op € 92.814,62, te vermeerderen met de
wettelijke handelsrente te rekenen vanaf 7 dagen na betekening van de beslissing.
2. In essentie motiveerden Eisers hun vordering als volgt:
• Het plafond weergegeven in de beslissing “on the scale of recoverable costs ceilings adopted
by the Administrative Committee on 24 April 2023” (hierna “Ceilings Decision”) betreft €
38.000. Het plafond van € 38.000 “staat in schril contrast met en in geen verhouding tot het
bedrag van de daadwerkelijke kosten”.
• De kosten van representatie (advocaten en kantoorgemachtigden) bedragen € 451.236,75.
• De totale kosten (inclusief kosten van experts, uitvoeren van testen, vertaalkosten, kosten van
tolken ter zitting en overige (reis- en verblijf-) kosten bedragen €480.751,37.
• Het plafond dient op grond van artikel 2.1. Ceilings Decision verhoogd met 50% bij zaken van
een waarde tot € 1 miljoen en dit aangezien er sprake van een complexe zaak en
meertaligheid, hetgeen het plafond brengt tot € 57.000.
• Het plafond dient vervolgens verhoogd te worden met € 35.814 bestaande uit volgende
kosten (aangegeven dient reeds te worden dat een correcte optelsom van onderstaande
bedragen resulteert in een bedrag van € 36.089,77):
Kosten Voorwerp Bedrag Bewijsstuk
Kosten experten
(R. 153 RoP)
Bijstand dr. E VALQUEZ
Diverse gesprekken met advocaten, röntgenfoto’s van
patiënt en zitting (online) 6 december 2004
€ 2.200 EP02a
In-vivo experiment
Kosten van de expert en patiënt en notariskosten
€ 6.674,06 EP02b
8 anatomische modelschedels € 1.594,05 EP02c
Expert-opinie na beslag inzake namaak € 5.000 EP02d
Vertaalkosten en tolken
(R. 155 RoP
Cii (simultaankosten) € 2.800 EP03
ORTHOAPNEA (EP&C) € 7.483,16 EP03
La Gro € 7.630,92 EP03
Reis- en verblijfkosten
(R. 150 RoP)
La Gro (Den Haag – Brussel)
ORTHOAPNEA (Malaga – Brusse)
€ 925
€ 1.782,58
EP04
EP04
3. Bij (voorlopige) procedurele beschikkingen van 25 februari 2025 (I) en 13 maart 2025 (II)
verzocht de Rechter-Verslaggever partijen beurtelings om verder standpunt in te nemen.
4. Verweerder argumenteerde in essentie als volgt:
• In hoofdorde verzoekt Verweerder de vorderingen tot betaling van de kosten integraal af te
wijzen en dit “gelet op de billijkheid, het gebrek aan bewijzen en het onredelijk en
onevenredige karakter”.
• Ondergeschikt wordt als volgt gesteld door Verweerder:
o Het plafond werd bepaald in de Beslissing van 17 januari 2025 en dit op € 38.000.
o Het plafond bepaalt de bovengrens. Het verzoek tot verhoging is van het plafond is
niet alleen ongerechtvaardigd maar eveneens laattijdig.
o De werkelijke representatiekosten zijn niet bewezen.
4
o De gevorderde representatiekosten zijn niet redelijk en niet evenredig.
o De tussenprocedures (i.e. taalwijziging en equivalentie-argumentatie) werden beslist
in het voordeel van Verweerder en kunnen niet worden meegenomen. Evenmin
kunnen de kosten m.b.t. het bewijsbeslag in aanmerking worden genomen.
o De overige kosten zijn onbewezen en worden betwist met uitzondering van (i) de
kosten van Eisers om aanwezig te zijn op de pleitdatum en (ii) de kosten van de heer
VASQUEZ (partij-deskundige van Eisers).
5. Eisers bleven in hun antwoordronde op hetzelfde standpunt als weergegeven in hun verzoek
en legden, ondanks het betwist karakter van de meeste kosten door Verweerder (zie infra),
geen bijkomende stukken neer.
6. Alvorens over te gaan tot eindbeoordeling verzocht de Rechter-Verslaggever partijen bij
(voorlopige) procedurele beschikking van 4 april 2025 (III) standpunt mee te delen omtrent de
gevolgen van het intussen (op 17 maart 2025) ingestelde hoger beroep door Verweerder
(tegen de beslissing van de LD Brussel UPC van 17 januari 2024 in ACT_581538/2023
UPC_CFI_376/2023) voor onderhavige kostenprocedure (ACT_7974/2025). Partijen namen
standpunt in.
7. Op 2 mei 2025 werd een voorlopige procedurele beschikking (IV) uitgevaardigd waarbij de
kostenprocedure werd geschorst “totdat het hof van beroep UPC een uitspraak ten gronde
heeft gedaan dan wel het geschil op een andere wijze wordt beëindigd en concreet totdat de
Rechter-Verslaggever hiervan op de hoogte wordt gebracht”.
8. Bij schrijven van 10 juli 2025 werd de Rechter-Verslaggever op de hoogte gebracht door Eisers
dat het hof van beroep UPC op 2 juli 2025 de volgende beslissing (App_23563/2025 -
APL_13061/2025 - UPC_CoA_232/2025) nam:
I. staat de intrekking van het beroep toe;
II. verklaart dat de beroepsprocedure is beëindigd;
III. bepaalt dat deze beslissing moet worden ingeschreven in het Register;
IV. bepaalt dat appellant de redelijke en evenredige kosten die OrthoApnea heeft gemaakt in
verband met de beroepsprocedure moet dragen;
V. verklaart het verzoek van OrthoApnea tot vaststelling van de hoogte van de
kostenvergoeding niet-ontvankelijk;
VI. verklaart het verzoek van appellant tot hervatting van de bij de Lokale afdeling Brussel
aanhangige kostenprocedure niet-ontvankelijk.
9. Op 22 juli 2025 bevestigde Verweerder het bovenstaande bericht in het CMS en verzocht het
Gerecht de kostenprocedure te hervatten als volgt:
(2) In overeenstemming met de Voorlopige Procedurele Beslissing IV van 2 mei 2025 verzoekt de
heer de hervatting van de onderhavige kostenprocedure in eerste aanleg voor de
Lokale afdeling Brussel.
(3) De door Verweerder ingenomen standpunten in de onderhavige kostenprocedure1 , alsook in
de beëindigde beroepsprocedure wat betreft de kosten (voetnoot 2) , worden hierbij
uitdrukkelijk hernomen en integraal gehandhaafd.
In voetnoot 2 werd als volgt weergegeven:
Met name de Repliek inzake de kosten in Beroep overeenkomstig R.265 RoP van 16 juni 2025
waarin de heer het Hof van Beroep verzoekt dat hij niet wordt veroordeeld tot
vergoeding van de betrokken kosten die uitsluitend betrekking hebben op interne gesprekken
van Geïntimeerden, en om deze vordering integraal af te wijzen, dan wel deze aanzienlijk te
matigen in het licht van de omstandigheden en de stand van de procedure ten tijde van de
intrekking van het beroep
10. Gezien bovenstaande beslissing van het hof van beroep UPC dienen Eisers te worden
beschouwd als de “successful party”.
11. Aan de voorwaarden tot opheffing van de schorsing van de kostenprocedure is voldaan en
deze kan dan ook worden hervat.
II. BEOORDELING
II.A. INLEIDENDE OMKADERING VAN DE VERZOEKEN EN VERWEREN VAN DE RESPECTIEVELIJKE PARTIJEN
II.A.1. SAISINE VAN HET GERECHT IN HET LICHT VAN DE PROCEDURE
12. Het Gerecht is in het kader van ACT_7974/2025 enkel gevat voor de kosten m.b.t. de
procedure in eerste aanleg (aanleiding gevend tot de beslissing in de workflow
ACT_581538/2023 - UPC_CFI_376/2023). Eisers hebben deze kosten-procedure niet
uitgebreid (waarbij het Gerecht zich niet uitspreekt omtrent de mogelijkheid hiertoe) tot de
kosten van de procedure in hoger beroep (aanleiding gevend tot de beslissing door het hof
van beroep (App_23563/2025 - APL_13061/2025 - UPC_CoA_232/2025). Enig
verweer/stellingname omtrent de kosten in hoger beroep (als weergegeven in (3) van het
schrijven van Verweerder van 22 juli 2025) heeft geen voorwerp.
II.A.2. BESLISSING TEN GRONDE VAN 17 JANUARI 2025 (OMTRENT WAARDE VAN DE ZAAK EN PLAFOND)
13. Het Gerecht oordeelde als volgt in het beschikkend gedeelte van de beslissing van 17 januari
2025 (waarbij dient opgemerkt dat “Verweerders” in onderhavige procedure Eisers zijn en
“Eiser” in onderhavige procedure Verweerder is):
“(i) Veroordeling tot betaling van de procedure en aanverwante procedures
105. Gezien Eiser wordt in het ongelijk gesteld, dient hij te worden veroordeeld tot betaling van de kosten van onderhavige procedure (in toepassing van Art. 69(2) juncto R. 118 (5)).
106. In toepassing van R. 152 (2) wordt reeds geoordeeld dat de (terugbetaling van de) representatie-kosten, in het licht van de waardering van de zaak op € 250.000, dient bepaald te worden op een plafond van € 38.000 (en dit op zich in toepassing van de “Schedule of Costs adopted by the Administrative Committee on 24 April 2023”).
107. Gezien geen elementen worden aangereikt die het mogelijk maken voor het Gerecht om te beoordelen of dit plafond werd bereikt en partijen uitdrukkelijk verklaren ter zitting om de kosten en schade te beoordelen in een vervolgprocedure (R. 125), beperkt het Gerecht zich tot een principiële beslissing omtrent de terugbetaling van de representatiekosten.
108. Verweerders vorderen tevens de betaling van de kosten voor “aanverwante procedures”. Het is voor het Gerecht niet duidelijk op welke procedures wordt gedoeld en dit temeer aangezien Verweerders een afzonderlijke schadevordering instellen ingevolge van de beslaglegging in het kader van het bewijsbeslag (zie randnummer 109).”
14. Uit het bovenstaande blijkt dat het Gerecht het plafond van de representatiekosten bepaalde
op € 38.000 doch eveneens dat het onmogelijk was in de stand van de procedure op dat
moment om te beoordelen of dit plafond “werd bereikt”.
15. Tegen deze beslissing werd geen hoger beroep aangetekend en de beoordeling hieromtrent
heeft dan ook kracht van gewijsde gekregen.
II.A.3. PRINCIPES AANGAANDE VERHOGING DAN WEL VERLAGING VAN HET PLAFOND
16. R. 150.1. RoP, als juridische basis ter recuperatie van de kosten, geeft aan welke elementen
dienen meegenomen te worden in de kostenbeslissing. Welke partij deze kosten dient te
dragen, dient ingevuld te worden conform artikel 69.2. UPCA.
17. De kosten weergegeven in R. 150.1. RoP omvatten de “kosten opgelopen in het kader van de
procedure” zoals (niet limitatief) de kosten voor “simultaanvertaling en kosten gemaakt
overeenkomstig de artikelen 173 (i.e. kosten verbonden met “justitiële samenwerking in het
kader van het verkrijgen van bewijs”), 180.1 (kosten verbonden met de eigen experten), 185.7
(kosten verbonden met het deskundige-rapport en aanwezigheid van de deskundige m.b.t.
een door het Gerecht aangestelde deskundige), 188 (kosten verbonden met het horen van
een deskundige door het Gerecht aangesteld) en 201 (kosten verbonden m.b.t. experimenten
bevolen door het Gerecht) en, met inachtneming van de artikelen 152 tot en met 156, de
kosten van de in het gelijk gestelde partij, met inbegrip van de door die partij betaalde
gerechtskosten [artikel 151, onder d)]”. Het laatste onderdeel van vermelde regel verwijst naar
de representatiekosten (R. 152 RoP), de kosten van experten (R. 153 RoP), de kosten van
getuigen (R. 154 RoP) en de kosten voor vertalers en tolken (R. 155).
18. In toepassing van R. 152.2. RoP (representatiekosten) werd door het Administratief Comité op
24 april 2023 de Ceilings Decision uitgevaardigd. Naast temporele bepalingen omtrent het
tijdstip waarop aanpassingen van het plafond kunnen worden verzocht, geeft de preambule
van de Ceilings Decision aan dat het Gerecht gebruik dient te maken van volgende
“veiligheidsmaatregelen” (“safeguards”), naast het plafond, bij het toepassen van de
algemene regel als weergegeven in Art. 69.2. UPCA, waarbij uitdrukkelijk wordt aangegeven
dat het Gerecht hieromtrent over een hoge mate van appreciatievrijheid beschikt:
• De representatiekosten (en andere kosten) dienen redelijk en proportioneel te zijn opdat
de “successful party” deze kan vorderen.
• Om de algemene regel toepasbaar te maken, dient gebruik te worden gemaakt van het
op zich staand juridisch principe van de “billijkheid” (“equity”).
• In geval van gedeeltelijk winnen van de zaak (“success”) of in uitzonderlijke gevallen kan
het Gerecht partijen veroordelen om hun eigen kosten (of een gedeelte ervan) te dragen.
• Onnodige kosten voor het Gerecht dan wel een partij dienen gedragen te worden door de
partij die deze veroorzaakte, hetgeen kan inhouden dat een “successful party” kan worden
veroordeeld tot (terug)betaling van deze kosten.
Tenslotte geeft deze preambule (1) aan dat het plafond dient beschouwd te worden als een
veiligheidsnet hetgeen wordt begrepen als het relatief plafond voor representatiekosten (zie
infra omtrent verzoeken tot verhoging dan wel verlaging ervan). Dit blijkt ten andere uit de
bewoordingen van het plafond waar melding wordt gemaakt van “up to (…)”, hetgeen vertaald
kan worden als in de procedure-taal als “oplopende tot (…)”.
19. In preambule (2) wordt vervolgens aangegeven welke elementen kunnen in rekening worden
genomen om het plafond te verhogen waarbij wordt gewezen op de complexiteit van de zaak
en de meertaligheid van de procedure. Bij het verzoeken van dergelijke verhoging tot
bepaalde mate (“to a certain extent”) dient de verzoekende partij (in casu Eisers) rekening te
houden met de financiële mogelijkheden van alle partijen alsmede met het principe van het
recht op toegang tot het Gerecht.
20. In preambule (3) wordt aangegeven in welke gevallen het Gerecht kan overgaan tot het
verlagen van het plafond waarbij elementen worden aangereikt die in rekening dienen te
worden gebracht door het Gerecht en in het bijzonder het (economisch) voortbestaan van de
verzoekende partij (die om een verlaging verzoekt – in casu Verweerder) indien het plafond
wordt toegepast. Hierbij dient het Gerecht rekening te houden met alle beschikbare
informatie waarbij (niet-limitatief) wordt gewezen op: het procedureel gedrag van een partij,
het plafond in vergelijking met de jaarlijkse omzet van beide partijen, het type van
economische activiteit van beide partijen en het gevolg dat een verlaging van het plafond zou
hebben op de andere partij (i.e. “successful party”)
21. Bovenstaande principes worden vervolgens concreet ingevuld in de artikelen van de Ceilings
Decision.
II.A.4. BEWIJSRECHTELIJKE STANDAARD M.B.T. DE KOSTEN DIE KUNNEN WORDEN TERUGGEVORDERD NAAST DE
REPRESENTATIEKOSTEN EN OMTRENT HET (TE VERHOGEN DAN WEL VERLAGEN VAN HET) PLAFOND
22. De (gevorderde betaling van de) kosten worden door Eisers aangedragen als “feiten”. Deze
worden door Verweerder (met uitzondering van de reis- en verblijfkosten van de (niet-
juridische) vertegenwoordigers van Eisers alsmede de kosten van deskundige E. VALQUEZ)
betwist. Gezien deze worden betwist, komt het in toepassing van artikel 54 UPCA en R. 172.1.
RoP toe aan Eisers om de bewijsmiddelen aan te dragen ter ondersteuning van het door hen
aangedragen “feit”.
23. Het spreekt voor zich indien Eisers zélf beschikken over dergelijke bewijzen zij gehouden zijn
deze aan te reiken aan Gerecht. Anders dan R 156.1 RoP doet uitschijnen dienen dergelijke
bewijzen niet enkel te worden aangereikt indien het Gerecht hierom verzoekt. R. 156.1. RoP
stelt enkel dat de Rechter-Verslaggever de bevoegdheid (“may”) heeft om zich schriftelijke
bewijs te doen overhandigen (cf. Tilmann W. and Plassmann (ed)., “Unified Patent Protection
in Europe”, Oxford University Press, 2018, p. 1823). Eisers werden echter voldoende op de
hoogte gebracht in de “Repliek op Verzoek tot betaling van kosten” (van 10 maart 2025) van
Verweerder dat de “feiten” (met uitzondering van het bovenstaande) worden betwist zodat
Eisers in toepassing van R. 172.1. RoP de gepaste bewijzen dienen bij te brengen om de
aangereikte “feiten” voldoende te bewijzen. Deze regel betreft een toepassing van het
algemeen principe omtrent de bewijslast als weergegeven in artikel 54 UPCA.

24. Het Gerecht ziet noch een reden noch een wettelijke grondslag waarom de bewijslast en
bewijsrechtelijke standaard in hoofde van Eisers in het kader van een kostenprocedure anders
dan wel lager zou zijn dan deze van toepassing op andere “feiten” die worden aangedragen in
een UPC- procedure. Aangezien, zoals Eisers stellen er “geen specifieke voorwaarden worden
gesteld aan het bewijs dat dient geleverd te worden ten aanzien van de specifiek gemaakte
kosten”, dient geen lagere bewijsrechtelijke standaard te worden gehanteerd doch wel de
algemeen bewijsrechtelijke standaard. Evenmin doorkruist de verwijzing naar eventuele
nationale praktijken van het land van de “representatives” (bv. in het licht van de
bewijsstandaard van de representatiekosten) het algemeen principe van artikel 54 UPCA en
R. 172.1. RoP.
25. Deze bewijsprincipes, en meer in het bijzonder de bewijslast in hoofde van Eisers (m.b.t. de
hoogte van hun vordering en/of de verhoging van het plafond), gelden uiteraard evenzeer in
hoofde van Verweerder waar deze om een verlaging van het plafond zou verzoeken. Hier ligt
de bewijslast bij Verweerder die het Gerecht voldoende dient te overtuigen dat er elementen
(“feiten”) voorliggen die een eventuele verlaging van het plafond dan wel het beperken van
andere kosten zouden verantwoorden.
II.A.5 TIJDIGHEID VAN DE GEVORDERDE VERHOGING EN VERLAGING VAN HET PLAFOND
II.A.5.1. RELEVANTE WETTELIJKE BEPALINGEN
26. De volgende bepalingen zijn relevant in de hierna weergegeven beoordeling:
R. 104 (f) RoP:
The interim conference shall enable the judge-rapporteur to:
(j) decide the value of the proceeding for the purpose of applying the scale of ceilings for recoverable costs (Rule 152.3);
Art. 2(4) - (5) Ceilings Decision stelt als volgt:
(4) A request to raise or lower the Ceilings shall be made as soon as possible and practicable in the proceeding. This may be with the Statement of claim by the plaintiff, or with the Statement of defence by the defendant but shall be lodged in sufficient time to enable the Court to make a decision before closure of the interim procedure. The request shall include all reasonably available evidence.
(5) The request to raise or lower the Ceilings shall be dealt with by the Court without delay after having heard the parties and at the latest before closure of the interim procedure
II.A.5.2. TOEPASSING
27. De gevorderde verhoging van het plafond wordt laattijdig beschouwd waarbij het Gerecht als
volgt motiveert:

• Zowel de RoP als de Ceilings Decision bepalen dat een verzoek tot verhoging dient beoordeeld
ten laatste voor de sluiting van de interim conference. Er wordt uitdrukkelijk in artikel 2 (4) en
(5) Ceilings Decision verwezen naar een verzoek hieromtrent in de “Statement of Claim” en de
“Statement of Defence” en alleszins naar een beoordeling in het kader van de “Interim
Conference”. Uit de procedurele beschikking ORD_598476/2023 (in toepassing van R. 105.5
RoP) blijkt dat partijen enkel argumenten aanreikten m.b.t. de waarde van de zaak (in
toepassing van R. 104.4. en 5. RoP). Deze werd in vermelde beschikking bepaald op € 250.000.
• Er worden geen argumentatie aangereikt dat dergelijke procedureregels (omtrent de
temporeel voorwaarde voor het instellen van een dergelijk verzoek) niet in lijn zou zijn met
de Richtlijn 2004/48/EG van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (hierna “Handhavingsrichtlijn”). Eisers hadden dan ook conform artikel 14
Handhavingsrichtlijn de mogelijkheid om een verhoging van het plafond te verzoeken. Dit
hebben Eisers nagelaten ondanks het gegeven dat kan worden aangenomen dat de elementen
die worden aangevoerd in onderhavige procedure (complexiteit van de procedure alsmede
de meertaligheid) Eisers voldoende bekend waren alvorens het Gerecht de beslissing
(inhoudende het weergegeven plafond) wees.
• Volledigheidshalve wordt ten andere aangegeven dat de bepaling van het plafond op zich niet
in strijd wordt geacht met artikel 14 Handhavingsrichtlijn aangezien dergelijk plafond in lijn is
met de beslissing van het Europees hof van justitie van 28 juli 2026 (EUCJ 28 Juli 2016, United Video Properties Inc. v Telenet NV, C-57/15 (ECLI:EU:C:2016:611, https://e-justice.europa.eu/ecli/ECLI:EU:C:2016:611).
28. Volledigheidshalve wordt aangegeven dat het bovenstaande, in de concrete omstandigheden
van het geval, enkel geldt voor eventuele verhogingen van het plafond aangezien de concrete
elementen (i.e. representatiekosten in hoofde van Eisers alsmede de kosten onderdeel van de
representatiekosten) pas bekend werden aan Verweerder op het moment dat de
kostenprocedure werd aangevat. Dit, en in het bijzonder toepast op de representatiekosten,
wordt uitdrukkelijk weergeven in de beslissing van 17 januari 2025 waarbij het Gerecht stelde
in randnummer 107 dat “(…) geen elementen worden aangereikt die het mogelijk maken voor het Gerecht om te beoordelen of dit plafond werd bereikt” en een beslissing hieromtrent zal worden genomen in kader van de kostenprocedure. Aangezien Verweerder m.a.w. geen kennis had welke kosten effectief zouden worden gevorderd als representatiekosten, kan zij nog steeds verzoeken dat het plafond verlaagd zou worden (indien zij voldoende bewijskrachtige elementen aandraagt die het Gerecht kan meenemen in haar beslissing hieromtrent – zie § 22-25).
II.A.6. “SUCCESSFUL PARTY” EN AL DAN NIET DOORWERKING NAAR TUSSENPROCEDURES WAARBIJ DE VORDERINGEN
VAN DE “SUCCESSFUL PARTY” WERDEN AFGEWEZEN ALS ONGEGROND.
29. Eisers hebben 2 tussenprocedures ingeleid waarbij echter hun gestelde vorderingen werden
afgewezen. Het betreft:
• Een verzoek tot taalwijziging dat bij beslissing van 5 maart 2024 door de voorzitter van de
rechtbank van eerste aanleg UPC werd afgewezen en waartegen geen hoger beroep werd
ingesteld.

• Een verzoek tot het buitenbeschouwing laten van de equivalentie-argumentatie
ontwikkeld door Verweerder. Dit verzoek werd in eerste instantie afgewezen door de
Rechter-Verslaggever bij beschikking van 8 juli 2024 en vervolgens bevestigd door het
panel-beschikking van 19 juli 2024. Ook het hoger beroep werd finaal afgewezen door het
hof van beroep UPC op 21 november 2024.
30. Het gerecht oordeelt dat de kosten die Eisers omtrent bovenstaande procedures hebben
gemaakt een eigen proces-risico (en proces-strategie) betreffen in hun hoofde en de kosten
hieromtrent worden dan ook niet meegenomen bij de bepaling van de door Eisers
terugvorderbare kosten.
II.B. VERWEER IN HOOFDORDE
31. In hoofdorde verzoekt Verweerder om “gelet op de billijkheid, het gebrek aan bewijzen en het
onredelijk en onevenredige karakter” de vordering op zich tot betaling van de kosten van het
geding “integraal af te wijzen”.
32. Niet alleen is dergelijk hoofdverweer volstrekt onbillijk in het licht van artikel 69.2. UPCA doch
evenzeer reikt Verweerder geen enkel stuk aan om de opgeworpen gronden zou staven. Zo
beschikt het Gerecht over onvoldoende gegevens dat een veroordeling tot (gehele of
gedeelte) betaling van de gevorderde kosten van de procedure het economisch voorbestaan
van Verweerder in het gevaar zou brengen. In dit licht wijst het Gerecht eveneens naar p. 11
van de Statement of Defence met verwijzing naar de jaarrekeningen van Verweerder (en niet
betwist door Verweerder):
“(Verweerder) heeft al jaren een succesvolle orthodontiepraktijk met een substantiële
winst van EUR 265.995 in 2022 (…) met een eigen vermogen van EUR 612.912.”
33. Het hoofdverweer vanwege Verweerder wordt dan ook verworpen (waarbij hierna de
argumentatie m.b.t. het gebrek aan bewijzen concreet zal worden beoordeeld).
II.C. DE REPRESENTATIEKOSTEN (STUK EP01)
34. Ter ondersteuning van de representatiekosten (en meer in het bijzonder het effectief bereiken
van plafond) leggen Verweerder een eenzijdig overzicht over van de gepresenteerde diensten
door hun vertegenwoordigers (“representatives”) in de vorm van een time-sheet.
Waar Eisers aangeven dat het in “Nederlandse praktijk” ongekend zou zijn dat een bijkomend
bewijs noodzakelijk zou zijn om te bewijzen dat deze kosten daadwerkelijk werden gemaakt
(er wordt melding gemaakt van een totale presentatiekost van € 451.236,75), wijst het
Gerecht erop dat we ons niet bevinden in de “Nederlandse praktijk” doch in een UPC praktijk
waarbij de bewijslast en bewijsrechtelijke standaard wordt weergegeven in de UPCA en de
RoP (zie § 22-25). Het komt Eisers dan ook toe om te bewijzen dat deze kosten daadwerkelijk
werden gemaakt en meer in het bijzonder dat Eisers deze kosten hebben gedragen. De
kostenprocedure heeft immers als voorwerp de betaling van de kosten gedragen door Eisers
en niet deze van haar vertegenwoordigers zonder dat bewijs wordt voorgelegd van
ereloonnota’s (laat staan bewijs ter betaling ervan) die in overeenstemming zijn met de time-
sheets.
35. Anderzijds oordeelt het Gerecht naar billijkheid en in toepassing van de in de preambule van
de Ceilings Decision uitdrukkelijke voorziene appreciatievrijheid (“a large margin of appreciation for the Court”) dat, in het licht van de gevoerde procedure (en meer in het
bijzonder het uitgebreide schriftelijke verweer alsmede de tijdsbesteding en kosten gemaakt
in het kader van de mondelinge procedure), het plafond als billijk dient te worden beschouwd
als terugvorderbare representatiekosten en wordt aangenomen dat de representatie-kosten
ter hoogte van dit plafond werden voldaan door Eisers. De representatiekosten worden dan
ook toegewezen en dit voor het bedrag als weergegeven in het plafond (€ 38.000). Dergelijke
beoordeling ligt verder in lijn met de Ceilings Decision waarbij het Gerecht de mogelijkheid
wordt verstrekt het plafond als “veiligheidsnet” te hanteren.
II.D. OVERIGE KOSTEN
II.D.1. KOSTEN EXPERTS (STUKKEN EP02)
36. Zoals aangegeven worden de kosten van deskundige VALQUEZ (stuk EP02a) niet betwist zodat
deze kosten kunnen worden toegewezen aan Eisers. Het betreft een bedrag van € 2.200.
37. De kosten m.b.t. het “in-vivo” experiment worden slechts bewezen m.b.t. de kosten die de
notaris aanrekende. Deze worden weergegeven in stuk EP02b en bedragen € 374,06.
De overige kosten m.b.t. het “in-vivo” experiment worden echter onvoldoende bewezen.
Eisers verwijzen naar het tweede blad van de factuur van de notaris zonder dat enigszins
duidelijk is dat dit werkelijk een tweede blad betreft van deze factuur. Eerder lijkt dit tweede
blad van stuk EP02b een eenzijdig document waarop het Gerecht onvoldoende controle kan
uitvoeren. Verder kan worden aangegeven dat deze kosten blijkbaar gedeeltelijk worden
gedragen door de reeds aanvaarde kosten van deskundige VALQUEZ aangezien de factuur van
VALQUEZ (stuk EP02a) slechts melding maakt van een bedrag van € 1.100 en een bedrag van
€ 2.200 werd toegekend (zie § 36).
38. De gevorderde betaling van de kosten voor het aanmaken van de “acht anatomische
modelschedels” (stuk EP02c) worden afgewezen als ongegrond. Eisers geven aan dat deze
modelschedels zouden gebruikt worden in het kader van de pleidooien, doch geven toe dat
deze uiteindelijk noch werden gebruikt in het kader van de pleidooien noch voorgelegd aan
het Gerecht. Het aanmaken van deze modelschedels en de gemaakte kosten, kunnen niet in
oorzakelijk verband worden gebracht met de ongegrondverklaring van de ingestelde
vorderingen in de hoofdprocedure.
39. De betaling van de kosten gemaakt in het bewijsbeslag (“Next Generation Security S.L.” - Stuk
EP02d) worden onvoldoende naar recht bewezen en de vordering tot betaling ervan wordt
afgewezen als ongegrond. In de aangereikte factuur wordt geen melding gemaakt omtrent het
voorwerp ervan. Verder werd evenmin enige deskundige-opinie vanwege deze dienstverlener
voorgelegd aan het Gerecht. De gemaakte kosten in het licht van de diensten uitgevoerd door
Next Generation Security S.L., kunnen dan ook niet in oorzakelijk verband worden gebracht
met de ongegrondverklaring van de ingestelde vorderingen in de hoofdprocedure.
II.D.2. VERTAAL- EN TOLKKOSTEN (STUK EP03)
40. De vordering tot betaling van de vertaalkosten worden afgewezen als ongegrond. Het Gerecht
motiveert als volgt:
• Deze kosten dienen begrepen te worden als representatiekosten en betreffen blijkbaar
(minstens in hoofdzake) vertalingen die door Eisers dienden gemaakt te worden in het licht
van hun verweer en in het bijzonder de communicatie tussen cliënten (Eisers) en hun
raadslieden (“representatives”) (of vertalingen naar Eisers toe omtrent beslissing genomen in
de procedure-taal). Opmerkelijk is trouwens dat EP03 eveneens vertalingskosten weergeeft
omtrent de procedure in hoger beroep die allerminst deel kunnen uitmaken van deze
kostenbeslissing omtrent de kosten in eerste aanleg (zie § 12). Onvoldoende wordt in die zin
aangetoond welke specifieke vertalingen (en kosten) noodzakelijk waren in het licht van de
procedure op zich in eerste aanleg. Als dusdanig worden deze beschouwd als onderdeel van
de representatiekosten. Het betreffen dan ook geen kosten als weergegeven onder R. 155 RoP
die betrekking hebben op noodzakelijke vertaling in het licht van de procedure-taal.
• Verder wordt het aangegeven dat het bewijs dat Eisers aandragen (Stuk EP03) enkel éénzijdige
tijdsbepalingen bevat uitgaande van de raadslieden van Eisers. Er liggen geen stukken voor die
een bewijs inhouden dat Eisers daadwerkelijk deze kosten hebben gemaakt of gedragen.
41. De vordering tot betaling van de kosten die werden betaald voor de “tolken” wordt gegrond
beschouwd en dit voor een bedrag van € 1.500 naar billijkheid (“equity”) bepaald. Het Gerecht
motiveert als volgt:
• Deze kosten ressorteren onder de kosten weergegeven in R. 155 RoP.
• Ondanks het gegeven dat Eisers wederom in gebreke blijven om enige factuur voor te leggen
omtrent de concrete betaalde kosten en het absoluut niet aan Verweerder toekomt om maar
te berekenen hoeveel dergelijk tolkdiensten kosten, heeft het Gerecht samen met Verweerder
kunnen vaststellen dat er wel degelijk simultaanvertaling aanwezig was op de pleitzitting en
dat het Gerecht niet heeft ingestaan tot betaling van dergelijke kosten.
• Bij gebreke aan enig concreet bewijs omtrent het aangerekende uurtarief door de tolken en
een concrete controle door het Gerecht of deze (aangerekende) diensten conform zijn met de
gebruikelijke tarieven in België (waar de LD Brussel zich bevindt) onmogelijk wordt gemaakt,
oordeelt het Gerecht echter dat een vergoeding (ex aequo et bono bepaald) dient toegekend
te worden ten bedrage van € 1.500.
II.D.3. REIS- EN VERBLIJFKOSTEN (STUK EP04)
42. De vordering strekkende tot terugbetaling van de reis-en verblijfkosten door de
”representatives” van Eisers worden afgewezen als ongegrond. Het begrip
“representatiekosten” (R. 152.1. RoP) dient immers ruim ingevuld te worden en begrepen te
worden als alle kosten van vertegenwoordiging (representatie) m.i.v. de reis- en verblijfkosten

(deze voorafgaandelijk de mondelinge behandeling alsmede in het kader van de mondelinge
behandeling voor de LD Brussel). De gevorderde kosten van de ”representatives” maken
onderdeel uit van het door het Gerecht reeds beoordeelde plafond.
43. De vordering strekkende tot terugbetaling van de reis-en verblijfkosten van Eisers zélf worden
niet betwist zodat de vordering tot betaling ervan wordt gegrond verklaard ten bedrage van het
gevorderd bedrag (€ 1.782,58).
II.E. VERHOGING MET INTRESTEN
44. Zowel de representatiekosten als de teruggevorderde kosten betreffen een kostenvergoeding
in hoofde van de “successful party” bepaald op het moment van het uitvaardigen van
onderhavige kostenbeslissing.
45. Wat betreft de door Eisers gevorderde verhoging met intresten waartoe het Gerecht
Verweerder veroordeelt, stelt het Gerecht vast dat noch de UPCA noch de RoP voorzien in een
wettelijke basis voor dergelijke verhoging (zie in dezelfde zin LD Munich 10 januari 2025,
UPC_CFI_249/2023 – ACT_50921/2023).
II.F. BESLUIT
46. Het Gerecht besluit in het licht van het voorafgaandelijke dat de vorderingen van Eisers in
volgende mate dienen gegrond te worden verklaard:
Aard van de Kosten Bedrag
Representatiekosten (plafond)(R. 152 RoP) € 38.000
Experiment en expertise (“in vivo”) (R. 153 RoP) € 374,06
Vertaal- en tolkkosten (R. 155 RoP)(herleid ex aequo et bono) € 1.500
Reis-en Verblijfkosten € 1.782,58
TOTAAL € 41.656,64

III. BESLISSING
Het Gerecht veroordeelt de heer tot betaling van de kosten van het geding in eerste aanleg
begroot op € 41.656,64.

Beslissing gewezen op 25 juli 2025 door de Rechter-Verslaggever.

Hoger beroep (R. 221 RoP juncto R. 157 RoP)
Een partij die door een van de in R. 157 RoP genoemde beslissingen wordt benadeeld, kan
binnen 15 dagen na betekening van de desbetreffende beslissing een verzoek tot toelating
tot hoger beroep indienen bij het hof van beroep (R. 221.1 RoP).
Tenuitvoerlegging (Art. 82 UPCA, R. 118.8 RoP, R. 354 RoP)
Een gewaarmerkte kopie van de uitvoerbare beslissing of het uitvoerbare bevel dient, op
verzoek van de uitvoerende partij, te worden afgeleverd door de Griffie.
Details van de beschikking
Beslissing-nummer ORD_33711/2025
ORD_8991/2024
Zaak-nummer ACT_7974/2025
UPC Nummer UPC_CFI_131/2025
Type-Actie Verzoek tot betaling van de kosten (R.150)
Hoofdzaak (UPC-Nummer) UPC_CFI_376/2023
Hoofdzaak (zaak-nummer) ACT_581538/2023
Hoofdzaak (Type Actie) Inbreukvordering


Machine Translation

1
Brussels - Local Department
ORD_33711/2025
ACT_7974/2025
ACT_581538/2025
UPC_CFI_131/2025
UPC_CFI_131/2025
Decision pursuant to R.156
RoP
Of the Court of First Instance of the Unified Patent Court (UPC) Local Division Brussels
Referred to 25 July 2025
Headnotes
1. An increase or decrease of the ceiling reflected in the administrative decision of 24 April 2023 "on the scale
of recoverable costs ceilings" should be requested as early as possible in the proceedings in application of
Art. 2 (4) and (5) of said administrative decision. A request to this effect made during the costs proceedings
should (in principle) be considered late. Such lateness may not apply to the defendant if they are only
informed of the actual representation costs claimed by the claimant during the course of the costs
proceedings.
2. The claimed costs are considered "facts". If they are disputed, it is incumbent (in application of Article 54
UPCA and R. 172.1. RoP) on the claimant to adduce the evidence to support the "fact" adduced.
3. The Court sees no reason or legal basis why the burden of proof and the standard of proof applicable to the
claimant in the context of costs proceedings should be different from or lower than those applicable to
other "facts" submitted in the course of UPC proceedings. The reference to any national practices of the
country of the "representatives" (e.g. in light of the standard of proof of representation expenses) does not
thwart the UPC principle on burden of proof and standard of proof as reflected in Article 54 UPCA (and R.
172.1. RoP).
4. If the "facts" ("costs") are disputed by the defendant and if the plaintiff has evidence to support the "facts"
("costs") put forward, it is bound to produce such evidence. Contrary to what R 156.1 RoP makes it appear,
such evidence is not to be produced only if requested by the Tribunal. R. 156.1. RoP merely states that the
Judge-Rapporteur has the power ("may") to have written evidence presented and does not relieve the
Claimant of its burden of proof as reflected in Section 54 UPCA and R. 172.1. RoP.
5. In application of the Court's freedom of appreciation ("a large margin of appreciation for the Court") and
equity considerations ("equity") provided for in the preamble to the administrative decision of 24 April
2023 "on the scale of recoverable costs ceilings", the Court may apply the ceiling (as a safety net) in respect
of recoverable representation costs if the circumstances of the case justify it.
6. Translation costs (including translations made in the light of the defence and communication between
clients and their legal representatives ("representatives") (or translations concerning decisions taken in the
language of the proceedings) as well as the travel and accommodation costs of the legal representatives
("representatives") fall under representation costs. R. 152.1. RoP is to be interpreted broadly in this sense.
Keywords:
• Cost procedure
• Representation expenses
• Burden of proof and standard of proof
• Ceiling for recoverable representation expenses
2
CLAIMANT(S):
(1) OrthoApnea S.L., a company incorporated under Spanish law, with its registered office at Flauta
Mágica 22, 29006 Malaga, Spain,
(2) VIVISOL B BV, a company incorporated under Belgian law, having its registered office at Zoning
Ouest 14, 7860 Lessines, Belgium, and registered in the Crossroads Bank for Enterprises with
company number 0454.915.053;
Represented by: Mter. van den Horst and Mter. Niemeijer, lawyers at Prinses Beatrixlaan 582,
2595 BM The Hague (The Netherlands)
DEFENDANT(S):
Mr residing at Belgium;
Represented by: Mter. C. Ronse and Mter. K. Claeyé, lawyers at Havenlaan 86C, B414, 1000
Brussels (Belgium), and Mter. M.W. Rijsdijk and Mter D.E. Colenbrander,
lawyers at Amstelplein 1 (Rembrandt Tower, 28th floor), 1096 HA Amsterdam
(The Netherlands);
PATENT(S) TO WHICH THE DISPUTE RELATES
Patent no. Patent holder(s)
EP 2 331 036
PANEL/DIVISION:
The present Division (Brussels) with the panel consisting of:
Judge-Rapporteur Samuel Granata
Judge legally qualified Margot Kokke
Judge legally qualified András Kupecz
DECIDING JUDGE:
The present procedural decision (order) was issued by the Judge-Rapporteur.
3
I. PROCEDURAL BACKGROUND AND ARGUMENTATION PARTIES
1. On 17 February 2025, the Claimants filed an application for payment of costs (R. 151 RoP) in CMS
(ACT_7974/2025). This application sought an order that the Respondent pay the costs of the
proceedings (specifically those relating to ACT_581538/2023 - UPC_CFI_376/2023) estimated at
€92,814.62, to be increased by statutory commercial interest from 7 days after service of the
decision.
2. In essence, the Claimants justified their claim as follows:
• The ceiling reflected in the decision "on the scale of recoverable costs ceilings adopted by the
Administrative Committee on 24 April 2023" ("Ceilings Decision") c o n c e r n s €
38.000. The ceiling of €38,000 "is in stark contrast and disproportionate to the amount of actual
costs".
• The cost of representation (lawyers and office agents) amounts to€ 451,236.75.
• The total costs (including costs of experts, conducting tests, translation costs, costs of
interpreters at the hearing and other (travel and accommodation) costs amount to €480,751.37.
• The ceiling is to be increased under Article 2.1. Ceilings Decision increased by 50% for cases of a
value up to €1 million and this as there is a complex case and multilingualism, which brings the
ceiling to €57,000.
• The ceiling should then be increased by € 35,814 consisting of the following costs (it should
already be indicated that a correct addition of the amounts below results in an amount of €
36,089.77):
Costs Object Amount Evidence
Costs experts (R.
153 RoP)
Assistance Dr E VALQUEZ
Various interviews with lawyers, x-rays of
patient and hearing (online) 6 December 2004
€ 2.200 EP02a
In-vivo experiment
Expert and patient costs and notary fees
€ 6.674,06 EP02b
8 anatomical model skulls € 1.594,05 EP02c
Expert opinion after seizure regarding counterfeiting € 5.000 EP02d
Translation and
interpretation costs
(R. 155 RoP
Cii (simultaneous costs) € 2.800 EP03
ORTHOAPNEA (EP&C) € 7.483,16 EP03
La Gro € 7.630,92 EP03
Travel and
accommodation
expenses (R. 150 RoP)
La Gro (The Hague - Brussels) ORTHOAPNEA
(Malaga - Brusse)
€ 925
€ 1.782,58
EP04
EP04
3. By (preliminary) procedural orders dated 25 February 2025 (I) and 13 March 2025 (II), the Judge-
Rapporteur invited the parties in turn to submit further submissions.
4. The Respondent essentially argued as follows:
• In the main order, the Respondent requests that the claims for payment of costs be dismissed in
their entirety and this "in view of fairness, lack of evidence and unreasonable and
disproportionate nature".
• Subordinate is argued by the Respondent as follows:
o The ceiling was set in the Decision dated 17 January 2025 and this at€ 38,000.
o The ceiling sets the upper limit. The request to increase is ceiling is not only unjustified
but also belated.
o The actual representation expenses have not been proved.
4
o The representation expenses claimed are neither reasonable nor proportionate.
o The interlocutory proceedings (i.e. language change and equivalence argument) were
decided in favour of the defendant and cannot be taken into account. Nor can the costs
relating to the attachment of evidence be taken into account.
o The remaining costs are unsubstantiated and contested with the exception of (i) the
Claimants' costs of being present at the pleading date and (ii) the costs of Mr VASQUEZ
(the Claimants' party expert).
5. In their reply, the Claimants maintained the same position as reflected in their application and,
despite the contested nature of most of the costs by the Respondent (see infra), did not file any
additional submissions.
6. Before proceeding to final adjudication, the Judge-Rapporteur requested the parties, by
(preliminary) procedural order dated 4 April 2025 (III), to state their position on the effect of the
appeal lodged in the meantime (on 17 March 2025) by the Respondent (against the decision of
the LD Brussels UPC of 17 January 2024 in ACT_581538/2023 UPC_CFI_376/2023) on the present
costs proceedings (ACT_7974/2025). The parties took position.
7. On 2 May 2025, an Interim Procedural Order (IV) was issued suspending the costs proceedings
"until the Court of Appeal UPC has rendered a judgment on the merits or the dispute is otherwise
terminated and concretely until the Judge Advocate is so notified".
8. By letter dated 10 July 2025, the Right Reporter was informed by Plaintiffs that the UPC Court of
Appeal on 2 July 2025 rendered the following decision (App_23563/2025 - APL_13061/2025 -
UPC_CoA_232/2025):
I. allows the withdrawal of the appeal;
II. declares that the appeal proceedings are closed;
III. determines that this decision should be entered in the Register;
IV. orders the appellant to bear the reasonable and proportionate costs incurred by OrthoApnea in
connection with the appeal proceedings;
V. declares OrthoApnea's request for a determination of the amount of the costs award
inadmissible;
VI. Declares the appellant's application to resume the costs proceedings pending before the
Brussels Local Division inadmissible.
9. On 22 July 2025, the Respondent confirmed the above notice in the CMS and requested the
Tribunal to resume the costs proceedings as follows:
(2) In accordance with Preliminary Procedural Decision IV of 2 May 2025, Mr seeks the
resumption of the present cost proceedings at first instance before the Brussels Local Division.
(3) The positions taken by the Respondent in the present costs proceedings1 , as well as in the
terminated appeal proceedings as regards costs (footnote 2), are hereby expressly restated and
maintained in their entirety.
Footnote 2 was reproduced as follows:
In particular, the Rejoinder on Costs in Appeal pursuant to R.265 RoP dated 16 June 2025 in which
Mr. requested the Court of Appeal that he not be ordered to reimburse the costs in
question relating solely to internal conversations
5
of Respondents, and to dismiss this claim in its entirety, or to moderate it substantially in the light
of the circumstances and state of the proceedings at the time the appeal was withdrawn
10. In view of the above decision of the Court of Appeal UPC, the Plaintiffs should be
regarded as the "successful party".
11. The conditions for lifting the suspension of the costs proceedings have been met and they may
therefore be resumed.
II. ASSESSMENT
II.A. PRELIMINARY FRAMING OF THE RESPECTIVE PARTIES' APPLICATIONS AND DEFENCES
II.A.1. SAISINE OF THE TRIBUNAL IN THE LIGHT OF THE PROCEEDINGS
12. In ACT_7974/2025, the General Court was only seized of the costs relating to the proceedings at
first instance (giving rise to the decision in workflow ACT_581538/2023 - UPC_CFI_376/2023).
The plaintiffs did not extend these costs proceedings (with the Court not ruling on the possibility
of doing so) to the costs of the appeal proceedings (giving rise to the decision by the Court of
Appeal (App_23563/2025 - APL_13061/2025 - UPC_CoA_232/2025). Any defence/position as to
costs on appeal (as reflected in (3) of the Respondent's letter dated 22 July 2025) has no object.
II.A.2. DECISION ON THE MERITS OF 17 JANUARY 2025 (AS TO VALUE OF THE CASE AND CEILING)
13. The Tribunal held as follows in the dispositive part of the decision dated 17 January 2025 (noting
that "Defendants" in these proceedings are Claimants and "Claimant" in these proceedings is
Respondent):
"(i) Order to pay the proceedings and related proceedings
105. Given that the Claimant is unsuccessful, he should be ordered to pay the costs of these
proceedings (in application of Art. 69(2) in conjunction with R. 118 (5)).
106. In application of R. 152 (2), it is already held that, in light of the valuation of the case at
€250,000, the (reimbursement of the) representation costs should be determined at a ceiling of€
38,000 (and this in itself in application of the "Schedule of Costs adopted by the Administrative
Committee on 24 April 2023").
107. As no elements are provided that allow the Tribunal to assess whether this ceiling was
reached and the parties expressly state at the hearing to assess costs and damages in follow-up
proceedings (R. 125), the Tribunal limits itself to a decision of principle on the reimbursement of
representation expenses.
108. The defendants also claim payment of costs for "related proceedings". It is not clear to the
Tribunal which proceedings are referred to and this all the more so since the Defendants are
bringing a separate claim for damages as a result of the attachment of evidence (see para 109)."
6
14. It is clear from the above that the Tribunal set the ceiling on representation expenses at €38,000
but also that it was impossible in the state of the proceedings at the time to assess whether this
ceiling was "reached".
15. No appeal was lodged against this decision and its assessment therefore became res judicata.
II.A.3. PRINCIPLES REGARDING RAISING OR LOWERING THE CEILING
16. R. 150.1. RoP, as the legal basis for cost recovery, indicates which elements should be included in
the cost decision. Which party should bear these costs should be completed in accordance with
Article 69.2. UPCA.
17. The costs reflected in R. 150.1. RoP include the "costs incurred in the proceedings" such as (non-exhaustive)
the costs for "simultaneous interpretation and costs incurred pursuant to Articles 173
(i.e. costs associated with "judicial cooperation in obtaining evidence"), 180.1 (costs associated
with in-house experts), 185.7 (costs associated with the expert report and attendance of the
expert m.in relation to an expert appointed by the Tribunal), 188 (costs associated with the
hearing of an expert appointed by the Tribunal) and 201 (costs associated in relation to
experiments ordered by the Tribunal) and, subject to Articles 152 to 156, the costs of the
successful party, including court fees paid by that party [Article 151(d)]". The last part of the said
rule refers to representation expenses (R. 152 RoP), expert fees (R. 153 RoP), witness fees (R. 154
RoP) and translator and interpreter fees (R. 155).
18. In application of R. 152.2. RoP (representation expenses), the Ceilings Decision was issued by the
Administrative Committee on 24 April 2023. In addition to temporal provisions regarding when
adjustments to the ceiling may be sought, the preamble to the Ceilings Decision indicates that
the Tribunal should make use of following "safeguards" ("safeguards"), in addition to the ceiling,
when applying the general rule as reflected in Art. 69.2. UPCA, expressly indicating that the
Tribunal has a high degree of discretion in this regard:
• Representation costs (and other costs) should be reasonable and proportionate in order for
the "successful party" can claim them.
• To make the general rule applicable, the stand-alone legal principle of "equity" should be
used.
• In cases of partial wins ("success") or in exceptional cases, the Tribunal may order parties to
bear their own costs (or part of them).
• Unnecessary costs for the Tribunal or a party should be borne by the party that caused them,
which may mean that a "successful party" may be ordered to (re)pay these costs.
Finally, this preamble (1) indicates that the ceiling should be considered as a safety net which is
understood as the relative ceiling for representation costs (see
7
infra regarding requests for its increase or decrease). This is evident, inter alia, from the wording
of the ceiling where reference is made to "up to (...)", which can be translated in procedural
language as "increasing up to (...)".
19. Preamble (2) then indicates the elements that can be taken into account to increase the ceiling
pointing out the complexity of the case and the multilingualism of the proceedings. When
requesting such an increase to a certain extent ("to a certain extent"), the requesting party (in
this case the Claimants) should take into account the financial possibilities of all parties as well as
the principle of the right of access to the Tribunal.
20. Preamble (3) indicates the cases in which the Tribunal may proceed to reduce the ceiling,
providing elements to be taken into account by the Tribunal and, in particular, the (economic)
survival of the applicant party (requesting a reduction - in this case, the Respondent) if the ceiling
is applied. In doing so, the Tribunal should take into account all available information pointing out
(non-exhaustively): the procedural conduct of a party, the ceiling in comparison with the annual
turnover of both parties, the type of economic activity of both parties and the effect that a
reduction of the ceiling would have on the other party (i.e. "successful party")
21. The above principles are then concretised in the articles of the Ceilings Decision.
II.A.4. EVIDENCE STANDARD REGARDING THE COSTS THAT CAN BE RECOVERED IN ADDITION TO THE REPRESENTATION
EXPENSES AND REGARDING THE CEILING (TO BE INCREASED OR DECREASED)
22. The (claimed payment of the) costs are put forward by the Claimants as "facts". These are
disputed by the Respondent (with the exception of the travel and accommodation costs of the
Claimants' (non-legal) representatives as well as the costs of expert E. VALQUEZ) are disputed.
Given that these are disputed, in application of Article 54 UPCA and R. 172.1. RoP, it falls to the
Claimants to submit the evidence to support the "fact" they have put forward.
23. It goes without saying that if the Plaintiffs themselves have such evidence, they are obliged to
provide it to the Court. Contrary to what R. 156.1 RoP suggests, such evidence should not only be
provided if the Court so requests. R. 156.1. RoP merely states that the Judge-Rappellant has the
power ("may") to have written evidence presented to him (cf. Tilmann W. and Plassmann (ed),
"Unified Patent Protection in Europe", Oxford University Press, 2018, p. 1823). However, Plaintiffs
were sufficiently informed in Defendant's "Rejoinder to Request for Payment of Costs" (dated 10
March 2025) that the "facts" (other than the above) are disputed so that, in application of R.
172.1. RoP, they should bring the appropriate evidence to sufficiently prove the proffered "facts".
This rule concerns an application of the general principle on burden of proof as reflected in
Article 54 UPCA.
8
24. The Tribunal sees neither a reason nor a legal basis as to why the burden of proof and standard
of proof applied to the Claimants in the context of cost proceedings should be different or lower
than that applicable to other "facts" submitted in UPC proceedings. Since, as Plaintiffs submit,
"no specific conditions are imposed on the evidence to be adduced in respect of the specific costs
incurred", a lower standard of proof should not be applied but rather the general standard of
proof. Nor does the reference to any national practices of the country of the "representatives"
(e.g. in light of the standard of proof of representation expenses) frustrate the general principle
of Article 54 UPCA and
R. 172.1. RoP.
25. These principles of proof, and more specifically the burden of proof on the Claimants (as to the
amount of their claim and/or the increase of the ceiling), are of course equally applicable on the
Respondent's side where it requests a reduction of the ceiling. Here, the burden of proof is on
the Respondent to sufficiently convince the Tribunal that there are elements ("facts") before it
that would justify any reduction in the ceiling or capping of other costs.
II.A.5 TIMELINESS OF THE CLAIMED INCREASE AND DECREASE IN THE CEILING
II.A.5.1.RELEVANT STATUTORY PROVISIONS
26. The following provisions are relevant in the assessment presented below:
R. 104 (f) RoP:
The interim conference shall enable the judge-rapporteur to:
(j) decide the value of the proceeding for the purpose of applying the scale of ceilings for
recoverable costs (Rule 152.3);
Art. 2(4) - (5) Ceilings Decision states as follows:
(4) A request to raise or lower the Ceilings shall be made as soon as possible and
practicable in the proceeding. This may be with the Statement of claim by the plaintiff, or
with the Statement of defence by the defendant but shall be lodged in sufficient time to
enable the Court to make a decision before closure of the interim procedure. The request
shall include all reasonably available evidence.
(5) The request to raise or lower the Ceilings shall be dealt with by the Court without
delay after having heard the parties and at the latest before closure of the interim
procedure
II.A.5.2.APPLICATION
27. The requested increase in the Ceilings shall be considered belatedly with the Court giving the
following reasons:
9
• Both the RoP and the Ceilings Decision provide that a request for an increase must be assessed at
the latest before the closure of the interim conference. It is expressly stated in Articles 2 (4) and
(5) Ceilings Decision referred to a request in this regard in the Statement of Claim and Statement
of Defence and all the way to an assessment under the Interim Conference. It appears from the
procedural decision ORD_598476/2023 (in application of R. 105.5 RoP) that the parties only
presented arguments regarding the value of the case (in application of R. 104.4. and 5. RoP). This
was set at€ 250,000 in the said decision.
• No arguments are offered that such procedural rules (regarding the temporal condition for
making such an application) would not be in line with Directive 2004/48/EC of 29 April 2004 on
the enforcement of intellectual property rights (hereinafter "Enforcement Directive"). The
Claimants therefore had the option under Article 14 Enforcement Directive to request an
increase in the ceiling. The Claimants failed to do so despite the fact that it can be assumed that
the elements relied upon in the present proceedings (complexity of the proceedings as well as
multilingualism) were sufficiently known to the Claimants before the General Court rendered the
decision (containing the ceiling shown).
• For the sake of completeness, it is otherwise stated that the determination of the cap is not in
itself considered contrary to Article 14 Enforcement Directive as such cap is in line with the
European Court of Justice's decision of 28 July 2026 (EUCJ 28 July 2016, United Video Properties
Inc. v Telenet NV, C-57/15 (ECLI:EU:C:2016:611, https://e-
justice.europa.eu/ecli/ECLI:EU:C:2016:611).
28. For the sake of completeness, it is indicated that, in the concrete circumstances of the case, the
above applies only to any increases in the ceiling, since the concrete elements (i.e.
representation expenses on behalf of the Claimants as well as the costs component of the
representation expenses) became known to the Respondent only at the time the costs
proceedings were commenced. This, and in particular applied to the representation expenses, is
expressly reflected in the decision of 17 January 2025 where the Tribunal stated in margin 107
that "(...) no elements are provided that would allow the Tribunal to assess whether this ceiling
was reached" and a decision on this matter will be taken in the context of the costs proceedings.
In other words, since the Respondent had no knowledge of which costs would effectively be
claimed as representation expenses, it can still request that the ceiling be reduced (if it provides
sufficient evidentiary elements that the Tribunal can take into account in its decision in this
regard - see § 22-25).
II.A.6. "SUCCESSFUL PARTY" AND WHETHER OR NOT IT WOULD CARRY OVER TO INTERLOCUTORY PROCEEDINGS WHERE THE
SUCCESSFUL PARTY'S CLAIMS WERE DISMISSED AS UNFOUNDED.
29. The plaintiffs filed 2 interlocutory proceedings in which, however, their alleged claims were
dismissed. They are:
• An application for change of language which was dismissed by the President of the UPC Court
of First Instance by a decision dated 5 March 2024, which was not appealed.
10
• An application to disregard the equivalence argument developed by the Respondent. This
application was initially rejected by the Judge Advocate by order dated 8 July 2024 and
subsequently upheld by the panel order dated 19 July 2024. The appeal was also finally
dismissed by the UPC Court of Appeal on November 21, 2024.
30. The court held that the costs incurred by the Plaintiffs in relation to the above proceedings were
their own litigation risk (and litigation strategy) on their behalf and the costs in this regard were
therefore not included in the determination of the costs recoverable by the Plaintiffs.
II.B. DEFENCE IN MAIN ORDER
31. In the main order, the Respondent requests that "having regard to fairness, lack of evidence and
the unreasonable and disproportionate nature" the claim per se for payment of the costs of the
proceedings be "rejected in its entirety".
32. Not only is such principal defence wholly unfair in the light of Article 69.2. UPCA but equally, the
Respondent does not provide any evidence to support the grounds raised. Thus, the Court has
insufficient evidence that an order to pay (in whole or in part) the claimed costs of the
proceedings would jeopardise the economic survival of the Respondent. In this light, the Tribunal
also points to p. 11 of the Statement of Defence with reference to the Respondent's financial
statements (and not disputed by the Respondent):
"(Respondent) has been running a successful orthodontics practice for many years with a
substantial profit of EUR 265,995 in 2022 (...) with equity of EUR 612,912."
33. The main defence on behalf of the Defendant is therefore dismissed (whereby the argument
regarding the lack of evidence will be specifically assessed below).
II.C. THE REPRESENTATION EXPENSES (EXHIBIT EP01)
34. In support of the representation expenses (and, more specifically, the effective achievement of
ceiling), the Respondent submit a unilateral summary of the services presented by their
representatives ("representatives") in the form of a time-sheet.
Where Claimants indicate that it would be unprecedented in "Dutch practice" that additional
evidence would be necessary to prove that these costs were actually incurred (there is mention
of a total presentation cost of €451,236.75), the Tribunal points out that we are not in "Dutch
practice" but in a UPC practice where the burden of proof and standard of proof is reflected in
the UPCA and the RoP (see § 22-25). It therefore falls to the Claimants to prove that these costs
were actually incurred and, more specifically, that the Claimants bore these costs. Indeed, the
subject matter of the costs proceedings is the payment of the costs borne by the Claimants and
not those of its representatives without the submission of evidence of
11
fee notes (let alone evidence of their payment) in accordance with the time sheets.
35. On the other hand, the Court finds in all fairness and in application of the freedom of
appreciation expressly provided for in the preamble of the Ceilings Decision ("a large margin of
appreciation for the Court") that, in light of the proceedings conducted (and more specifically, the
extensive written defence as well as the time spent and costs incurred in the context of the oral
proceedings), the ceiling is to be considered as recoverable representation expenses and it is
assumed that the representation expenses in the amount of this ceiling were paid by the
Plaintiffs. The representation expenses are therefore awarded and this in the amount reflected in
the ceiling (€38,000). Such assessment is further in line with the Ceilings Decision granting the
Tribunal the option of using the ceiling as a "safety net".
II.D. OTHER COSTS
II.D.1. EXPERT COSTS (EXHIBITS EP02)
36. As indicated, the costs of expert VALQUEZ (Exhibit EP02a) are not disputed so that these costs
can be awarded to the Claimants. They amount to €2,200.
37. The costs relating to the "in-vivo" experiment are proven only in respect of the costs charged by
the notary. These are shown in document EP02b and amount to €374.06.
However, the other costs related to the "in-vivo" experiment are not sufficiently proven. The
plaintiffs refer to the second sheet of the notary's invoice without it being at all clear that this is
actually a second sheet of this invoice. Rather, this second sheet of piece EP02b appears to be a
one-sided document on which the Tribunal cannot sufficiently control. It may further be indicated
that these costs are apparently partly borne by the already accepted costs of expert VALQUEZ
since VALQUEZ's invoice (piece EP02a) only mentions an amount of €1,100 and an amount of
€ 2,200 was awarded (see §36).
38. The claimed payment of the costs of creating the "eight anatomical model skulls" (piece EP02c)
are rejected as unfounded. The claimants indicate that these model skulls were to be used in the
context of the pleadings, but admit that they were ultimately neither used in the context of the
pleadings nor submitted to the Tribunal. The production of these model skulls and the costs
incurred cannot be causally related to the dismissal of the claims brought in the main
proceedings.
39. The payment of the costs incurred in the evidence seizure ("Next Generation Security S.L." - Piece
EP02d) are insufficiently proven as a matter of law and the claim for their payment is dismissed as
unfounded. There is no mention in the submitted invoice regarding its object. Nor was any expert
opinion on account of this service provider
12
submitted to the Tribunal. Therefore, the costs incurred in the light of the services provided by
Next Generation Security S.L. cannot be causally related to the unfounded nature of the claims
made in the main proceedings.
II.D.2. TRANSLATION AND INTERPRETATION COSTS (DOCUMENT EP03)
40. The claim for translation costs are dismissed as unfounded. The Court reasons as follows:
• These costs should be understood as representation costs and apparently concern (at least in the
main) translations that had to be made by the plaintiffs in the light of their defence and in
particular the communication between clients (plaintiffs) and their advisers (representatives) (or
translations to the plaintiffs of decisions taken in the language of the proceedings). Moreover, it
is noteworthy that EP03 also reflects translation costs relating to the appeal proceedings which
cannot in any way form part of this cost decision relating to the costs at first instance (see § 12).
In that sense, it is not sufficiently demonstrated which specific translations (and costs) were
necessary in the light of the proceedings at first instance. As such, these are regarded as part of
the costs of representation. Therefore, they do not concern costs as shown under R. 155 RoP that
relate to necessary translation in light of the procedural language.
• It is further indicated that the evidence put forward by the Claimants (Exhibit EP03) contains only
one-sided time determinations emanating from the Claimants' counsel. There are no documents
before us that constitute evidence that Claimants actually incurred or bore these costs.
41. The claim for payment of the costs paid for the "interpreters" is considered well-founded and
determined in the amount of €1,500 in equity ("equity"). The Court reasons as follows:
• These costs fall within the costs set out in R. 155 RoP.
• Despite the fact that the Plaintiffs again fail to submit any invoice regarding the concrete costs
paid and it is absolutely not for the Respondent to even calculate how much such interpreting
services cost, the Tribunal was able to establish with the Respondent that simultaneous
interpretation was indeed present at the oral hearing and that the Tribunal did not agree to pay
such costs.
• However, in the absence of any concrete evidence as to the hourly rate charged by the
interpreters and a concrete check by the Tribunal as to whether those (charged) services
conformed to the usual rates in Belgium (where the LD Brussels is located) being made
impossible, the Tribunal finds that compensation (determined ex aequo et bono) should be
awarded in the amount of €1,500.
II.D.3. TRAVEL AND SUBSISTENCE EXPENSES (DOCUMENT EP04)
42. The claim seeking reimbursement of travel and subsistence expenses incurred by the Claimants'
"representatives" are dismissed as unfounded. After all, the term "representation costs" (R. 152.1.
RoP) should be interpreted broadly and understood as all costs of representation, including the
travel and accommodation costs
13
(these prior to the oral hearing as well as in the context of the oral hearing before the Brussels
District Court). The claimed costs of 'representatives' form part of the ceiling already assessed by
the Court.
43. The claim for reimbursement of the Plaintiffs' travel and subsistence expenses is not contested, so
that the claim for payment thereof is upheld in the amount claimed (€1,782.58).
II.E. INCREASE WITH INTEREST
44. Both the representation expenses and the recovered costs relate to a reimbursement of costs on
behalf of the "successful party" determined at the time the present costs decision was issued.
45. As regards the increase with interest claimed by the Claimants to which the Tribunal orders the
Respondent, the Tribunal finds that neither the UPCA nor the RoP provide a legal basis for such an
increase (see, to the same effect, LD Munich 10 January 2025, UPC_CFI_249/2023 -
ACT_50921/2023).
II.F. DECISION
46. In light of the foregoing, the Tribunal concludes that the Claimants' claims should be upheld to the
following extent:
Nature of the Costs Amount
Representation expenses (ceiling)(R. 152 RoP) € 38.000
Experiment and expertise ("in vivo") (R. 153 RoP) € 374,06
Translation and interpretation costs (R. 155 RoP)(reduced ex aequo et bono) € 1.500
Travel and accommodation expenses € 1.782,58
TOTAL € 41.656,64
III. DECISION
The Court orders Mr to pay the costs of the proceedings at first instance estimated at €41,656.64.
Decision rendered on 25 July 2025 by the Judge-Rapporteur.
Samuel GRANATA
President
Judge-Reporter
Legally Qualified Judge
(Samuel) (Rocco) Digitally signed by
Samuel Rocco M Granata
(M) (Granata) Date: 2025.07.25
14:17:49 +02'00'
Registrar
LD Brussels DÉBORAH Signature numérique
de DÉBORAH PATRICIA
(PATRICIA) (A)A PLETINCKX
Date : 2025.07.25
PLETINCKX 14:10:32 +02'00'
14
Appeal (R. 221 RoP in conjunction with R. 157 RoP)
A party aggrieved by any of the decisions referred to in R. 157 RoP may apply to the Court of
Appeal for permission to appeal within 15 days of service of the relevant decision (R. 221.1 RoP).
Enforcement (Art. 82 UPCA, R. 118.8 RoP, R. 354 RoP)
A certified copy of the enforceable decision or order should be delivered by the Registrar,
upon request of the executing party.
Details of the decision
Decision number ORD_33711/2025 ORD_8991/2024
Case number ACT_7974/2025
UPC Number UPC_CFI_131/2025
Type-Action Application for payment of costs (R.150)
Main Case (UPC Number) UPC_CFI_376/2023
Main Case (Case Number) ACT_581538/2023
Main Case (Type of Action) Infringement claim